II SAB/Wa 787/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Piotr Borowiecki, Andrzej Góraj, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku i bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. w pozostałej części skargę oddala; 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącej M. D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. D. w dniu [...] sierpnia 2016 r. złożył do Wójta Gminy S. wniosek o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści. "Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 200l r. ( Dz. U. Nr 112 poz. l198) zwracam się z prośbą o udzielenie informacji dotyczącej: Na jakie zadania, z jakich programów i w jakiej wysokości pozyskał środki zewnętrzne Urząd Gminy S. oraz odrębnie jednostki podległe: - w latach 2010-2014. - w latach 2015-2016. Wnoszę o sporządzenie informacji w formie wykazu w podziale na poszczególne lata otrzymania tych środków oraz jednostki organizacyjne gminy. Wnoszę o realizację wniosku z zachowaniem art. 13 ust. 1 ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. udostępnianie informacji publicznej bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Sposób udostępnienia informacji: - odpowiedź na piśmie Forma przekazania informacji: - przesłanie informacji pocztą na mój adres : M. , [...] S. podanie do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenia informacji na stroni BIP Urzędu Gminy S." W dniu [...] listopada 2016 r. M. D. wniósł, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy S. w rozparzeniu powyższego wniosku. Nadmienił, iż pomimo przedłużenia przez organ terminu do załatwienia sprawy do dnia [...] października 2016 r., ani nie otrzymał żądanej informacji, ani organ nie wydał w tej sprawie decyzji. W konkluzji skargi M. D. wniósł o: zobowiązanie Wójta Gminy S. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, orzeczenie iż bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 ustawy prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o umorzenie postępowania i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Organ wskazał, iż w odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia [...] września 2016 r. (doręczone w dniu 5 września 2016 r.) poinformował zainteresowanego, że informacja zostanie udzielona nie później niż w ciągu 2 miesięcy od złożenia wniosku, tj. do dnia 19 października 2016 r. Skarżący w dniu [...] listopada 2016 r. złożył osobiście w Urzędzie Gminy S. skargę na bezczynność Wójta Gminy S. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, natomiast Wójt Gminy S. pismem z dnia [...] listopada 2016 r. udzielił odpowiedzi na złożony przez skarżącego wniosek o udostępnienie informacji publicznej, załączając: "Wykaz pozyskanych przez Gminę S. zewnętrznych środków finansowych w latach 2010-2014, 2015-2016" oraz "Wykaz Zakupów inwestycyjnych dla Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu Gminy S. w latach 2010-2016." Skarżący odpowiedź tą odebrał osobiście w dniu [...] listopada 2016 r. w Urzędzie Gminy S. W ocenie organu, powyższe okoliczności sprawy wskazują, iż zarzut bezczynności i rażącego naruszenia prawa jest nieuzasadniony. Wójt podjął wszelkie niezbędne czynności w zakresie udzielenia informacji publicznej na wniosek. Proces materialno-techniczny polegający na zgromadzeniu, przetworzeniu zebranych informacji, a następnie sporządzeniu w żądanej formie został podjęty i prowadzony bez zbędnej zwłoki. W rezultacie skarżącemu udzielono odpowiedzi na jego wniosek o udzielenie informacji publicznej. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi bezczynność organu ani też nie miało miejsca rażące naruszenie prawa, a dalsze postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu, czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (wyrok WSA z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt II SAB/Kr 57/14). W przedmiotowej sprawie nie zachodzi bezczynność organu, albowiem udzielił on żądanej informacji - co prawda po upływie wyznaczonego terminu - i już po dacie wniesienia skargi, ale przed dniem wyrokowania przez sąd. Zatem w dacie wydania ewentualnego wyroku nie można mówić o bezczynności organu dotyczącego niezałatwienia wniosku skarżącego, albowiem udzielono na niego odpowiedź. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejsza sprawa bezczynności podlega zatem umorzeniu jako bezprzedmiotowa, gdyż po wniesieniu skargi organ udostępnił żądaną informację publiczną. Tym samym przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna, rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności( WSA z dnia 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Gd 29/15). M. D. w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2016 r. potwierdził otrzymanie osobiście w Urzędzie Gminy S. w dniu [...] listopada 2016 r. pismo organu z dnia [...] listopada 2016 r. zawierającego odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Jednakże w jego ocenie informacja został udostępniona jedynie częściowo. Otrzymał "Wykaz pozyskanych przez Gminę S. zewnętrznych środków finansowych w latach 2010-2014, 2015-2016" oraz "Wykaz zakupów inwestycyjnych dla Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu Gminy S. w latach 2010-2016". Nie otrzymał odpowiedzi na jakie zadania, z jakich programów i w jakiej wysokości pozyskały środki zewnętrzne w latach 2010-2014 i w latach 2015-2016 jednostki organizacyjne podległe Gminie, m. in. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, Gminna Biblioteka, czy Gminny Ośrodek Kultury. Dlatego M. D. podtrzymał żądania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 119 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejsza sprawa należy do kategorii spraw, które mogą zostać rozpoznane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym. Skarga jest jedynie częściowo zasadna. Przede wszystkim wniosek o udostepnienie informacji publicznej nie jest w całości sformułowany przez skarżącego w sposób czytelny. W zdaniu pierwszym oraz drugim wniosku skarżący zawarł sformułowanie "oraz jednostki podległe". Z treści przedmiotowego wniosku nie sposób domyślać się, iż zamiarem skarżącego było uzyskanie odpowiedzi "na jakie zadania, z jakich programów i w jakiej wysokości pozyskały środki zewnętrzne w latach 2010-2014 i w latach 2015-2016 jednostki organizacyjne podległe Gminie, m. in. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, Gminna Biblioteka, czy Gminny Ośrodek Kultury". Takie żądanie zostało w niniejszej sprawie przez skarżącego sformułowane dopiero w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2016 r. i dlatego z tych przyczyn żądanie to nie mogło być uwzględnione w odpowiedzi organu na wniosek. Pomijając zatem sformułowanie "oraz jednostki podległe", przedmiotowy wniosek w pozostałej postaci spełniał przesłanki przedmiotowe oraz podmiotowe do uruchomienia procedury przewidzianej w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.). Wniosek wpłynął do organu w dniu [...] sierpnia 2016 r. Organ mógł na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przedłużyć termin załatwienia sprawy do dnia [...] października 2016 r., co uczynił pismem z dnia [...] września 2016 r., doręczonym skarżącemu w dniu [...] września 2016 r. Zatem do dnia [...] października 2016 r. najpóźniej sprawa powinna zostać przez organ załatwiona, albo poprzez udostępnienie żądanej informacji albo wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia. Brak takich działań świadczy o bezczynności organu w niniejszej sprawie. Jednakże skarżący bezczynność tą początkowo toleruje i skargę na bezczynność w rozpatrywaniu przez organ przedmiotowego wniosku składa dopiero w dniu [...] listopada 2016 r., osobiście w siedzibie organu. Dlatego ta data – wpływ skargi do organu – jest datą istotną dla oceny bezczynności. W dacie tej, ani też wcześniej skarżący nie otrzymał odpowiedzi na swój wniosek. W dacie tej organ nie dysponował także dowodem wskazującym na wysłanie np. drogą pocztową (jak tego sobie życzył skarżący we wniosku) żądanej informacji – widniejąca na dowodzie nadania pisma data, stanowiłaby datę wykonania obowiązku informacyjnego. Żądana informacja, sporządzona ostatecznie przez organ w dniu [...] listopada 2016 r., została skarżącemu doręczona osobiście w siedzibie organu w dniu [...] listopada 2016 r., a zatem w następnym dniu po dacie wpływu skargi do organu. W tym miejscu wyraźnie należy zaznaczyć, iż w zakresie w jakim organ udostępnił skarżącemu w formie tabeli "Wykaz pozyskanych przez Gminę S. zewnętrznych środków finansowych w latach 2010-2014, 2015-2016"- obowiązek informacyjny został wykonany w całości. Rzeczona tabela zawiera wszystkie elementy wskazane we wniosku to jest podanie: programu, wysokości pozyskanych środków, okresu w którym otrzymano dofinansowanie. Nadto informacja zawiera także inne dane jak: nazwa zadania, nr umowy dofinansowania. Dlatego, mając na uwadze zastrzeżenie co do czytelności części wniosku – co zostało opisane wyżej, uznać należy, iż uzyskana w dniu [...] listopada 2016 r. przez skarżącego odpowiedź na oczywistą i czytelną część wniosku jest pełna i wystarczająca. Natomiast pogląd organu, iż dla rozpatrzenia niniejszej sprawy decydująca jest data wyrokowania, jest jedynie słuszny w tym znaczeniu, iż w takim jak powyższy stan sprawy, nie można w dacie wyrokowania zobowiązywać organu do rozpatrzenia wniosku, albowiem czynność ta została już przez organ wykonana w dniu [...] listopada 2016 r. Fakt załatwienia przez organ sprawy po wpływie skargi nie zwalnia jednakże sądu administracyjnego od badania czy organ pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności oraz czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Powyższe obowiązki sądu administracyjnego wynikają z treści art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, rozpatrzenie przedmiotowego wniosku nie zostało przez Wójta Gminy S. załatwione w terminie zakreślonym w art. 13 ustawy oraz w sposób przewidziany w innych przepisach tej ustawy (np. art. 14 , art. 16 i inne). Dlatego, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na zasadzie wskazanego wyżej art. 149 § 1 pkt 3) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznać należy, iż organ pozostawał w bezczynności (pkt 1 wyroku). Jednakże z uwagi na niewielki czas jaki upłynął od daty wpłynięcia do organu skargi i daty udostępnienia żądanej informacji, co nastąpiło niezwłocznie po wpłynięciu do organu skargi, -stwierdzonej wyżej bezczynności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie przypisał cech rażącego naruszenia prawa (pkt 1 wyroku). Powyższe spowodowało także zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, zgodnie z art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 3 wyroku). Ponieważ w części wniosek skarżącego w ogóle nie nadawał się do rozpatrzenia (z uwagi na brak dokładnego określenia przedmiotu, którego dotyczył) oraz z uwagi na brak przypisaniu wyżej stwierdzonej bezczynności cech rażącego naruszenia prawa, - w pozostałym zakresie żądań (zobowiązanie , grzywna) skargę należało oddalić, zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 2 wyroku).