II SAB/Wa 84/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung Sędziowie WSA Andrzej Góraj Janusz Walawski (spr.) Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi G.W. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania raportu z dnia 17 maja 2003 r. oddala skargę G. W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie nierozpoznania jego wniosku z dnia [...] maja 2003 r., w którym zażądał od organu: 1. przeniesienia do Komendy Głównej Policji w W. z zapewnieniem 13 grupy zaszeregowania, 2. mianowania na pierwszy stopień oficerski, tj. stopień podkomisarza, 3. przyznania dodatku służbowego w maksymalnym wymiarze, wynikającym z 13 grupy zaszeregowania. Zdaniem Skarżącego, powyżej określony organ naruszył następujące przepisy: art. 6a ust. 2, art. 32 ust. 1 i 3, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1 pkt 1, art. 48 ust. 3 w zw. z art. 57, art. 50, art. 101 ust. 1 oraz art. 104 ust. 1 ustawy o Policji – tekst jednolity. Skarżący wniósł o: 1. nałożenie nakazu prawnego wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wskazanym w petitum skargi, tj. rozpoznania jego raportu z dnia [...] maja 2003 r., poprzez wydanie decyzji administracyjnej, 2. zasądzenie kosztów sądowych według norm przypisanych, 3. zobowiązanie Komendanta Głównego Policji do przedłożenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie całości materiałów w sprawie, a w szczególności akt osobowych skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie twierdząc, że skarga nie jest zasadna, a nadto dopuszczalna. Organ podał, iż nie posiada przedmiotowego raportu, nie jest jego dysponentem, a tym samym nie może pozostawać w bezczynności. Jednocześnie organ stwierdził, iż należałoby rozważyć dopuszczalność złożonego raportu z uwagi na jego pkt 1, a pozostałe żądania skarżącego, mają charakter pochodny związany z jego żądaniem o przeniesienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w dniu 28 lipca 2010 r. wydał postanowienie o sygn. akt II SAB/Wa 121/10 o zawieszeniu postępowania. W jego uzasadnieniu, Sąd stwierdził, iż ostateczne rozstrzygnięcie sprawy jest uzależnione od rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. w przedmiocie nieprzekazania jego raportu z dnia [...] maja 2003 r. do Komendanta Głównego Policji. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienie, w dniu 15 października 2010 r. wydał postanowienie sygn. akt I OSK 787/10 o oddaleniu zażalenia. W dniu 29 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniami o sygn. akt II SAB/Op 13/10, II SAB/Op 14/10 i II SAB/Op 15/10 odrzucił skargi G. W. dotyczące bezczynności [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. w zakresie rozpatrzenia raportu z dnia [...] maja 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 23 lutego 2011 r. wydał postanowienie sygn. akt II SAB 121/10 o podjęciu zawieszonego postępowania.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powyżej określonych przepisów sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 a (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Oznacza to, że w przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Zdaniem Sądu, skarga G. W. na bezczynność Komendanta Głównego Policji nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy raport został przekazany powyżej określonemu organowi w dniu 17 czerwca 2010 r. Okoliczność ta została przesądzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w postanowieniach o sygnaturach: II SAB/Op 13/10, II SAB/Op 14/10 i II SAB/Op 15/10. Skarżący skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie nierozpoznania jego raportu z dnia [...] maja 2003 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 9 marca 2010 r. Z zestawienia tych dat jednoznacznie wynika, że organ nie pozostaje w bezczynności, gdyż na dzień wniesienia skargi nie był w posiadaniu przedmiotowego raportu, a tym samym z oczywistych powodów nie mógł podjąć jakichkolwiek działań. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.