II SAB/Wa 772/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Andrzej Kołodziej, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi E. O. na bezczynność Polskiej Spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] stycznia 2013 r. 1. zobowiązuje Polską Spółkę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. do rozpatrzenia wniosku skarżącej E. O. z dnia [...] stycznia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Polskiej Spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz skarżącej E. O. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 11 stycznia 2013 r. pełnomocnik E. O. zwrócił się do [...] sp. z o.o. z siedzibą w T., Oddział w J., z wezwaniem do podjęcia negocjacji w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez spółkę z nieruchomości znajdującej się w miejscowości G., nr ew. działki [...], obręb [...] G., gmina M., powiat k., województwo p., nr księgi wieczystej [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. [...]. Jednocześnie w tym piśmie został zawarty wniosek w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) o przesłanie kserokopii wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń, posadowionych na nieruchomości należącej do E. O., a będących własnością spółki. Pełnomocnik wnioskodawczyni zwrócił się o udostępnienie żądanych dokumentów w terminie 30 dni, pod rygorem skierowania skargi do sądu administracyjnego, podkreślając jednocześnie, że spółka, jako przedsiębiorstwo przesyłowe, jest zobowiązana do stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi spółka przesłała pismo z dnia 18 lutego 2013 r., które jednakże nie zawierało odpowiedzi na złożony wniosek. W piśmie tym [...] sp. z o.o. wezwała do przesłania dokumentu, z którego będzie wynikało umocowanie wnioskodawczyni do występowania w imieniu współwłaściciela nieruchomości, M. O.. W odpowiedzi wystosowano pismo z dnia 11 marca 2013 r., wraz z którym przesłano brakujące pełnomocnictwo pana M. O. oraz, w którym zwrócono się z ponownym wnioskiem m.in. o udostępnienie, w przypadku ich istnienia, kserokopii decyzji stanowiących podstawę budowy, posadowienia, przebudowy gazociągów. W dalszym toku sprawy wystosowano pismo z dnia 22 maja 2013 r., w którym ponownie zwrócono się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi otrzymano pismo z dnia 4 lipca 2013 r., w którym to P. sp. z o.o. z siedzibą w W., jako następca prawny [...] sp. z o.o. odmówił udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych wskazując, iż "właściciele nieruchomości mogą w pierwszej kolejności domagać się udostępnienia decyzji związanych z budową sieci gazowych od właściwych urzędów (...)". Kolejna wymiana pism z dnia 1 sierpnia 2013 r. oraz z dnia 12 sierpnia 2013 r. nie przyniosła zmiany stanowiska spółki w kwestii udostępnienia informacji publicznej. Wobec powyższego pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. pełnomocnik wnioskodawczyni skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzucił spółce P. sp. z o.o. z siedzibą w W. bezczynność polegającą na: – nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 11 stycznia 2013 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przy jednoczesnym, – niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1. Pełnomocnik skarżącej wniósł o stwierdzenie bezczynności spółki oraz zobowiązanie do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając skargę, pełnomocnik wskazał, że spółka, jako podmiot wykonujący zadania publiczne w postaci dystrybuowania energii elektrycznej, podlega obowiązkom wynikającym z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej z mocy art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Wobec powyższego żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wskazał, że niniejsza skarga jest dopuszczalna w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 z późń. zm.), albowiem po pierwsze złożenie skargi na bezczynność nie jest obwarowane terminem do jej wniesienia, ponieważ tak długo, jak trwa stan bezczynności, możliwe jest jej skuteczne wniesienie. Po drugie, skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona wniesieniem środków zaskarżenia przewidzianych w procedurze administracyjnej. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) ma bowiem zastosowanie do spraw z zakresu informacji publicznej jedynie w przypadku podjęcia decyzji o odmowie jej udostępnienia. Udostępnienie zaś następuje w drodze czynności materialno-technicznej, od której nie są przewidziane żadne środki zaskarżenia, zarówno w ustawie o dostępie do informacji publicznej, jak i w k.p.a. Uzasadniając faktyczne motywy skargi, pełnomocnik wskazał, że od momentu złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej do chwili wniesienia skargi, nie otrzymał żądanych we wniosku dokumentów. Skarga jest zatem zasadna. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik P. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniósł o oddalenie skargi. Uzasadniając swoje stanowisko, pełnomocnik w pierwszej kolejności wskazał, że w sprawie nie wystąpiła bezczynność. Wskazując pismo z dnia 22 maja 2013 r. jako pierwszy skierowany do P. sp. z o.o. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w niniejszej sprawie, pokreślił, że pismem z dnia 4 lipca 2013 r. udzielono wnioskodawczyni informacji, że podstawą budowy gazociągu była decyzja o pozwoleniu na budowę znak [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r. wydana przez Urząd Rejonowy w K.. Zdaniem pełnomocnika, ta informacja pozwala wnioskodawczyni na zwrócenie się o udostępnienie żądanych przez nią informacji do właściwych organów administracji, które powinny być adresatem jej wniosku. Ponadto pełnomocnik zwrócił uwagę, że skarżąca nabyła nieruchomość stanowiącą działkę nr ewid. [...], obręb G., objętą księgą wieczysta nr [...] na podstawie umowy darowizny z [...] marca 1993 r. W chwili więc wydawania przez Urząd Rejonowy w K. decyzji dotyczącej gazociągu znajdującego się na jej działce, tj. [...] sierpnia 1996 r. skarżąca była właścicielem tej działki. Tym samym była stroną postępowania administracyjnego i jako strona posiada wgląd do dokumentacji związanej z budową przedmiotowego gazociągu. Dlatego jej uprawnienia proceduralne wyprzedzają i konsumują możliwości z dostępu do informacji publicznej. Zatem nie było po stronie spółki obowiązku udostępniania wnioskującej dokumentów, których się domagała. Ponadto wskazano, że w piśmie z dnia 4 lipca 2013 r. w sposób jednoznaczny wskazano datę decyzji, jej znak oraz organ, który ją wydał. Tym samym dane te są wystarczające do zwrócenia się do wydającego ją organu administracji o jej kserokopię. Jednocześnie spółka - wskazując dane pozwalające na identyfikację decyzji będącej postawą budowy gazociągu - uczyniła zadość żądaniu skarżącej. Kolejnym argumentem wskazywanym przez pełnomocnika spółki w oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych jest okoliczność, iż nie można utożsamiać prawa do informacji publicznej z żądaniem wydania np. kserokopii dokumentów, albowiem czym innym jest informacja, a czym innym nośnik, na którym jest ona zawarta. Pełnomocnik spółki wskazał także na brak występowania w sprawie elementu interesu publicznego. Powołując się na uregulowania Konstytucji oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreślono, że informacją publiczną jest informacja o sprawach publicznych i tylko taka podlega udostępnieniu na zasadach określonych w tej ustawie. Istotne jest więc, by wniosek o udostępnienie informacji dotyczył spraw publicznych, czyli osoba zwracająca się o taką informację miała interes publiczny w uzyskaniu takich informacji. W opozycji do powyższego w niniejszej sprawie wnioskodawczyni zwróciła się o udostępnienie dokumentów, które mają następnie posłużyć ochronie jej prywatnego interesu w indywidualnej sprawie dotyczącej wynagrodzenia za użytkowanie nieruchomości będącej jej własnością. Zatem w sprawie nie występuje niezbędny element interesu publicznego, co prowadzi do konkluzji, że żądane informacje nie są informacjami publicznymi. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżącej przesłał pismo z dnia 19 marca 2014 r., w którym ustosunkował się do stanowiska spółki. W pierwszej kolejności wskazał, że art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazuje, że informację może otrzymać każdy, zaś art. 2 ust. 2 zakazuje organowi żądania wykazania interesu prawnego lub faktycznego od osoby, która wykonuje swoje prawo do otrzymania informacji publicznej. Zatem ograniczanie prawa do informacji publicznej ze względu na podmiot, który się o nią zwraca jest prawnie niedopuszczalne i stanowi naruszenie praw obywatelskich. Ponadto pełnomocnik skarżącej wskazał, że o ile w kwestii jednej z decyzji spółka wskazała co prawda dane jej dotyczące, co i tak nie stanowi wystarczającej reakcji na wniosek, to wnioskująca domagała się udostępnienia jeszcze udostępnienia innych dokumentów związanych z posadowionymi na jej nieruchomości urządzeniami. Zatem nawet gdyby uznać, że w przedmiocie tej jednej decyzji spółka nie pozostaje w bezczynności, to pozostaje w niej w pozostałym zakresie wniosku. Dodatkowo pełnomocnik zauważył, że spółka, jako inwestor, powinna posiadać wszelkie decyzje i dokumenty dotyczące budowy linii gazociągowych. Jednocześnie w orzecznictwie administracyjnym ugruntowana jest teza, zgodnie z którą dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi, w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe itp., są dokumentami, do których dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej jeżeli znajdują się one w posiadaniu organu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację. W piśmie zostało podkreślone, że na mocy art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są nie tylko władze publiczne, ale również inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym również przedsiębiorstwa energetyczne. Zatem spółka bezpodstawnie uchyla się od udostępnienia informacji, do czego jest zobowiązana przez przepisy ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a. Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. Skarga E. O. na bezczynność P. Spółka z o.o. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r. w zakresie żądania obejmującego udostępnienie kserokopii wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń, posadowionych na nieruchomości należącej do E. O., a będących własnością spółki zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego - w nakazanym terminie - organ nie wypełnia. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oznacza to, że celem skargi na bezczynność organu administracji, jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawodawca w przepisie art. 6 ust. 1 tej ustawy dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną. W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się w związku z tym, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Wspomniany przepis art. 6 ust. 1 w pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna m. in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Udostępnienie informacji publicznej dokonywane jest w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ww. ustawy). Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 tej ustawy, następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że żądana przez skarżącą informacja w postaci udostępnienia kserokopii wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń, posadowionych na nieruchomości należącej do E. O., a będących własnością spółki, jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przymiotu tego nie pozbawia żądanej informacji okoliczność, że skarżąca wystąpiła z wezwaniem do podjęcia negocjacji w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez spółkę z nieruchomości znajdującej się w miejscowości G., nr ew. działki [...], obręb [...] G., gmina M., powiat k., województwo p., nr księgi wieczystej [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. [...]. Nie jest przy tym wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Jedynie w przypadku informacji przetworzonej ustawodawca wprowadził wymóg wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 powołanej ustawy). Spełniona zatem została przesłanka przedmiotowa zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie wniosku skarżącego. Odnośnie natomiast zakresu podmiotowego ustawy wskazać należy na treść przepisu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż P. Spółka z o.o. jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, albowiem mieści się w granicach regulacji powołanego art. 4 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy. Nie można stracić z pola widzenia, że działalność Spółki obejmuje m. in. poszukiwania i eksploatację złóż gazu ziemnego, ropy naftowej oraz import, magazynowanie, obrót oraz dystrybucję paliw gazowych i płynnych. Zgodnie z definicją celu publicznego zawartą w art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), celami publicznymi są: budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Z uwagi na wagę i zakres zadań wykonywanych przez Spółkę, a przede wszystkim obowiązki tego podmiotu jako operatora systemu dystrybucyjnego gazu oraz mając na uwadze brzmienie powołanego wyżej art. 6 pkt 2 ustawy, jest ona jednostką organizacyjną użyteczności publicznej, wykonującą zadania publiczne w rozumieniu powołanego art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wobec czego podlega regulacjom tej ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Spółka na dzień wniesienia skargi nie udzieliła żądanej informacji w zakresie udostępnienia kserokopii wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń, posadowionych na nieruchomości należącej do E. O., a będących własnością spółki, a zatem co do tego żądania P. pozostaje w bezczynności. Wprawdzie pełnomocnikowi skarżącej udostępniono nr decyzji pozwolenia na budowę, wydanej przez Urząd Rejonowy w K. z dnia [...] sierpnia 1996 r., lecz całkowicie pominięto podstawowe żądanie wniosku dotyczące udostępnienia kserokopii wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń, posadowionych na nieruchomości należącej do E. O., o co w kolejnych pismach ponaglających zwracał się pełnomocnik skarżącej. Skoro zatem Spółka w sprawie nie zajęła jakiegokolwiek stanowiska co do przedmiotowych decyzji, to nie można przyjąć, iż w formach prawem zakreślonych zrealizowała wniosek E. O. o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Skoro zatem skarżąca wyraźnie określiła we wniosku, że żąda udostępnienia kserokopii wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń, posadowionych na nieruchomości należącej do E. O., to obowiązkiem Spółki było ustalenie, czy takowe decyzje są w jej posiadaniu i w przypadku stwierdzenia takiego stanu rzeczy udzielenie informacji w żądanej formie, czyli poprzez doręczenie kserokopii przedmiotowych decyzji. Dodać należy, że jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji, w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy). Skoro P. nie udzieliło żądnej informacji publicznej, jak też nie wydało wnioskodawczyni decyzji o odmowie jej udzielenia, to pozostaje w zwłoce w realizacji ustawowego obowiązku. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. W punkcie 2 sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie drugie powołanej ustawy procesowej stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie bezczynność P. wynikała z błędnego przeświadczenia, że żądana przez skarżącą informacja nie podlega udostępnieniu z uwagi na skierowanie żądania do podmiotu nieobjętego reżimem stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mając na uwadze okoliczność, że wniosek skarżącej i jej kolejne pisma w sprawie nie pozostały bez odpowiedzi, a po części (w odniesieniu do pozwolenia na budowę) Spółka podjęła działania zmierzające do realizacji przedmiotowego wniosku, nie ma podstaw do twierdzenia, że bezczynność P. miała postać kwalifikowaną. W przedmiocie kosztów Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.