II SAB/Wa 82/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. S. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie pisma z dnia 18 marca 2009 r. postanawia odrzucić skargę. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie jego pisma z dnia 18 marca 2009 r. W piśmie tym wskazał, że wnosi skargę na postępowanie Dyrektora Generalnego w Ministerstwie [...] w związku z rozwiązaniem z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Należy wskazać, że - stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy zobowiązany do podjęcia czynności organ nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, iż zarzut bezczynności jest zasadny wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. W rozpatrywanej sprawie M. S. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia jego pisma z dnia 18 marca 2009 r. Należy stwierdzić, że żądanie skarżącego, wyrażone w przedmiotowym piśmie, skierowanym do Prezesa Rady Ministrów, posiada cechy skargi na nienależyte postępowanie Dyrektora Generalnego w Ministerstwie [...], czym wyczerpuje dyspozycję art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Skarga, o której mowa w art. 227 Kpa, nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, a postępowanie prowadzone w tym trybie nie kończy się wydaniem rozstrzygnięcia, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W tym trybie nie może być także realizowane żądanie wydania decyzji administracyjnej. Oznacza to, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 3 § 2 pkt 8 nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na bezczynność organu w trybie postępowania wnioskowo-skargowego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 tej ustawy). W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.