II SAB/Wa 88/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), WSA Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Edyta Karwat, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Z.K. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z dnia [...] października 2005 r. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. Zobowiązać Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej do rozpatrzenia odwołania Z.K. z dnia [...] października 2005 r. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku. Z.K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucił Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej bezczynność w przedmiocie nierozpatrzenia szeregu jego odwołań, skarg i wniosków kierowanych do tego organu od dnia 7 lipca 2004 r. W związku ze złożeniem przez skarżącego w jednym piśmie skargi na szereg aktów, a także zarzutów dotyczących bezczynności organu, zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, rozdzielono skargę Z.K.. W przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w zakresie rozpatrzenia odwołania skarżącego z dnia [...] października 2005 r. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...]. Decyzję tę, wydaną na podstawie art. 105 § 1 i 104 kpa w związku z art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw, Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w W. umorzył, jako bezprzedmiotowe postępowanie wszczęte z urzędu przez Oddział Terenowy WAM w W. w dniu [...] kwietnia 1999 r. w sprawie zwolnienia przez skarżącego, wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkałymi osobami, osobnej kwatery stałej w W. przy ul. [...]. Decyzja ta została skarżącemu doręczona w dniu 18 sierpnia 2005 r. wraz z pouczeniem. W dniu 30 sierpnia 2005 r. wpłynęło do organu pismo Z.K. nazwane "podaniem" o uzupełnienie decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie doręczonej mu w dniu 19 maja 2003 r. decyzji Oddziału Terenowego WAM nr [...] z dnia [...] czerwca 1999 r. i rozstrzygnięcie w przedmiocie skutków faktycznych, jakie powstały w wyniku jej wykonania. Postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w W. odmówił uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia przedmiotowej decyzji, orzekającej o umorzeniu postępowania, wszczętego z urzędu przez Oddział Terenowy WAM w W. w dniu [...] kwietnia 1999 r., w sprawie zwolnienia przez Z.K., wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkałymi osobami, osobnej kwatery stałej przy ul. [...] w W.. Postanowienie to wraz z pouczeniem doręczone zostało skarżącemu w dniu 26 września 2005 r. W dniu 7 października 2005 r. (data stempla na kopercie) Z.K. złożył odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w W. z dnia [...] lipca 2005 r. Na odwołaniu znajduje się data [...] października 2005 r. Odwołanie to wpłynęło do Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w W. w dniu 10 października 2005 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w W. odwołanie to przekazał Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w dniu 18 października 2005 r., natomiast do organu wpłynęło ono w dniu 21 października 2005 r. Pismem z dnia 21 lutego 2006 r. Z.K. wezwał Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej do zaprzestania naruszenia prawa, poprzez niewydawanie stosownych rozstrzygnięć od odwołań i wniosków wniesionych przez niego od 14 lipca 2004 r. Natomiast w dniu 22 lutego 2006 r. złożył zażalenie w trybie art. 37 kpa do Ministra Obrony Narodowej. W dniu [...] kwietnia 2006 r. skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż zwłoka w rozpatrzeniu odwołań i wniosków skarżącego spowodowana została działaniami samego skarżącego, który składając do Oddziału Regionalnego WAM w W. różnego rodzaju pisma, sygnował je różnymi podpisami, jak się później okazało – swoimi i swojego brata, J.K.. W tej sytuacji organ I instancji, posiadając w aktach spraw pełnomocnictwa Z.K. dla brata J. z dnia 18 maja 2003 r. i 1 września 2003 r. oraz upoważnienie J.K. dla Z. z dnia 18 maja 2003 r. do podpisywania się "imieniem i nazwiskiem" tego drugiego, powziął (podobnie jak Prezes) wątpliwość, co do autentyczności podpisów i skierował wniosek do Prokuratury Rejonowej w W. o wszczęcie postępowania w związku z uzasadnionym podejrzeniem popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 kk, które to postępowanie do dnia dzisiejszego nie zostało zakończone. W tej sytuacji, ze stosownymi czynnościami wstrzymał się organ II instancji, występując też do skarżącego z określeniem, czy działa samodzielnie, czy przez pełnomocnika i czyje podpisy widnieją na wnioskach, odwołaniach, zażaleniach (pismo Prezesa z dnia [...] marca 2005 r.). W odpowiedzi skarżący wywodzi, iż wszystkie kierowane do Prezesa pisma, począwszy od dnia 23 lipca 2004 r., są podpisywane przez niego osobiście. Miało to zostać potwierdzone przez skarżącego w trakcie przeglądania akt sprawy, co skarżący uczynił (w sposób niedopuszczalny – na dokumentach znajdujących się w aktach) w dniach 18 listopada 2005 r. i 21 grudnia 2005 r., aczkolwiek nie "potwierdził" podpisów na pismach kierowanych do Prezesa, a jedynie na innych pismach znajdujących się w aktach, przy czym "potwierdzenia" te są niewiarygodne. Nadto organ wskazał, iż z uwagi na mnogość żądań strony, która w stosunku do tej samej decyzji wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a następnie o stwierdzenie nieważności tej decyzji oraz o wznowienie postępowania i nie potrafi, jak to określa organ, określić czego naprawdę chce, nie było możliwe prowadzenie jednocześnie postępowania odwoławczego i postępowania wznowieniowego (tryb nadzorujący przy decyzjach ostatecznych). Jednocześnie Prezes WAM wskazał, iż organ nie uchyla się od zakończenia postępowań rozpoczętych, lecz wskazuje na istotne przyczynienie się skarżącego do powstałej zwłoki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie i mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. W przedmiotowej sprawie Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej do dnia rozpoczęcia rozprawy pozostawał w bezczynności, nie rozpoznając odwołania skarżącego z dnia [...] października 2005 r. (faktyczną datą wysłania tego odwołania jest [...] października 2005 r.) od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] lipca 2005 r., którą umorzono jako bezprzedmiotowe postępowanie wszczęte z urzędu przez Oddziału Terenowy WAM w W. w dniu [...] kwietnia 1999 r., w sprawie zwolnienia przez Z.K. osobnej kwatery stałej przy ul. [...] w W.. Należy stwierdzić, że ewentualne zwolnienie organu administracji z zarzutu bezczynności musi mieć charakter prawny, tj. winno znajdować odzwierciedlenie w zastosowanych przepisach proceduralnych. Organ, gdy nie podejmuje żądanych czynności w sprawie z uwagi na to, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, tylko wówczas nie pozostaje w bezczynności, gdy zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesi postępowanie. Nie wystarczy w takiej sytuacji samo prowadzenie korespondencji wyjaśniającej przyczyny zwłoki, bez podejmowania czynności proceduralnych (por. wyrok NSA z 21 grudnia 1999 r. sygn. akt V SAB 147/99 LEX nr 50019). Nie może być również przyczyną usprawiedliwiającą bezczynność organu, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mnogość żądań strony w stosunku do tej samej decyzji administracyjnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).