II SAB/Wa 953/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Iwona Maciejuk (spr.), Protokolant starszy referent Marcin Borkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. D. – redaktor naczelnej dziennika [...] na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku M. D. – redaktor naczelnej dziennika [...] z dnia [...] września 2014 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala wniosek o wymierzenie grzywny; 4. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz M. D. – redaktor naczelnej dziennika [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] września 2014 r. M. D. redaktor naczelna Dziennika [...] zwróciła się do Wójta Gminy [...] w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy prawo prasowe o udzielenie informacji: jakie koszty poniósł Urząd Gminy w [...], w związku z uczestnictwem Sekretarza Urzędu w szkoleniach organizowanych przez Forum Sekretarzy Samorządów Lokalnych Województwa [...]. Zawnioskowano o podanie kwot za każdy rok uczestnictwa, za lata 2000 -2014 r. Zwrócono się o udzielenie informacji w ustawowym terminie drogą elektroniczną na adres e-mail: [...]. W odpowiedzi na wniosek Sekretarz Gminy [...] w piśmie z dnia [...] września 2014 r. podniósł, że wniosek nie zawiera podstawy prawnej. Zwrócił uwagę na ochronę danych ze względu na prywatność osób fizycznych. Pismem z dnia 14 września 2015 r., złożonym w tym samym dniu, M. D. redaktor naczelna Dziennika [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] (pismo z dnia 23 września 2015 r.) wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że skarżąca odpowiedź na wniosek otrzymała [...] września 2015 r. pismem nr [...], w którym Wójt poinformował o kosztach wyjazdu sekretarza Gminy [...] na szkolenia organizowane przez Fundację [...]. Pismo Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2015 r. wysłane do wnioskodawcy w formie elektronicznej w dniu [...] września 2015 r. wskazuje, że wyjazd sekretarza Gminy na szkolenia organizowane w Urzędzie Wojewódzkim w [...] przez Fundację [...] w [...] w ramach tzw. Forum Sekretarzy Samorządów Lokalnych Województwa [...] wyniósł: 1) w 2010 r. – 1165,95 zł, 2) w 2011 r. – 1526,90 zł, 3) w 2012 r. – 1479,00 zł, 4) w 2013 r. – 1690,40 zł, 5) w 2014 r. – 1586,00 zł. W piśmie z dnia 22 lutego 2016 r. skierowanym do Sądu skarżąca podniosła, że udzielona w piśmie z dnia [...] września 2015 r. informacja odnosi się tylko do kosztów podróży. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 1 marca 2016 r. Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego złożonego przez pełnomocnika organu. Skarżąca podtrzymała twierdzenie, iż informacja udzielona w piśmie z dnia [...] września 2015 r. dotyczy wyłącznie kosztów delegacji, nie zawiera zaś informacji w przedmiocie kosztów szkolenia. Pełnomocnik organu oświadczył, że istotnie informacja podana w piśmie z dnia [...] września 2015 r. (przesłanym [...] września 2015 r.) dotyczy wyłącznie kosztów delegacji służbowych. Wyjaśnił, że oprócz podanych kwot są jeszcze inne koszty szkolenia. Podniósł, że skarżąca w odpowiedzi na inny wniosek, tj. wniosek z dnia [...] sierpnia 2015 r. dotyczący udostępnienia faktur pozyskała faktury z urzędu Gminy, w których były podane koszty szkoleń sekretarza Gminy. Pełnomocnik organu nie przedłożył na rozprawie dowodu wskazującego na fakt udostępnienia informacji we wskazanym zakresie. Skarżąca zaprzeczyła, aby uzyskała faktury wskazujące na wysokość kosztów szkoleń, w których uczestniczył sekretarz Gminy. Pełnomocnik organu oświadczył, że faktury za okres poprzedzający rok 2010 zostały wybrakowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782), zwanej dalej u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem). Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy [...] jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Informację publiczną stanowią m.in. informacje o majątku jednostek samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). W świetle powyższego stwierdzić należało, że żądanie udostępnienia informacji o kosztach, jakie w latach 2000-2014 poniósł Urząd Gminy w [...], w związku z uczestnictwem Sekretarza Gminy w szkoleniach organizowanych przez Forum Sekretarzy Samorządów Lokalnych Województwa [...] stanowi żądanie udostępnienia informacji publicznej. W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, strona może zwalczać stan bezczynności w drodze skargi na bezczynność organu w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów u.d.i.p. Rozpatrując skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2014 r. Sąd stwierdził, iż jest ona zasadna. Wbrew twierdzeniu organu zawartemu w odpowiedzi na skargę, pismo z dnia [...] września 2015 r. (wysłane do strony [...] września 2015 r.) nie stanowi o rozpatrzeniu wniosku zgodnie z przepisami u.d.i.p., albowiem nie nastąpiło faktyczne udostępnienie żądanej informacji o kosztach, jakie poniósł Urząd Gminy w związku z uczestnictwem sekretarza Gminy w szkoleniach w latach 2000-2014. Wskazanie kosztów delegacji służbowych za lata 2010-2014 nie stanowi odpowiedzi na wniosek strony o koszty uczestnictwa w szkoleniach w tych latach. Nadto, odpowiedź z dnia [...] września 2015 r. nie zawierała żadnej informacji w żądanym zakresie w odniesieniu do lat 2000-2009. Na rozprawie w dniu 1 marca 2016 r. pełnomocnik organu oświadczył wprawdzie, że faktury za okres poprzedzający rok 2010 zostały wybrakowane, jednakże wniosek z dnia [...] września 2014 r. nie zawierał żądania przedłożenia faktur. W sytuacji, gdy organ nie dysponuje żądaną informacją należało poinformować o tym wnioskodawcę, co w tej sprawie nie nastąpiło. Milczenie organu w odniesieniu do jakiegoś elementu żądanej informacji – tak jak miało to miejsce w tej sprawie – nie stanowi o rozpatrzeniu wniosku i nie usprawiedliwia organu. Jeśli natomiast organ dysponuje (niezależnie od braku faktur) informacją w żądanym zakresie należy tej informacji udzielić. Wobec tego, że żądana informacja publiczna nie została udostępniona w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, jak też nie została udostępniona do dnia orzekania przez sąd administracyjny, organ nie udzielił także stronie na piśmie informacji, że nie posiada żądanych danych, nie wydał też decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej, Sąd zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2014 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność organu nie miała w niniejszej sprawie miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Okoliczność, że od dnia złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej minął ponad rok nie zmienia ustalenia Sądu w tym zakresie. Wnioskodawca po uzyskaniu w dniu [...] września 2014 r. od Sekretarza Gminy odpowiedzi na swój wniosek nie podejmował żadnych działań wskazujących na to, że nie jest usatysfakcjonowany udzieloną odpowiedzią. Specyfika spraw z zakresu informacji publicznej nie pozwala na to, aby w sytuacji, gdy wnioskodawca nie złożył niezwłocznie skargi na bezczynność do Sądu a jednocześnie nie ponawiał żądań rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2014 r., organowi przypisać rażące naruszenie prawa. Organ podejmował działania w sprawie rozpatrzenia wniosku. Nie były one należyte, lecz to nie przesądza o rażącym naruszeniu prawa. Z tego też względu Sąd nie znalazł podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. W punkcie 3 wyroku orzeczono na podstawie art. 151 powołanej ustawy. O kosztach postępowania sądowego w punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy.