II SAB/Wa 91/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wniosku z dnia [...] stycznia 2008 r. postanawia - odrzucić skargę - Z. P. w dniu [...] czerwca 2008 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] stycznia 2008 r. W skardze podniósł, iż wniósł do Prezesa Rady Ministrów w dniu [...] stycznia 2008 r. wniosek wszczynający postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności w całości decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w S. z dnia [...] stycznia 1986 r. i [...] grudnia 1986 r. o nr. [...] i [...]. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Departament [...] pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. poinformowała Z. P., iż jego wniosek z dnia [...] stycznia 2008 r. został przekazany do Sekretariatu Ministerstwa Obrony Narodowej. Skarżący w swej skardze do WSA w Warszawie podkreślił, iż organ ten do chwili obecnej tkwi w bezczynności i odmawia zakończenia wszczętego z wniosku z dnia [...] stycznia 2008 r. postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Ponadto wskazał, iż z uwagi na niepodjęcie przez organ administracji publicznej działań wniósł w trybie art. 37 k.p.a., w zw. z art. 61 § 1, 156 §1 pkt 1, pkt 2 i pkt 4-7, art. 157 § 1 oraz art. 158 k.p.a., zażalenie na bezczynność organu nadzoru wojskowej administracji państwowej z dnia [...] kwietnia 2008 r., natomiast organ nadal pozostaje w bezczynności, odmawiając wydania i doręczenia decyzji ostatecznej kończącej postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. Ponadto podniósł, iż w dniu [...] lutego 2008 r. Minister Obrony Narodowej, postanowieniem nr [...], przekazał wniosek Z. P. z dnia [...] stycznia 2008 r. do rozpatrzenia Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w S. Od tego postanowienia Z. P. wniósł w dniu [...] marca 2008 r. zażalenie, wnioskując w nim o uchylenie przedmiotowego postanowienia oraz o merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku z dnia [...] stycznia 2008 r. W konsekwencji ponownie przeprowadzonego postępowania Minister Obrony Narodowej, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [....], utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] lutego 2008 r., natomiast Z. P. w dniu [...] kwietnia 2008 r. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł m. in. o uchylenie postanowienia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...]. Dodatkowo pełnomocnik podkreślił, iż sprawa ponownego ustalenia uprawnień do wojskowego zaopatrzenia emerytalnego nie podlega badaniu przez Ministra Obrony Narodowej i dlatego, stosownie do obowiązujących regulacji prawnych, została przekazana Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga analizowana pod tym kątem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność strona otrzymała już orzeczenie organu. W rozpoznawanej sprawie Z. P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej w sprawie wniosku z dnia [...] stycznia 2008 r. Z nadesłanych do sprawy akt wynika, iż Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] przekazał wniosek Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w S. z uwagi na fakt, iż sprawa ponownego ustalenia uprawnień do wojskowego zaopatrzenia emerytalnego, będąca przedmiotem wniosku Z. P. z dnia [...] stycznia 2008 r., nie należy do kompetencji Ministra Obrony Narodowej. Nadto, postanowieniem Ministra Oborny Narodowej z dnia [...] kwietnia 2008 r. wydanym wskutek złożenia przez skarżącego zażalenia, utrzymał w mocy postanowienie z [...] lutego 2008 r. Zatem, zdaniem Sądu, organ nie pozostawał w bezczynności w chwili złożenia przez Z. P. w dniu [...] czerwca 2008 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazać bowiem należy, iż w sprawie skargi na bezczynność organu przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności, a wiec czy podjął czynności, które zobowiązany był wykonać. W sytuacji, kiedy żądana czynność została wykonana, to organ nie pozostaje w bezczynności. I nie ma wówczas znaczenia fakt, czy wydana decyzja, postanowienie lub inny akt są zgodne lub niezgodne z prawem. Istotne jest jedynie to, czy czynność została wykonana. W sprawie skargi na bezczynność organu sąd nie ocenia prawidłowości wydanego aktu. Akt ten może być przedmiotem oceny zgodności z prawem tylko wówczas, gdy zostanie zaskarżony do sądu. Reasumując, skoro przed złożeniem skargi organ w dniu [...] lutego 2008 r. wydał postanowienie o przekazaniu wniosku Z. P. z dnia [...] stycznia 2008 r. Dyrektorowi WBE w S., a następnie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] utrzymał je w mocy, Sąd stwierdził, że organ nie pozostawał w bezczynności, a zatem skarga wniesiona przez skarżącego w dniu [...] czerwca 2008 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.