II SAB/Wa 901/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Centralnego Portu Komunikacyjnego sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpatrzenia punktów 2-6 wniosku z dnia [...] kwietnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 października 2025 r. sygn. akt III OSK 1411/24 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 505/22 i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, uznając za zasadny zarzut skargi kasacyjnej w zakresie naruszenia art. 28 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 32 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2261), wskazując, że Sąd I instancji nie zweryfikował, czy osoba wnosząca skargę w imieniu Stowarzyszenia [...] lub osoba, która udzieliła pełnomocnictwa, posiadała stosowne umocowanie i czy mogła wnieść skargę do sądu administracyjnego, a zatem czy skarga została skutecznie wniesiona. Po zwrocie akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 października 2025 r., skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 901/25. Sąd, pismem z dnia 22 października 2025 r., wezwał skarżące Stowarzyszenie do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie zgody wszystkich członków Stowarzyszenia do wniesienia skargi w niniejszej sprawie oraz umocowania do dokonania tej czynności w imieniu Stowarzyszenia przez A.M.. Wezwanie zostało przesłane stronie na adres Stowarzyszenia i doręczone w dniu 27 października 2025 r. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 3 listopada 2025 r. W zakreślonym terminie wezwanie nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późń. zm.) - dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 października 2025 r., sygn. akt III OSK 1411/24, którym tutejszy Sąd jest związany w niniejszej sprawie, stosownie do treści art. 190 p.p.s.a., Stowarzyszenie [...] jest stowarzyszeniem zwykłym, wpisanym do Powiatowej Ewidencji Stowarzyszeń Zwykłych prowadzonej przez Starostę [...] pod numerem [...]. Zatem skarżące Stowarzyszenie jest stowarzyszeniem zwykłym w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r. poz. 2261). Nie posiada ono osobowości prawnej (art. 40 ust. 1 ustawy). Stosownie do art. 41a ustawy - Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie zwykłe reprezentuje przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe albo zarząd (ust. 1). Podejmowanie przez przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie zwykłe albo zarząd czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga uprzedniej zgody wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego oraz udzielenia przez nich pełnomocnictwa do dokonania tych czynności (ust. 2). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, stowarzyszeniu zwykłemu przysługuje zdolność sądowa, jako organizacji społecznej, lecz legitymację procesową do wniesienia skargi w imieniu stowarzyszenia zwykłego do sądu administracyjnego posiadają jedynie wszyscy członkowie stowarzyszenia, bowiem jest to czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Oznacza to, że w przypadku wniesienia skargi wymagana jest uprzednia zgodna wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego, o jakiej mowa w art. 41a ust. 2 ustawy - Prawo o stowarzyszeniach. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał również, że powyższa kwestia powinna być przedmiotem oceny Sądu I instancji przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, a w przypadku negatywnej weryfikacji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., Sąd powinien skargę odrzucić. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca nie wykonała wezwania Sądu z dnia 22 października 2025 r. i nie uzupełniła braku formalnego poprzez nadesłanie zgody wszystkich członków Stowarzyszenia do wniesienia skargi oraz umocowania do dokonania czynności w imieniu Stowarzyszenia przez A.M.. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.