II SAB/Wa 777/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2021 r. o zmianę decyzji postanawia: odrzucić skargę. J. P. w dniu 27 lipca 2021 r. złożyła do Prezesa Rady Ministrów wniosek o zmianę, na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), jego decyzji z [...] sierpnia 2018 r., którą na mocy art. 7 ust. 6 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2018 r., poz. 570) odwołał skarżącą z funkcji etatowego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dniem [...] sierpnia 2018 r. Z kolei w dniu 18 października 2021 r. J. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z [...] lipca 2021 r. o zmianę decyzji, domagając się zobowiązania organu do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej, stwierdzenia, że bezczynność w niniejszej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie przyznania od organu na jej rzecz sumy pieniężnej stanowiącej odszkodowanie oraz wymierzenia organowi grzywny. Prezes Rady Ministrów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na braki formalne skargi lub w przypadku ich uzupełnienia o odrzucenie skargi ze względu na brak kognicji sądów administracyjnych w niniejszej sprawie, a w przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na brak uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych, które mogłyby przemawiać za jej uwzględnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga J. P. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z 27 lipca 2021 r. o zmianę decyzji organu z [...] sierpnia 2018 r. o odwołaniu skarżącej z funkcji etatowego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dniem [...] sierpnia 2018 r. podlega odrzuceniu. Według art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak np. zażalenie, odwołanie lub ponaglenie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu w załatwieniu sprawy, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona złożyła ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 pkt 2 i § 3 k.p.a.). Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Skoro uprzednie wniesienie ponaglenia jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, to skutki ponaglenia dla dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego można rozważać jedynie w kontekście ponaglenia wniesionego skutecznie. Tylko takie ponaglenie daje bowiem stronie możliwość wniesienia skargi do sądu. Skarga na bezczynność, która nie została poprzedzona skutecznie wniesionym ponagleniem, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r. sygn. akt II OSK 2203/20). Z akt sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem do Sądu skargi, w dniu 27 września 2021 r. złożyła ponaglenie do Prezesa Rady Ministrów. Jednak pismo to skarżąca przesłała do organu za pośrednictwem maila, którego wysłała z adresu poczty elektronicznej [...]. Nie ulega wątpliwości, że ponaglenie jest podaniem (żądaniem), do którego stosuje się regulacje określone w art. 63 k.p.a. W myśl art. 63 § 1 k.p.a podania (żądania) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się natomiast na adres do doręczeń elektronicznych. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania. Podanie wniesione na adres do doręczeń elektronicznych zawiera dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru (art. 63 § 3a k.p.a.). Z powyższych regulacji wynika zatem, że przesłanie podania do organu drogą elektroniczną za pośrednictwem zwykłej skrzynki mailowej nie jest tożsame ze złożeniem dokumentu na elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej. W konsekwencji pisma skarżącej z dnia 27 września 2021 r., złożonego za pośrednictwem skrzynki mailowej, nie można uznać za ponaglenie w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a., bowiem formy korespondencji z organem za pośrednictwem zwykłej skrzynki mailowej nie przewidują przepisy prawa. Jak już wskazano wniesienie ponaglenia, w trybie art. 37 § 1 k.p.a., jest wymogiem formalnym umożliwiającym wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania. Dlatego należało uznać, że skarżąca nie spełniła skutecznie tego wymogu w niniejszej sprawie. Nie można bowiem zakwalifikować wiadomości mailowej z 27 września 2021 r. jako ponaglenia, w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. Stąd za zasadne należało uznać odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.