II SAB/Wa 780/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-18
Skład orzekający: Sławomir Antoniuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów ustanowienia radcy prawnego, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Pomimo deklarowanych niskich dochodów, skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 200 m² oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni ponad 10 ha, w tym lasu. Sąd uznał, że posiadany majątek, w połączeniu z dochodami z emerytur i zasiłków, pozwala na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania rodziny.Stan faktyczny
W. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek został poprzedzony postanowieniem referendarza sądowego odmawiającym przyznania prawa pomocy, od którego skarżący wniósł sprzeciw. Skarżący przedstawił dane dotyczące dochodów rodziny (emerytury rodziców, zasiłki rodzinne) oraz posiadanych nieruchomości (dom, gospodarstwo rolne, las).Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] marca 2015r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia 23 lipca 2015r., W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Następnie, po wezwaniu przez Sąd, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wnosząc o zwolnienie go częściowo od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2015r., odmówiono W. S. przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia, pismem z dnia 14 września 2015r., W. S. wniósł sprzeciw.
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, pełnoletnią córką, trojgiem małoletnich dzieci oraz swoimi rodzicami. Źródła dochodów tej rodziny stanowią emerytury rolnicze rodziców skarżącego, odpowiednio w kwotach 992,93 zł brutto (J. S.) i 930,26 zł brutto (Z. S.) oraz zasiłki rodzinne przyznane małżonce skarżącego na dzieci w wysokości 584 zł. Łączny dochód rodziny, deklarowany przez skarżącego, wynosi 2374,19 zł netto miesięcznie.
W. S. kolejno wskazuje, że jest właścicielem domu o powierzchni 200 m² oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 10,8845 ha fiz. (5,1755 ha przeliczeniowego) w tym 1,6 ha lasu.
Zdaniem skarżącego, gospodarstwo rolne, które prowadzi wraz żoną, nie przynosi pieniężnego dochodu, a uzyskiwane z niego plony przeznaczane są w całości na potrzeby rodziny. Także las, którego jest właścicielem, zapewnia rodzinie drewno na opał, lecz nie przynosi dodatkowych dochodów. Na miesięczne wydatki rodziny składają się : opłata za energię elektryczną – ok. 400 zł, a także koszty zakupu butli gazowych - ok. 100 – 150 zł miesięcznie. Nikt w rodzinie nie posiada samochodu czy innych ruchomości o wartości powyżej 3.000 euro.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (tak: J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319).
W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podnieść należy, że instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony samodzielnie ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że całkowite zwolnienie od kosztów sądowych jest możliwe wyjątkowo w przypadku osób żyjących w ubóstwie, które są pozbawione środków do życia, a pozyskanie przez nie kwot na sfinansowanie kosztów udziału w sporze sądowym jest obiektywnie niemożliwe (por. M. Niezgódka - Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, str. 696 i n. i powołane tam orzeczenia). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Należy bowiem mieć na uwadze, że skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 200 m² oraz gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni przekraczającej 10 ha w tym lasu o pow. 1,6 ha. Dodatkowo całkowity dochód rodziny z tytułu emerytur rolniczych rodziców skarżącego i zasiłków wynosi 2374,19 zł netto miesięcznie, zaś wydatki około 500 zł.
W związku z tym, w ocenie sądu, skarżący nie wykazał, aby nie był w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania i ustanowienia pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło