II SAB/Wa 789/16
WyrokWSA w Warszawie2017-04-06
Skład orzekający: Przemysław Szustakiewicz, Iwona Dąbrowska, Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, jeśli organ udostępnił informację po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem wyroku?Ratio decidendi
Bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, jeśli organ udostępnił żądaną informację po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem wyroku, a organ był przekonany, że wniosek dotyczy informacji mającej charakter dokumentu wewnętrznego, która powinna zostać udostępniona dopiero po przejściu projektu aktu normatywnego z fazy koncepcyjnej do fazy procesu uzgodnień. W takiej sytuacji postępowanie w części dotyczącej zobowiązania organu do rozpoznania wniosku staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.Stan faktyczny
Fundacja złożyła skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie udostępnienia kopii projektu ustawy o powołaniu Komisji Weryfikacyjnej. Minister Sprawiedliwości wniósł o umorzenie postępowania, wyjaśniając, że projekt ustawy nie był ukończony w dacie złożenia wniosku i nie posiadał waloru informacji publicznej. Po otrzymaniu skargi, Minister udostępnił żądaną informację.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 2. Umorzono postępowanie w pozostałym zakresie. 3. Zasądzono od Ministra Sprawiedliwości na rzecz Fundacji kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz Fundacji [...] kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 21 listopada 2016 r. Fundacja [...] (dalej: Fundacja) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W skardze wskazano, że w dniu [...] października 2016 r. Fundacja wniosła do Ministra Sprawiedliwości wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia kopii projektu ustawy o powołaniu Komisji Weryfikacyjnej. Wniosek uzasadniono tym, że w mediach pojawiła się informacja, że projekt ustawy został już opracowany. Jednak do dnia złożenia wniosku Fundacja nie otrzymała żądanej informacji.
W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o umorzenie postępowania względnie o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że przedmiotem wniosku Fundacji był projekt ustawy o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych, dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa, który w dacie złożenia odpowiedzi na skargę był już opublikowany na stronach internetowych Rządowego Centrum Legislacji, jak i Sejmu RP. Natomiast na dzień złożenia wniosku projekt ten nie został ukończony - był w fazie wstępnej, a więc nie posiadał waloru informacji publicznej. Tak więc na dzień złożenia wniosku przez Fundację projekt był w fazie koncepcyjnej, co nie pozwalało na udostępnienie informacji, ponieważ jeszcze nie istniała, o czym poinformowano wnioskodawcę pismem z dnia [...] grudnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764), dalej jako "udip", każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.
Natomiast w przepisie art. 6 ust. 1 powołanej ustawy, ustawodawca dokonał przykładowego wyliczenia informacji, mających przymiot informacji publicznych.
Uwzględniając powyższe, w orzecznictwie przyjmuje się szerokie pojęcie informacji publicznej, przez którą rozumie się każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Bliższa analiza art. 6 udip wskazuje, że wnioskiem może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2445/11, Lex nr 1264728).
Stosownie do przepisu art. 4 ust. 1 i 3 udip, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności (...) organy samorządów gospodarczych i zawodowych (pkt 2), będące w posiadaniu takich informacji.
W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że Minister Sprawiedliwości, jako naczelny organ administracji publicznej, jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 udip).
Natomiast żądana informacja, w postaci kopii projektu ustawy o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...] wydanych z naruszeniem prawa, stanowi informację publiczną wobec brzmienia art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a i b udip, który stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zamierzeniach władzy wykonawczej i ustawodawczej oraz o projektowaniu aktów normatywnych.
W świetle utrwalonego w orzecznictwie i doktrynie poglądu, z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty, a czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wynika z przeświadczenia, że dany akt w ogóle nie powinien zostać podjęty, a czynność nie powinna zostać dokonana.
Stosownie do przepisu art. 13 ust. 1 udip, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy.
Zatem milcząc wobec wniosku skarżącego Stowarzyszenia o udostępnienie informacji publicznej, organ w dacie wniesienia skargi na bezczynność do Sądu, pozostawał w bezczynności. Jednakże bezczynność ta ustała wobec udostępnienia żądanej informacji, dokonanego pismem z dnia [...] grudnia 2016 r., (przesłanym do Fundacji w tym samym dniu), tj. w terminie trzydziestu dni od otrzymania skargi.
W takiej sytuacji Sąd nie mógł zobowiązać organu do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia o udostępnienie informacji publicznej w trybie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a". W tym zakresie zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Jednocześnie w ocenie Sądu, bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Nie wynikała bowiem z lekceważącego stosunku do złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, o czym świadczy fakt natychmiastowego udzielenia odpowiedzi na wniosek, po otrzymaniu skargi na bezczynność oraz – przekonaniu organu, że skoro wniosek dotyczy informacji mającej charakter dokumentu wewnętrznego, to należy informację udostępnić dopiero, gdy projekt aktu normatywnego z fazy koncepcyjnej przejdzie do fazy procesu uzgodnień, pozwalający na jego udostępnienie. Zdaniem Sądu, wymieniona kwalifikowana forma bezczynności winna być zarezerwowana do sytuacji oczywistych, niebudzących wątpliwości i niedających się usprawiedliwiać w żaden sposób.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O umorzeniu postępowania w pozostałym zakresie Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Orzekając o kosztach sąd działał na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło