II SAB/Wa 851/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 marca 2020 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Postępowanie w sprawie niniejszej zostało zainicjowane wnioskiem J.K. z dnia [...].10.2019 r. skierowanym do Prezydenta [...], w którym wnioskodawca nawiązując do otrzymanej od organu odpowiedzi na swój wcześniejszy wniosek z [...] września 2019r. zawarł żądanie : "W związku z udzieloną odpowiedzią, uprzejmie proszę o: 1. Udzielenie informacji, czy lokale nr 1 i nr 2 w budynku przy ul[...] nie były w ogóle wynajmowane od 2000 roku? 2. Wnoszę o zajęcie jednoznacznego stanowiska czy w piśmie z dnia [...].09.2019 r. (i) odmówiono udzielenia informacji publicznej dotyczącej udostępnienia operatu szacunkowego dot. nieruchomości przy ul. [...] czy (ii) organ nie rozpatrzył jeszcze wniosku w tym zakresie (pozostaje w bezczynności)? Ponadto wskazuję, że przytoczona w piśmie z dnia [...].09.2019 r. wykładnia przepisów została obalona przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18.6.2019 r. (I OSK 237/18), który uchylił cytowany w piśmie wyrok WSA we Wrocławiu. NSA potwierdził, że "tylko pozornie może się wydawać, że przepis art. 156 ust. 1 a u.g.n. stanowi lex specialis wobec u.d.i.p. Wprowadzenie tej regulacji należy uznać za wyraz nadgorliwości ustawodawcy, który chciał w przepisach wprost zagwarantować dostęp stron do operatów szacunkowych określony dotąd ogólnie w art. 73k.p.a,". A ponadto wskazuje, że "skoro w ustawie o gospodarce nieruchomościami nie zostały uregulowane zasady i tryb dostępu do informacji publicznej, to do tych informacji stosuje się przepisy u.d.i.p. Powyższe oznacza, że organ, a za nim Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo uznali, iż operat szacunkowy nie podlega udostępnieniu. Dokument taki posiada walor informacji publicznej. Wskazuje bowiem na podstawie jakich danych organy administracji doszły do ustalenia wartości nieruchomości" 3. zwracam się o udostępnienie skanu operatu szacunkowego dot. wyceny nieruchomości przy ul. [...] oraz jedynie alternatywnie, w razie odmowy jego udostępniania, uprzejmie proszę o udostępnienie informacji publicznej będącej w posiadaniu organu (zawartej m.in. w operacie szacunkowym), w następującym zakresie: - źródła danych merytorycznych wziętych pod uwagę przy sporządzaniu operatu, - istotne daty (wraz z opisem zdarzenia) wzięte pod uwagę w procesie wyceny, - szczegółowy opis stanu techniczno-użytkowego gruntu i budynku, - szczegółowa charakterystyka budynku przy ul. [...]. w tym: opis rodzaju zabudowy, paramterów technicznych (powierzchnia zabudowy, użytkowa, parteru, pięter, dachu, piwnic), szczegółowy opis stanu technicznego konstrukcji i elementów wykończenia, szczegółowy opis stanu budynku i wykonywanych w nim prac remontowych, opis stanu administracyjno-prawnego zabudowań, - przyjęta metodyka wyceny wraz z charakterystyką podejścia, w tym opis i analiza rynku - adresy i ceny nieruchomości porównawczych użytych do wyceny wartości nieruchomości przy ul. [...]". W odpowiedzi na powyższy wniosek jego adresat w dniu [...] października 2019r. wystosował do wnioskodawcy pismo o następującej treści: "w związku z Pana wnioskiem, wysłanym drogą elektroniczną w dniu [...] października 2019r. złożonym na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429) dotyczącym nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], zarejestrowanym pod numerem [...], informuję, co następuje. Lokal nr 1 w budynku przy ul. [...] był wynajmowany na podstawie umowy najmu z 1998 roku do dnia [...].08.2011 r., natomiast lokal nr 2 był wynajmowany do dnia [...].11.2014 r. na podstawie umowy najmu z 1997 roku. Przy piśmie z dnia [...] września 2019 r. przesłane zostały Panu skany dokumentów, do których prawny dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej. W/w pismem z dnia [...] września 2019 r. wskazano jednocześnie, że zdaniem tut. Urzędu w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe udostępnienie operatu szacunkowego dotyczącego nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. Niniejszym ponownie wskazuję, że powyższe stanowisko tut. Urzędu wynika z interpretacji przepisu zawartego w art. 1 ust. 2 w/w ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. W odniesieniu do udostępniania informacji na temat danych zawartych w operatach szacunkowych właściwym przepisem jest art. 156 ust. 1 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2204 z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu ,jednostka sektora finansów publicznych lub inny podmiot, który (...) zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego, są obowiązani umożliwić osobie, której interesu prawnego dotyczy jego treść, przeglądanie tego operatu oraz sporządzanie z niego notatek i odpisów. Osoba ta może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z operatu szacunkowego lub wydania jej z operatu szacunkowego uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem tej osoby". Powyższe jednoznacznie wskazuje więc, że celem ustawodawcy jest podmiotowe ograniczenie prawa przeglądania operatów szacunkowych jedynie do osób, których interesu prawnego dotyczy ich treść. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że zgodnie z treścią w/w przepisu ustawową przesłanką ograniczającą możliwość uwierzytelniania lub uzyskania uwierzytelnionych odpisów z operatów szacunkowych jest legitymowanie się przez podmiot wnioskujący ważnym interesem. W związku z powyższym jednoznacznym jest, że wskazany wyżej przepis ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi lex specialis względem ogólnych reguł udostępniania informacji publicznej. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że art. 156 ust. 1 la został dodany do ustawy o gospodarce nieruchomościami w dniu 22 października 2007 r. na mocy ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2007 r., nr 173, poz. 1218), a zatem po uchwaleniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tak więc ma pierwszeństwo przed nią nie tylko na szczególny charakter, ale także zgodnie z regułą lex posterior derogat legi priori (łac. Ustawa późniejsza uchyla moc obowiązującą ustawy wcześniejszej). Podsumowując powyższe, należy uznać, że pismem z dnia [...] września 2019 r. udzielono Panu odpowiedzi dot. udostępnienia operatu szacunkowego, a tym samym brak jest podstawy prawnej do uznania, że tut. organ administracji publicznej pozostaje w przedmiotowej sprawie w bezczynności". J.K. zaskarżył bezczynność Prezydenta [...] (dalej: Organ) w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...].10.2019r. o udostępnienie informacji publicznej, co w jego mniemaniu stanowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4. ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 1 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 Ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2019.0.1429, dalej UoDIP). W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...].10.2019 r. W uzasadnieniu skargi skarżący przywołał stan faktyczny sprawy. W całej treści uzasadnienia skupił się wyłącznie na problematyce oceny charakteru operatów szacunkowych, przez pryzmat ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie zajmując stanowiska odnośnie pozostałych swych żądań. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a P.p.s.a., w tym aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy prowadził postępowanie jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86). Wyjaśnić również należy, że celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy. W świetle powyższego dla stwierdzenia bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należało podkreślić, że adresat wniosku, co do zasady jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej a przedmiotem wniosku jest informacja publiczna. Istota sprawy sprowadzała się natomiast do oceny tego, czy adresat wniosku udzielił odpowiedzi osobie pytającej. W pierwszym rzędzie wyjaśnić należało, iż w niniejszej sprawie tut. Sąd nie mógł zajmować się materią żądania udostępnienia operatu szacunkowego dotyczącego budynku przy ul. [...]. Żądanie to zostało bowiem sformułowane we wniosku z [...] września 2019r. a sprawa dotycząca bezczynności organu w rozpoznaniu tego wniosku toczy się pod odrębną sygnaturą – II SAB/Wa 826/19. Przepisy prawa nie przewidują zaś możliwości równoległego toczenia się dwóch postępowań dotyczących tego samego przedmiotu. Przedmiotem skargi na bezczynność nie mogło być także alternatywne wobec wniosku o udostępnienie operatu szacunkowego, żądanie przedstawienia innych dokumentów będących podstawą sporządzenia owego operatu. Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej wszczyna jedynie taki wniosek, który został sformułowany w sposób stanowczy i jednoznaczny. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje zaś możliwości składania wniosków – jak to określił skarżący – alternatywnych. Stąd uznać należało, iż nie doszło w niniejszej sprawie do skutecznego wszczęcia postępowania w sprawie żądania alternatywnego udostępnienia określonych dokumentów. W konsekwencji nie sposób więc uznać, aby organ dopuścił się bezczynności w sprawie, która nie została wszczęta. Co się tyczy żądania sformułowanego w pkt.1 wniosku z dnia [...].10.2019r. to z akt administracyjnych wynika, iż strona otrzymała odpowiedź na to pytanie. Powyższy wniosek znajduje z resztą potwierdzenie w sposobie postępowania skarżącego, który w badanej skardze ani jednym słowem nie zakwestionował faktu udzielenia przez organ odpowiedzi na punkt 1 wniosku inicjującego przedmiotowe postępowanie. W związku z powyższym, skoro wyłącznym uprawnieniem wnioskodawcy jest ocena tego, czy otrzymana od adresata wniosku odpowiedź jest dla niego satysfakcjonująca, brak zakwestionowania przez skarżącego faktu otrzymania pozostałych odpowiedzi zmuszał tut. Sąd do oddalenia skargi również w tym zakresie. W świetle powyższego, nie dopatrując się bezczynności po stronie organu, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).