II SAB/Wa 95/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA -Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie niewyznaczenia na stanowisko służbowe postanawia - odrzucić skargę - W niniejszej sprawie M. B. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej w sprawie "niewyjaśnienia bezprawnego zdjęcia go ze stanowiska służbowego". Ponadto, skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu w sprawie m. in. "uznania za nadużycie stanowiska służbowego przez Dowódcę [...] (...) w wydaniu opinii specjalnej..." oraz "stwierdzenia, że odpowiedź na odwołanie, którą otrzymał (...) jest bezprawna". W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach: 1. wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji, 2. mianowania na stopień wojskowy, 3. przeniesienia do innego korpusu osobowego lub do innej grupy osobowej, 4. delegowania do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że ustawodawca wyraźnie wyłączył dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w sprawach m. in. wyznaczenia lub przeniesienia na inne stanowisko służbowe (analogiczny stan prawny obowiązywał na gruncie art. 107 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 z późn. zm.). Ponadto, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Podkreślić należy, iż sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro skarga dotyczy bezczynności Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wydania decyzji w sprawie niewyznaczenia stanowiska, a ponadto skarżący wnosi o uznanie bezczynności organu w odniesieniu do postępowań, które nie kończą się wydaniem aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa skarga podlega odrzuceniu w całości. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz., 1270 z późn. zm.), orzekł jak w postanowieniu.