II SAB/Wa 76/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia [...] października 2011 r. i [...] listopada 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę - L. D. pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia [...] października 2011 r. i [...] listopada 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od wyżej wskazanej skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu, zawierające pouczenie co do środków zaskarżenia oraz rygoru niewykonania we wskazanym terminie, zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 kwietnia 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k. 19). Pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r. skarżący poinformował Sąd, że w nawiązaniu do jego wniosku z dnia 25 stycznia 2012 r. o wymierzenie Rektorowi [...] grzywny (w załączeniu) oraz w nawiązaniu do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, wycofuje powyższy wniosek. Do pisma dołączył kserokopię skargi z dnia 25 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – powoływanej dalej jako ppsa), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. L. D. do dnia dzisiejszego nie uiścił wpisu mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania zarządzenia oraz upływu wyznaczonego terminu. Odnosząc się do pisma skarżącego z dnia 10 kwietnia 2012 r., zawierającego oświadczenie o cofnięciu wniosku o wymierzenie grzywny, wskazać należy, że stosownie do treści art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z przepisu tego wynika, że cofnięcie skargi zasadniczo prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje, że utrzymany zostanie w mocy akt lub czynność, dotknięte wadą nieważności. Jednak ocena w tym zakresie możliwa jest dopiero wówczas, gdy sama skarga jest dopuszczalna (gdy może zostać rozpoznana merytorycznie). Z uwagi na niedopuszczalność skargi w niniejszej sprawie, wynikającą z nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd nie rozpatrywał ww. wniosku skarżącego, w tym również ewentualnej intencji skarżącego co do cofnięcia skargi. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie z art. 220 § 1 i § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.