II SAB/Wa 787/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia [...] maja 2019 r. oddala skargę. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2019r. o udostępnienie informacji publicznej. W dniu [...] maja 2019 r. do Ministerstwa Finansów wpłynął za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie: • podania wysokości kwot, jakie Skarb Państwa zobowiązany był zwrócić podatnikom w latach 2008 - 2018 (z podziałem na łata) z powodu uchylenia przez sądy administracyjne decyzji organów podatkowych, w tym wysokość odsetek wypłaconych podatnikom, naliczonych od kwot zwróconych podatnikom. • procentowego określenia liczba spraw wygranych w latach 2008 - 2018 przez podatników przed sądami administracyjnymi w relacji do ogółu spraw zaskarżonych do sądów administracyjnych w zakresie ustalonego przez organy skarbowe istnienia zobowiązania podatkowego lub jego wysokości, • podanie średniego czas oczekiwania podatnika w latach 2008 - 2018 (z podziałem na lata) na zwrot podatku po uprawomocnieniu się korzystnego dla niego orzeczenia sądowoadministracyjnego, • podanie liczby spraw wszczętych przez Sarb Państwa przeciwko urzędnikom skarbowym na podstawie ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa, z podziałem na poszczególne lata. Dnia [..] maja 2019 r. termin załatwienia sprawy został przez organ przesunięty do [...] czerwca 2019 r. z uwagi na konieczność przeglądu i analizy posiadanej dokumentacji. Organ wskazał, że zarówno zakres czasowy jak i merytoryczny żądanych informacji jest obszerny i wymaga ustalenia zakresu zgromadzonych danych w różnych komórkach organizacyjnych Ministerstwa jak również ich przeanalizowania i oceny. Organ uzasadniał, iż nie są to informacje proste o stricte statystycznym charakterze, ale dane wynikające ze złożonych - wieloetapowych i rozciągniętych w czasie postępowań, które nie są a często również nie mogą być jednoznacznie uszeregowane w zdefiniowane we wniosku kategorie. Organ wskazał również, że żaden przepis prawa nie obliguje Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju do gromadzenia i prowadzenia statystyk we wnioskowanym zakresie. W dniu [...] czerwca 2019 r., do skarżącego została wysłana odpowiedź (znak [...]), w której udostępnione zostały posiadane przez organ informacje publiczne. Skarżącemu została udostępniona informacja w zakresie kwoty odsetek wypłacanych w wyniku uchylenia wadliwych decyzji w latach 2008 - 2018 r. Odpowiedź na pytanie nr 2 również została udzielona po opracowaniu danych zgromadzonych w Ministerstwie zgodnie z zarządzeniem Nr 3 Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie prowadzenia rejestrów oraz przekazywania informacji w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. Urz. Min. Fin. poz. 7, z późn. zm.) przez jednostki podległe i właściwe merytorycznie komórki organizacyjne Ministerstwa Finansów (MF). Organ wskazał, iż nie można porównać liczby spraw wygranych w latach 2008 - 2018 przez podatników z liczbą ogółu spraw zaskarżonych do sądów administracyjnych w zakresie ustalonego przez organy skarbowe istnienia zobowiązania podatkowego lub jego wysokości. Nie można tego dokonać również w zakresie pozostałych spraw sądowoadministracyjnych, ponieważ przyjęty w MF system opracowywania danych statystycznych dotyczących skarg do sądów administracyjnych nie umożliwia dokonania prostego porównania liczby skarg przekazanych do sądów w danym okresie czasu do liczby spraw rozstrzygniętych przez sądy w tym czasie. Dodatkową przeszkodę dokonania takiego prostego porównania stanowi również dwuinstancyjność postępowań. Ponadto w latach 2012-2015 przepisy ww. zarządzenia nie nakładały obowiązku opracowania danych dotyczących liczby skarg kasacyjnych wniesionych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, tak więc zaistniała dodatkowa okoliczność niepozwalająca określić relacji liczby skarg wniesionych do NSA w latach 2008-2018 do liczby orzeczeń NSA wydanych w tym okresie na korzyść podatników. Podobna informacja została udzielona również w odniesieniu do punktu 4 wniosku - w zakresie liczby spraw przeciwko urzędnikom skarbowym o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa. W odniesieniu do punktu 3 wniosku organ poinformował skarżącego, że Ministerstwo Finansów nie gromadziło wnioskowanych informacji, tj. w zakresie średniego czasu oczekiwania podatnika w latach 2008- 2018 na zwrot podatku po uprawomocnieniu się korzystnego dla niego orzeczenia sądowoadministracyjnego. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. skarżący ponowił wniosek dotyczący udostępnienia niektórych informacji z wniosku z [...] maja 2019 r. oraz wniósł o udostępnienie informacji publicznej o przyczynach zaniechania wszczęcia postępowań przeciwko urzędnikom administracji skarbowej. Minister Finansów w piśmie z [...] czerwca 2019 r. (znak [...]) poinformował skarżącego, że organ udostępnił już posiadane przez Ministerstwo Finansów informacje publiczne będące przedmiotem wniosku z [...] maja 2019 r. oraz nie dysponując pozostałymi żądanymi informacjami wskazał organy właściwe do udostępnienia informacji o przyczynach zaniechania wszczęcia postępowań przeciwko urzędnikom administracji skarbowej. W dniu [...] czerwca 2019 r. wpłynął kolejny wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w którym skarżący wniósł o: 1. udostępnienie porozumienia zawartego na podstawie art. 10 ustawy o KAS pomiędzy Szefem KAS a Kościołem Katolickim w sprawie zatrudnienia duchownych na stanowiskach eksperckich, 2. wskazanie liczby zatrudnionych duchownych na podstawie ww. porozumienia, 3. udostępnienie informacji, czy na podstawie art. 10 ustawy o KAS zawarte zostało porozumienie z kościołem lub związkiem wyznaniowym, innym niż Kościół Katolicki, a jeśli tak, to z jakim i ilu duchownych zostało zatrudnionych na podstawie takich innych porozumień, 4. jeśli porozumienie z Kościołem Katolickim nie reguluje zakresu obowiązków i wysokości wynagrodzenia zatrudnionych duchownych, udostępnienie również dokumentów w tym zakresie, 5. udostępnienie informacji, w jakiej łącznej wysokości zostało do tej pory wypłacone wynagrodzenie duchownym, zatrudnionym na podstawie porozumienia z Kościołem Katolickim, 6. udostępnienie informacji poprzez wskazanie z czyjej inicjatywy (imię i nazwisko i funkcja) przystąpiono do negocjacji w sprawie zawarcia porozumienia z Kościołem Katolickim, 7. udostępnienie informacji, kto podjął (imiona i nazwiska osób oraz ich funkcji) decyzję o zawarciu porozumienia z Kościołem Katolickim, 8. udostępnienie treści uzasadnienia do zawarcia porozumienia z Kościołem Katolickim, 9. udostępnienie informacji, jakie korzyści odnosi Skarb Państwa z zawarcia porozumienia z Kościołem Katolickim, w szczególności wskazanie wymiernych i mierzalnych korzyści, z uwagi na monetyzację korzyści uzyskiwanych przez Kościół Katolicki. W odpowiedzi na powyższy wniosek w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. (znak [...]) zostały przez organ przekazane posiadane informacje, po uprzednim przedłużeniu udzielenia odpowiedzi w dniu [...] lipca 2019 r. Organ w odniesieniu do punktu 1 wniosku poinformował skarżącego, że nie zawarto porozumienia wskazanego we wniosku w sprawie zatrudnienia duchownych na stanowiskach eksperckich. Zawarto natomiast Porozumienie między Szefem Krajowej Administracji Skarbowej a Delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie organizacji i funkcjonowania katolickiego duszpasterstwa Krajowej Administracji Skarbowej. Natomiast w zakresie punktu 2 wyjaśniono, że na podstawie § 7 Porozumienia, mianowanie do służby kapelanów Krajowej Administracji Skarbowej odbywa się na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, informując jednocześnie, że w Ministerstwie Finansów pełni służbę jeden dziekan, który od dnia [...] marca 2019 r. przebywa na urlopie bezpłatnym, a także, że w kwestiach dotyczących służby pełnionej przez kapelanów w terenowych jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej należy zwracać się do dyrektorów izb administracji skarbowej. W zakresie pkt 5 skarżący został poinformowany, że Ministerstwo Finansów nie posiada informacji "w jakiej łącznej wysokości zostało do tej pory wypłacone wynagrodzenie duchownym, zatrudnionym na podstawie porozumienia z Kościołem Katolickim". Organ poinformował dodatkowo, że wysokość uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej regulują przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej z dnia 28 lutego 2017 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 446, z późn. zm.). Natomiast warunki otrzymywania przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej dodatków do uposażenia, uregulowane zostały w przepisach rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej z dnia 24 lutego 2017 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 414). Odnośnie do pozostałych pytań w pkt: 3- 4, 6-9 wniosku skarżący został poinformowany, że właściwy w tym zakresie Departament Ministerstwa Finansów nie posiada informacji. W dniu 6 września 2019 r. skarżący wniósł do organu ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. W odpowiedzi na powyższe Minister Finansów wskazał w piśmie z dnia 17 września 2019 r że ponaglenie jest środkiem prawnym wykraczającym poza tryb ustawy o dostępie do informacji publicznej i pouczył o możliwości złożenia skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wnosił o: 1. stwierdzenie, że organ pozostawał w sprawie w bezczynności oraz prowadził postępowanie w sposób przewlekły, o stwierdzenie, że bezczynności organu oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. przyznanie na podstawie art. 149 § 2 ppsa od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy maksymalnej kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa. Skarżący wskazywał, iż zgodnie z art. 2 Ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej jako Ustawa), wystąpił w dniu [...] maja 2019 r. do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie wyjaśnienia oraz odpowiedź. Na powyższy wniosek otrzymał w terminie określonym w art. 13 ust. 1 Ustawy informację, że termin załatwienia sprawy zostaje wyznaczony na dzień [...] czerwca 2019 r. Pismem z dnia [...] maja 2019 r. uznał wydłużenie terminu udostępnienia informacji za nieuzasadnione. W dniu [...] czerwca 2019 r. organ udostępnił wyłącznie w części informacje żądane wnioskiem z dnia [...] maja 2019 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. Podnosił, iż poczynił wytyk nieudostępnienia wszystkich żądanych informacji oraz wskazał, których żądanych informacji nie zawiera pismo z dnia [...] czerwca 2019 r. W dniu [...] czerwca 2019 r. otrzymał kolejne pismo organu, które nie stanowiło wyjaśnienia i uzupełnienia żądanych informacji. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. poczynił kolejny wytyk, że nie została udostępniona informacja publiczna w zakresie wniosku z dnia [...] maja 2019 r. W piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r. złożył również dalszy wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący podkreślał, że biorąc pod uwagę systemową i ustawowo określoną pozycję organu w strukturach administracji rządowej, a przede wszystkim jego bardzo szerokie uprawnienia w stosunku do podatników w zakresie ściągania należności budżetu państwa, wśród których to kompetencji, organ nakazuje służbom skarbowym szczególny rygoryzm w egzekwowaniu od podatników przestrzegania m.in. terminów realizacji obowiązków podatkowych wraz ze szczególnie restrykcyjnym sankcjonowaniem każdego przypadku naruszenia tych obowiązków, uznać należy, iż odpowiednio do oceny działań i zaniechań organu w zakresie realizacji obowiązków wynikających z ustaw, należy stosować zawsze miarę najwyższej staranności, co oznacza, że nawet nieznaczne naruszenie tych obowiązków, w każdym przypadku nosi prejudykat rażącego naruszenia prawa, co determinuje na potrzeby niniejszego ponaglenia wniosek, iż przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie z wniosków z [...] maja 2019 r. i z dnia [...] czerwca 2019 r. oraz bezczynność organu miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Minister Finansów wnosił o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, gdyż w rozpoznawanej sprawie organ nie dopuścił się bezczynności. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ - będąc w posiadaniu informacji publicznej - nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci jej udzielenia (art. 10 ust 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez informację publiczną należy rozumieć każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszącą się do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informację publiczną stanowią zatem dokumenty bezpośrednio wytworzone przez organ oraz niepochodzące wprost od organu, wykorzystywane przy realizacji przewidzianych prawem zadań (por. np.: wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2904/12). Przy czym prawo do informacji publicznej jest zasadą, a wyjątki od niej powinny być interpretowane ściśle (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt II SA 3572/02, LEX nr 144641). W rozpoznawanej sprawie nie ma sporu między stronami postępowania, że Minister Finansów jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Ponadto, zaznaczyć należy, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Za informację publiczną uznaje się m.in. treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do szeroko rozumianego organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, lecz wykonującego zadania publiczne. Są nią zarówno dokumenty bezpośrednio przez te podmioty wytworzone, jak i dokumenty, których używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Na organie nie ciąży jednak obowiązek wytworzenia na potrzeby udzielania odpowiedzi w trybie ustawy o udzielenia informacji publicznej określonych dokumentów czy gromadzenia informacji, które nie znajdują się w jego zasobach. Nie chodzi tu przy tym o informację przetworzoną (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy) ale o stan faktyczny w realiach, którego organ niejako od podstaw musiałby gromadzić dane na potrzeby sprostania zakresowi żądanych informacji. Brak informacji i danych źródłowych (nawet w formie podstawowej, nie przetworzonej) w zbiorze danych organu czyni bezskutecznym wniosek o udzielenie informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej dotyczy bowiem tych informacji, zdefiniowanych w jej treści, które znajdują się w zasobach organu. Taki stan faktyczny i prawny występuje w przedmiotowej sprawie. Organ udzielił wnioskodawcy informacji w takim zakresie w jakim je posiadał w swoich zasobach. Nie można zatem przyjąć, zgodnie z wolą skarżącego, iż pozostawał w bezczynności. W dniu [...] maja 2019 r. do Ministerstwa Finansów wpłynął za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie: wysokość kwot, jakie Skarb Państwa zobowiązany był zwrócić podatnikom w latach 2008 - 2018 (z podziałem na lata) z powodu uchylenia przez sądy administracyjne decyzji organów podatkowych, w tym wysokość odsetek wypłaconych podatnikom, naliczonych od kwot zwróconych podatnikom oraz procentowo określona liczba spraw wygranych w latach 2008 - 2018 przez podatników przed sądami administracyjnymi w relacji do ogółu spraw zaskarżonych do sądów administracyjnych w zakresie ustalonego przez organy skarbowe istnienia zobowiązania podatkowego lub jego wysokości, średni czas oczekiwania podatnika w latach 2008 - 2018 (z podziałem na lata) na zwrot podatku po uprawomocnieniu się korzystnego dla niego orzeczenia sądowoadministracyjnego, liczba sprawa wszczętych przez Skarb Państwa przeciwko urzędnikom skarbowym na podstawie ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa, z podziałem na poszczególne lata. Dnia [...] maja 2019 r. termin załatwienia sprawy został przesunięty do dnia [...] czerwca 2019 r. z uwagi na konieczność przeglądu i analizy posiadanej dokumentacji. Organ wskazał, że zarówno zakres czasowy jak i merytoryczny żądanych informacji jest obszerny i wymaga ustalenia zakresu zgromadzonych danych w różnych komórkach organizacyjnych Ministerstwa jak również ich przeanalizowania i oceny. Organ uzasadniał, iż nie są to informacje proste o stricte statystycznym charakterze, ale dane wynikające ze złożonych - wieloetapowych i rozciągniętych w czasie postępowań, które nie są a często również nie mogą być jednoznacznie uszeregowane w zdefiniowane we wniosku kategorie. Organ wskazał również, że żaden przepis prawa nie obliguje Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju do gromadzenia i prowadzenia statystyk we wnioskowanym zakresie. W dniu [...] czerwca 2019 r., do skarżącego została wysłana odpowiedź (znak [...]), w której udostępnione zostały posiadane przez organ informacje publiczne. Skarżącemu została udostępniona informacja w zakresie kwoty odsetek wypłacanych w wyniku uchylenia wadliwych decyzji w latach 2008 - 2018 r. Odpowiedź na pytanie nr 2 również została udzielona po opracowaniu danych zgromadzonych w Ministerstwie zgodnie z zarządzeniem Nr 3 Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie prowadzenia rejestrów oraz przekazywania informacji w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. Urz. Min. Fin. poz. 7, z późn. zm.) przez jednostki podległe i właściwe merytorycznie komórki organizacyjne Ministerstwa Finansów (MF). Organ wskazał, iż nie można porównać liczby spraw wygranych w latach 2008 - 2018 przez podatników z liczbą ogółu spraw zaskarżonych do sądów administracyjnych w zakresie ustalonego przez organy skarbowe istnienia zobowiązania podatkowego lub jego wysokości. Nie można tego dokonać również w zakresie pozostałych spraw sądowoadministracyjnych, ponieważ przyjęty w MF system opracowywania danych statystycznych dotyczących skarg do sądów administracyjnych nie umożliwia dokonania prostego porównania liczby skarg przekazanych do sądów w danym okresie czasu do liczby spraw rozstrzygniętych przez sądy w tym czasie. Dodatkową przeszkodę dokonania takiego prostego porównania stanowi również dwuinstancyjność postępowań. Ponadto w latach 2012-2015 przepisy ww. zarządzenia nie nakładały obowiązku opracowania danych dotyczących liczby skarg kasacyjnych wniesionych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, tak więc zaistniała dodatkowa okoliczność niepozwalająca określić relacji liczby skarg wniesionych do NSA w latach 2008-2018 do liczby orzeczeń NSA wydanych w tym okresie na korzyść podatników. Podobna informacja została udzielona również w odniesieniu do punktu 4 wniosku - w zakresie liczby spraw przeciwko urzędnikom skarbowym o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa. W odniesieniu do punktu 3 wniosku organ poinformował skarżącego, że MF nie gromadziło wnioskowanych informacji, tj. w zakresie średniego czasu oczekiwania podatnika w latach 2008- 2018 na zwrot podatku po uprawomocnieniu się korzystnego dla niego orzeczenia sądowoadministracyjnego. Organ istotnie nie rozpoznał wniosku w terminie 14 dni lecz w sposób racjonalny wyjaśnił czemu tak się działo. W tym zakresie, również skarżący nie zgłaszał zastrzeżeń, upatrując bezczynności organu w częściowym udzieleniu informacji. Organ na mocy Ustawy o dostępie do informacji publicznej nie miał jednak obowiązku udzielenia informacji w zakresie danych, których nie posiada w swoich zasobach, nie gromadził i do których zebrania nie był zobligowany przepisami prawa. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 151 p.p.s.a.