II SAB/Wa 85/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędziowie WSA Janusz Walawski, Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2019 r. sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 27 sierpnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku K. G. z dnia [...] sierpnia 2018 r., 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz K. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pan K. G. (zwany dalej skarżącym) wystąpił ze skargą na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (zwanej dalej organem) w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Wskazał, że e-mailem z dnia [...] sierpnia 2018 r. wniósł o udostępnienie informacji publicznej. Podniósł, że pomimo upływu 14-dniowego terminu do udzielenia informacji publicznej, organ nie udostępnił do dnia dzisiejszego żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej. Biorąc pod uwagę powyższe wnosił o: 1) zobowiązanie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 2) na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) w związku z art 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) o orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., 4) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, a w szczególności opłaty od skargi, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, kosztów zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnictwa przed wojewódzkim sądem administracyjnym, według norm prawem przepisanych. Organ wnosił o oddalenie skargi skarżącego na bezczynność Centralnej Komisji w zakresie odpowiedzi na zapytanie skarżącego przesłane drogą e-mailową z dnia [...] sierpnia 2018 r. dotyczące udostępnienia korespondencji Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z Kancelarią Prezydenta RP co do postępowania o przedstawienie ks. dr hab. R. K. do tytułu naukowego profesora sztuk muzycznych. Poinformował, że skarżący składał do Centralnej Komisji wielokrotne zapytania drogą e-mailoną w różnorakich kwestiach. W aktach Centralnej Komisji znajduje się m.in. mail K. G. z dnia [...] sierpnia 2018 r. dotyczący udostępnienia korespondencji Centralnej Komisji z Kancelarią Prezydenta RP co do postępowania o przedstawienie ks. dr hab. R. K. do tytułu naukowego profesora sztuk muzycznych. Na ww. e-mail została przygotowana odpowiedź Dyrektora Biura CK z [...] września 2018 r. informująca, że pełna oryginalna dokumentacja ww. postępowania profesorskiego z wniosku Rady Wydziału [...] Akademii Muzycznej w [...] znajduje się obecnie w Kancelarii Prezydenta RP. Wskazał, że z odręcznych adnotacji wynika, że odpowiedź Dyrektora Biura CK z [...] września 2018 r. została wysłana w dniu [...] września ubr. (piątek) na podany mail K. G. Podniósł, że z uwagi na poważną awarię centralnego serwera CK w grudniu 2018 r. nie udało się do tej pory odtworzyć poczty wychodzącej Biura CK z ww. daty [...] września 2018 r., co uniemożliwia na chwilę obecną przedłożenie dowodu wysyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie wydania decyzji w zakresie objętym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Skarga w pewnym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4, albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie skarżącemu została przekazana żądana informacja, Sąd nie zobowiązał organu do jej przekazania. Z uwagi na wskazane w odpowiedzi na skargę powody nieudzielenia informacji Sąd stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania obejmuje takie działanie organu, które nacechowane jest opieszałością i nieskutecznością. Celem skargi na przewlekłość organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Rozpoznając skargę na bezczynność Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili jej rozpoznawania, przy czym na ocenę jej zasadności nie mają wpływu przyczyny, z powodu których akt czy czynność nie została dokonana przez organ. Jak wynika z akt sprawy skarżący e-mailem z dnia [...] sierpnia 2018 r. wniósł o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z art. 12 Kpa., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Zasada szybkości postępowania wyrażona we wskazanym przepisie ściśle związana z regulacjami zawartymi w art. 35-38 Kpa., nie może jednak pozostawać w sprzeczności z obowiązkiem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Niekiedy może to się wiązać z koniecznością dłuższego prowadzenia postępowania, wówczas, stosownie do treści art. 36 § 1 Kpa., organ obowiązany jest zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W art. 35 Kpa. określone zostały terminy do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej. Przepis ten zobowiązuje organy administracji publicznej do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki, co stanowi realizację zasady zawartej w art. 12 Kpa. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 Kpa.). Ponadto w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie organ powinien podać stronom przyczyny zwłoki i wskazać nowy termin załatwienia sprawy, co wynika z art. 36 § 1 Kpa., zaś ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 Kpa.). Podkreślić trzeba też, że samo informowanie o niezałatwieniu sprawy w terminie nie chroni organu przed zarzutem przewlekłego prowadzenia postępowania, ponieważ działania organu w tym zakresie również podlegają kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 35 § 1 Kpa., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a przedmiotowa sprawa do dnia wniesienia skargi na bezczynność, tj. do dnia [...] stycznia 2019 r., nie została zakończona. Zwłoka jakiej dopuścił się organ w załatwieniu sprawy, nie budzi wątpliwości w świetle art. 35 § 1 Kpa. Strona nie może ponosić negatywnych skutków braku działań leżących po stronie organu, w tym w zakresie dotrzymywania terminów załatwienia sprawy. W świetle powyższego bezsporne jest, że organ pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego, ale z uwagi na przedstawione okoliczności bezczynność ta nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a w zw. z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzeniu postępowania. Orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku wydano na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.