II SAB/Wa 809/25
WyrokWSA w Warszawie2026-02-03
Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, jeśli udzielił odpowiedzi na wniosek przed wniesieniem skargi na bezczynność?Ratio decidendi
Organ nie pozostawał w bezczynności, ponieważ udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej przed wniesieniem skargi na bezczynność. Skarga na bezczynność została wniesiona po terminowym udzieleniu odpowiedzi przez organ, co oznacza, że cel postępowania skargowego został osiągnięty.Stan faktyczny
M. M. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej organizatorów i kosztów szkoleń pracowników sądów w latach 2022-2025. Organ udzielił odpowiedzi na wniosek pismem z dnia 25 sierpnia 2025 r. Mimo to, M. M. złożył skargę na bezczynność organu, domagając się zobowiązania organu do udostępnienia informacji, ukarania grzywną i zwrotu kosztów. Skarga została wniesiona po terminowym udzieleniu odpowiedzi przez organ.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę M. M. na bezczynność Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę
Postępowanie w sprawie zainicjował wniosek M. M. z dnia [...] sierpnia 2025r. (uzupełniony pismem z dnia [...] sierpnia 2025r) o udostępnienie informacji publicznej a skierowany do Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. o następującej treści:
1- kto był organizatorem szkoleń dla pracowników administracji i pionu orzeczniczego
Wojskowego Sądu Garnizonowego w W., w których również brały udział
osoby z Wojskowego Sądu Okręgowego w W. oraz z Wojskowego Sądu
Garnizonowego w L. i w O. w latach 2022 - 2025 r. a które to szkolenia
zostały opłacone z publicznych środków pieniężnych Skarbu Państwa?
2-kto pokrywał koszty szkoleń o których mowa w pkt 1 niniejszego wniosku i z jakich
środków pieniężnych?
W odpowiedzi na powyższe pytany podmiot pismem z dnia 25 sierpnia 2025r. przesłanym na adres zamieszkania strony wskazany we wniosku podał, że organizatorem "szkoleń dla pracowników administracji i pionu orzeczniczego Wojskowego Sądu Garnizonowego w W., w których również brały udział osoby z Wojskowego Sądu Okręgowego w W. oraz z Wojskowego Sądu Garnizonowego w L. i O. w latach 2022 - 2025 r. był Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w W., natomiast kwestie organizacyjne związane z organizacją takich szkoleń były wykonywane przez pracowników Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. Koszty udziału wskazanych osób w owych szkoleniach były opłacane przez jednostki organizacyjne w których osoby te pełnią zawodową służbę wojskową lub są zatrudnione.
Skargę na bezczynność adresata wniosku wywiódł do tut. W dniu 27 sierpnia 2025r. Sądu M. M. wnosząc o zobowiązanie organu do niezwłocznego udostępnienia wnioskowanych informacji, o ukaranie organu grzywną, o przyznanie stronie sumy pieniężnej i o zasądzenie od skarżonego zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej nieuwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują
wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie.
Wskazać należy, że bezczynność lub przewlekłość organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega w głównej mierze na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje.
Na gruncie niniejszej sprawy wskazać należało, iż okolicznością niesporną i nie budzącą wątpliwości Sądu było to, że adresat wniosku jest co do zasady zobowiązany do udostępniania informacji publicznej jak i to, że przedmiotem wniosku była informacja o takim właśnie charakterze. Stąd jej istota na obecnym etapie postępowania sprowadzała się do oceny tego, czy organ udzielił w ustawowym terminie żądanej informacji.
W ocenie tut. Sądu na powyższe pytanie należało udzielić pozytywnej odpowiedzi.
Jak wynika z całokształtu dokumentacji zgromadzonej w aktach administracyjnych organ pismem z dnia [...] sierpnia 2025r. udzielił w całości odpowiedzi na wniosek. Skarga na bezczynność została zaś wywiedziona dopiero w dniu [...] sierpnia 2025r. Powyższe niezbicie świadczy o tym, że na dzień składania rozpoznawanej skargi, organ nie pozostawał w bezczynności.
Zwrócić należało też uwagę na fakt, że skoro wniosek inicjujący postępowanie został ostatecznie uzupełniony przez wnioskodawcę w dniu [...] sierpnia 2025r. (od tego więc momentu rozpoczął bieg termin na udzielenie odpowiedzi) to udzielenie przez organ odpowiedzi w dniu [...] sierpnia 2025r. nastąpiło z poszanowaniem ustawowego terminu.
Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje zaś kwestia tego, że żądana odpowiedz została przesłana stronie przez organ, na adres zamieszkania strony. Celem postępowania skargowego z zakresu bezczynności czy przewlekłości jest bowiem doprowadzenie do rezultatu w postaci udzielenia żądanych informacji i w ten sposób zaspokojenia wnioskodawcy. Jeśli na okoliczność owego zaspokojenia wpływa w ocenie strony skarżącej forma udzielonej odpowiedzi, to skarżący winien taką okoliczność wyartykułować wobec Sądu w sposób jasny i czytelny. Nie sposób przecież zapominać o tym, że obowiązkiem obydwu stron postępowania sądowego, jest czynne w nim uczestnictwo. Przede wszystkim jest nim zaś reagowanie na zachodzące zmiany stanu faktycznego.
W realiach niniejszej sprawy próżno jednak szukać w aktach sądowych jakiegokolwiek pisma procesowego od strony skarżącej, w którym wnioskodawca kwestionowałby swoje zaspokojenie po otrzymaniu odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2025r. Tego rodzaju zachowanie – co oczywiste - musiało zostać ocenione procesowo przez Sąd przed wydaniem wyroku. W sytuacji zaś, gdy pytany podmiot udowodnił fakt terminowego udostępnienia żądanych danych, to zaniechanie strony polegające na niezakwestionowaniu powyższego faktu jawiło się jako dorozumiane przyznanie przez stronę, że została ona zaspokojona w swoim żądaniu wyartykułowanym we wniosku z dnia [...] sierpnia 2025r.
Reasumując, sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie świadczy niezbicie o tym, że organ nie popadł w bezczynność w rozpoznaniu wniosku, bowiem udzielił na niego odpowiedzi jeszcze przed wywiedzeniem skargi na bezczynność, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło