II SAB/Wa 853/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.) Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Andrzej Góraj Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2015 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] marca 2013 r. W. S. zwrócił się za pośrednictwem poczty elektronicznej do Wójta Gminy K., w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej powoływanej jako: "u.d.i.p.", o przesłanie odpisu/kopii projektu protokołu i samego protokołu wraz z wszelkimi załącznikami z obrad sesji [...] Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r., wykonanego w ramach działań statutowych. Powyższy wniosek został zarejestrowany przez Urząd Gminy K. w dniu [...] marca 2014 r. pod poz. email [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek pismem z dnia [...] marca 2013 r. Wójt Gminy K. poinformował wnioskodawcę, że projekt protokołu z [...] zwyczajnej sesji Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r. wraz z załącznikami jest dostępny w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie: www. [...].pl - zawiadomienia, uchwały, protokoły z sesji - 2013 - [...]. Protokół będzie dostępny po przyjęciu go przez Radę Gminy. Pismem z dnia 10 października 2013 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy K. polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek z dnia [...] marca 2013 r. Skarżący wniósł o: 1) zobowiązanie Wójta Gminy K. do niezwłocznego rozpoznania ww. wniosku i załatwienia go zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, 2) stwierdzenie, że organ działając celowo, z rozmysłem, rażąco naruszył prawo - art. 13, art. 14, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. i art. 61 Konstytucji RP oraz wymierzenie organowi grzywny w oparciu o art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a." w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, 4) poinformowanie zwierzchnie organy nadzoru, na podstawie art. 155 § 1 p.p.s.a., o fakcie permanentnie powtarzających się istotnych naruszeń prawa przez organ, polegających na łamaniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W motywach skargi skarżący wskazał, iż w przedmiotowej sprawie został spełniony zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zaznaczył, iż w przypadku skierowania pisemnego wniosku o udzielenie informacji publicznej podmiot zobowiązany do udzielenia informacji, stosownie do przepisów u.d.i.p., może: - udzielić informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej, - udzielić w formie pisma zawiadomienia, odpowiedzi, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, gdyż żądanie nie dotyczy informacji publicznej, bądź organ nie jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.) lub obowiązuje inny tryb udzielania informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), - odmówić udostępnienia informacji publicznej bądź umorzyć postępowanie w formie decyzji administracyjnej (art. 16 u.d.i.p.), - odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej ze względu na niewykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Brak podjęcia któregokolwiek z ww. działań tworzy stan bezczynności organu. Skarżący zaznaczył, iż w niniejszej sprawie, jak wynika z zapisów BIP Urzędu Gminy K., objęty wnioskiem protokół - z obrad [...] sesji Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r. - został przyjęty na [...] sesji Rady Gminy w dniu [...] czerwca 2013 r., lecz mimo upływu ponad trzech miesięcy do dnia dzisiejszego nie został mu udostępniony, co uzasadnia postawienie organowi zarzutu rażącej i celowej bezczynności. O celowości takiego działania organu świadczy fakt, że począwszy od sesji [...] Rady Gminy do dnia dzisiejszego organ nie udostępnił żadnego protokołu z kolejnych sesji Rady Gminy, poprzestając na publikowaniu "kadłubkowych" projektów protokołów. W ocenie skarżącego stanowisko organu świadczy o naruszeniu nie tylko przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz również art. 61 Konstytucji RP i uzasadnia wymierzenie organowi grzywny oraz skorzystanie przez sąd z uprawnienia przewidzianego w art. 155 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Podkreślił, iż organ nie pozostawał w bezczynności, bowiem pismem z dnia 29 marca 2013 r. wskazał skarżącemu dostęp do żądanych informacji zamieszczony w ogólnie dostępnym publikatorze BIP. Tym samym nie zostało ograniczone prawo skarżącego do informacji wyrażone w art. 61 Konstytucji RP oraz art. 2 u.d.i.p. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r. o sygn. akt II SAB/Wa 626/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. Sąd wskazał, iż skarżący, pomimo prawidłowego doręczenia mu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2013 r. o udostepnienie informacji publicznej, nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu od skargi. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne od dnia 4 lutego 2014 r. Pismem z dnia 1 września 2014 r. W. S. ponownie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy K. polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek z dnia [...] marca 2013 r. Skarżący wskazał, iż protokół z [...] sesji Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r., przyjęty na [...] sesji Rady Gminy w dniu [...] czerwca 2013 r., mimo upływu ponad 14-nastu miesięcy, do dnia dzisiejszego nie został mu udostępniony ani opublikowany w BIP, co potwierdza załączony do skargi wydruk BIP Urzędu Gminy K. Tym samym, zdaniem skarżącego, doszło do 30-krotnego przekroczenia terminu ustawowego do udzielenia informacji publicznej, co stanowi rażące naruszenie prawa. W związku z powyższym skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej, dopuszczalnej wysokości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Dodatkowo przedstawił obszerną argumentację na poparcie stanowiska, iż działania skarżącego, biorąc pod uwagę ilość wniosków o udostępnienie informacji publicznej składanych do Urzędu Gminy K., powodują paraliż pracy urzędu i są nadużyciem prawa do informacji publicznej. W piśmie procesowym z dnia [...] września 2014 r. Wójt Gminy K. uzupełnił swoje stanowisko w sprawie podnosząc, iż w odpowiedzi na wniosek udzielonej w dniu [...] marca 2013 r. wyjaśnione zostało, iż projekt protokołu z [...] zwyczajnej sesji Rady Gminy K. z dnia [...] stycznia 2013 r. wraz z załącznikami jest dostępny w Biuletynie Informacji Publicznej, natomiast protokół będzie dostępny po przyjęciu go przez Radę Gminy. Projekt protokołu został przyjęty przez Radę Gminy K. na [...] sesji Rady Gminy w dniu [...] czerwca 2013 r. Organ dochował 14-dniowego terminu do udzielenia odpowiedzi na wniosek, przy czym udzielona odpowiedź odpowiadała stanowi faktycznemu na dzień udzielenia odpowiedzi. W dacie udzielenia odpowiedzi dokument pod nazwą "protokół z sesji rady Gminy odbytej [...] marca 2013 r. w Sali Gminnego Ośrodka Kultury w K." nie istniał, a zatem żądanie skarżącego nie mogło zostać zrealizowane, o czym został powiadomiony. Organ wskazał również, że zgodnie z praktyką stosowaną w Gminie K., pracownik Urzędu Gminy niezwłocznie (zazwyczaj czynność ta następuje przed upływem 14-dniowego terminu wskazanego w § 50.1 Statutu) umieszcza w BIP "projekt protokołu", a następnie - po przyjęciu go przez Radę Gminy - publikuje jego zatwierdzoną wersję w BIP w zakładce umieszczonej pod projektem protokołu. Skoro Wójt Gminy K. nie był w posiadaniu pełnej informacji wskazanej we wniosku z dnia [...] marca 2013 r. (posiadał ją tylko w części), to uznać należało, że odpowiedź udzielona pismem z podaniem wyjaśnienia, że organ nie dysponuje pełną informacją i kiedy może być ona dostępna - stanowi udzielenie informacji publicznej. Nie można bowiem przyjąć, że organ ma obowiązek udostępnienia informacji, która na dzień udzielenia odpowiedzi na istniała. Mając na względzie powyższe organ wniósł o oddalenie skargi na bezczynność jako bezzasadnej. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2015 r. skarżący podtrzymał zarzuty i wnioski skargi wskazując, iż protokół z [...] sesji rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r. nie został mu przez organ doręczony, ani udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W sprawie niniejszej z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ponownego wykorzystania (art. 1 - 2a u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ administracji oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie niewydania stosownego aktu lub niepodjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną czy też niezawinioną opieszałością organu. Istotne bowiem jest, że organ dopuszcza się zwłoki w rozpatrzeniu wniosku, a jego procedowanie wydłuża czas oczekiwania przez stronę na rozstrzygnięcie sprawy. Natomiast okoliczności, które powodują zwłokę organu oraz jego działania w toku rozpoznawania sprawy (jak też zaniechania) oraz stopień przekroczenia terminów, wpływają na ocenę zasadności skargi na bezczynność w tym sensie, że sąd zobowiązany jest je ocenić przy jednoczesnym stwierdzeniu, czy istniejąca bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej podlega rozpatrzeniu w drodze czynności materialno - technicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. lub decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Oczywistym zatem jest, że w przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, strona może zwalczać stan jego opieszałości w drodze skargi na bezczynność w trybie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie u.d.i.p. W przypadku takiej skargi, sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru, podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosku, zapewniając stronie niezbędną ochronę sądową w zakresie dostępu do informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. W niniejszej sprawie nie było przedmiotem sporu, iż Wójt Gminy K. jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej wobec brzmienia art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Pojęcie informacji publicznej określa art. 1 ust. 1 oraz art. 6 u.d.i.p. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Wykładając ww. pojęcia należy kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Uwzględniając wszystkie te aspekty, przyjąć należy, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter będzie miała również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów (por. uchwała NSA z dnia 9 grudnia 2013 r. o sygn. akt I OPS 8/13, publ. https://www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, które na gruncie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępnienia informacji, które mają walor informacji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie został spełniony zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wójt Gminy K. jest bowiem podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji, mającej charakter informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), zaś żądana przez skarżącego informacja, tj. protokół z przebiegu sesji Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r., ma charakter informacji publicznej. Z bezczynnością podmiotu obowiązanego w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy podmiot ten nie podejmuje czynności materialno-technicznej wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei stanowisko podmiotu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji, przybiera procesową formę decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Trzeba przy tym podkreślić, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja taka fizycznie istnieje. W rozpoznawanej sprawie skarżący zwrócił się do Wójta Gminy K. o przesłanie odpisu/kopii dwóch różnych dokumentów - projektu protokołu z obrad sesji [...] Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r. i protokołu wraz z załącznikami z tej sesji. W zakresie udostępnienia projektu protokołu wraz z załącznikami skarżący został odesłany do Biuletynu Informacji Publicznej Gminy K. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., na wniosek udostępniana jest bowiem jedynie informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej. W odniesieniu do udostępnienia tego dokumentu organ nie pozostaje zatem w bezczynności i skarga skierowana do Sądu (jak wynika z jej treści) nie odnosi się do projektu protokołu [...] sesji Rady Gminy K. Inaczej natomiast rzecz się przedstawia, gdy chodzi o protokół z ww. sesji. W piśmie z dnia [...] marca 2013 r. skierowanym do skarżącego organ podał, że protokół będzie dostępny po przyjęciu go przez Radę Gminy. W dacie, gdy skarżący wystąpił ze skargą na bezczynność organu co do udostępnienia protokołu, tj. w dniu [...] września 2014 r., protokół ten był już przyjęty przez Radę Gminy. Wynika to jednoznacznie z protokołu nr [...] z sesji Rady Gminy K. odbytej w dniu [...] czerwca 2013 r. W porządku obrad w pkt 4 zapisano: Przyjęcie protokołu [...] zwyczajnej sesji Rady Gminy. Jak wynika z dalszej treści protokołu, odbyło się głosowanie nad przyjęciem ww. protokołu w wyniku czego - przy 8 głosach za, 0 przeciw i 2 wstrzymujących się - protokół został przyjęty. Do dnia wniesienia ww. skargi na bezczynność protokół nie został jednak umieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej i co w sprawie najistotniejsze, nie udostępniono go skarżącemu. Jak bowiem wynika z wyjaśnień Wójta Gminy K. nadesłanych do Sądu w piśmie z dnia 21 lipca 2015 r., protokół z [...] zwyczajnej sesji Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r. został umieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy K. w dniu [...] maja 2015 r. i był dostępny w BIP. Oznacza to, że w dacie wniesienia skargi (8 września 2014 r.) organ pozostawał w bezczynności w zakresie realizacji wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2013 r. o udzielenie informacji publicznej w odniesieniu do udostępnienia protokołu wraz z załącznikami z obrad [...] sesji Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r. Podkreślenia przy tym ponownie wymaga, że skarżący wnioskował o dwa różne dokumenty - projekt protokołu i protokół. Analiza Biuletynu Informacji Publicznej Gminy K. jednoznacznie wskazuje na rozróżnienie projektu protokołu od protokołu. Podążając ścieżką dostępu podaną przez organ na stronie dotyczącej sesji [...] z dnia [...] marca 2013 r. pod pozycją "Protokół" w rubryce "Nazwa dokumentu" są ujęte trzy pozycje: Projekt Protokołu z sesji Rady Gminy odbytej w dniu [...] marca 2013 r.; Protokół z sesji Rady Gminy odbytej w dniu [...] marca 2013 r.; Załączone dokumenty do protokołu. Powyższe oznacza, że organ publikuje w BIP oddzielnie projekt protokołu (co w odniesieniu do sesji [...] zostało uczynione), i oddzielnie protokół. Wynika to stąd, iż protokół jako dokument - zgodnie z procedurą określoną w statucie Gminy K. - powstaje dopiero po przyjęciu przez Radę Gminy. Uwzględniając powyższe, uznać należy, że skarżący nie uzyskał dostępu do pisemnego protokołu z [...] sesji Rady Gminy K. zamieszczonego na BIP (co wynika jednoznacznie z wyjaśnień organu), gdyż w Biuletynie tym umieszczony został jedynie projekt protokołu, a nie protokół, pod którym to pojęciem - zgodnie z unormowaniami Statutu Gminy - kryje się protokół przyjęty przez Radę Gminy. W sprawie bez znaczenia pozostaje okoliczność podnoszona przez organ w toku postępowania, że skarżący był obecny na sesji Rady Gminy K. i że otrzymał nagranie z sesji Rady sporządzone na nośniku elektronicznym w postaci płyty DVD. Z punktu widzenia oceny, czy organ znajduje się w bezczynności wobec wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej nie jest istotne, że skarżącemu był znany przebieg sesji Rady Gminy odbytej w dniu [...] marca 2013 r. Czym innym jest bowiem znajomość przebiegu sesji, czy też dysponowanie jej zapisem głosowym, a czym innym utrwalenie tego przebiegu na piśmie i nadanie formy dokumentu urzędowego, jakim niewątpliwie jest protokół. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. informację publiczną stanowi treść i postać dokumentów urzędowych. Nie ma racji organ twierdząc, że skarżący winien wystosować nowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci protokołu z [...] sesji Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2013 r., w sytuacji gdy wniosek skarżącego z dnia [...] marca 2013 r. nie został rozpoznany w sposób pełny. Pomimo bowiem wskazania przez organ w odpowiedzi z dnia [...] marca 2013 r., że protokół będzie dostępny po przyjęciu go przez Radę Gminy, został on umieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej dopiero w dniu [...] maja 2015 r. Jak natomiast podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1512/11, publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje również fakt, że złożona uprzednio przez skarżącego skarga na bezczynność Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2013 r. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r. sygn. akt II SAB 626/13. Postanowienie o odrzuceniu skargi, jako orzeczenie nie rozstrzygające sprawy co do istoty, nie korzysta bowiem z powagi rzeczy osądzonej (art. 171 p.p.s.a.). Nie zaistniała zatem negatywna przesłanka dopuszczalności zaskarżenia bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2013 r. Konkludując Sąd stwierdza, że w sytuacji, gdy pomimo przekazania skarżącemu przez organ informacji, że protokół "będzie dostępny po przyjęciu go przez Radę Gminy", dokument ten nie został umieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej, nie udostępniono go też skarżącemu, organ na dzień wniesienia skargi (8 września 2014 r.) pozostawał w bezczynności na gruncie u.d.i.p. w zakresie realizacji wniosku z dnia [...] marca 2013 r. Zniesienie tego stanu mogło nastąpić jedynie poprzez zamieszczenie treści protokołu w Biuletynie Informacji Publicznej, co miało miejsce dopiero w dniu [...] maja 2015 r. Na marginesie już tylko Sąd zauważa, mając na względzie argumenty podniesione w piśmie procesowym skarżącego z dnia [...] lipca 2015 r., że w celu uzyskania wglądu do dokumentów znajdujących się w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy K. w zakładce BIP "Zawiadomienia, uchwały, protokoły z sesji" należy - zgodnie z komunikatem - skorzystać z darmowej przeglądarki djvu przygotowanej do pobrania na stronie internetowej. Zaniechanie dokonania powyższej czynności spowoduje, że dokument nie zostanie otwarty (ukaże się komunikat "not found" - jak w załącznikach do ww. pisma). Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności przez organ (v. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeżeli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. W sytuacji wydania przez organ administracji aktu lub dokonania czynności już po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, postępowanie staje się bezprzedmiotowe. W sprawie niniejszej zaistniała bezprzedmiotowość postępowania, bowiem wobec zamieszczenia wnioskowanego protokołu w BIP, merytoryczne rozpoznanie sprawy stało się niedopuszczalne. Z tego względu postępowanie w odnośnej części należało umorzyć. Zważywszy, że organ pozostawał w stanie bezczynności w dacie wystąpienia ze skargą, Sąd obowiązany był ocenić - stosownie do przepisu art. 149 § 1 p.p.s.a. - czy bezczynność ta nosiła cechy rażącego naruszenia prawa. Analiza okoliczności sprawy, a w szczególności stanowiska prezentowanego przez organ w toku postępowania, pozwala stwierdzić, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego. Z takie nie można bowiem uznać mylnego przekonania organu, iż poinformowanie skarżącego, że "protokół będzie dostępny po przyjęciu go przez Radę Gminy" realizuje wniosek z dnia [...] marca 2013 r. w sposób pełny i wyczerpujący. W ocenie Sądu, zwłaszcza w kontekście pisma organu z dnia 24 września 2014 r., nie można przyjąć, że organ celowo, z rozmysłem, rażąco naruszył przepisy u.d.i.p. Przyjęcie przez organ błędnego stanowiska nie oznacza, że jego działanie nosiło cechy rażącego naruszenia prawa. Z tego względu Sąd nie stwierdził podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd nie podzielił również stanowiska skarżącego co do zaistnienia przesłanek z art. 155 § 1 p.p.s.a., stąd nie skorzystał z uprawnienia określonego w ww. przepisie, o co wnioskował skarżący. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. - jak w pkt 3 sentencji wyroku.