II SAB/Wa 96/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 września 2010 r. o wydanie decyzji dotyczącej zajmowanego stanowiska służbowego postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. A. P. pismem z dnia 10 stycznia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 września 2010 r. o wydanie decyzji dotyczącej zajmowanego stanowiska służbowego. Skarżący zarzucił, że wskazanym wyżej wnioskiem zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o wydanie decyzji administracyjno – kadrowej określającej jego aktualne stanowisko służbowe albo zwalniającej go z dotychczas zajmowanego stanowiska i do dnia wniesienia skargi organ żądanej decyzji nie wydał. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o umorzenie postępowania. Podkreślił, iż po otrzymaniu przedmiotowej skargi w dniu [...] stycznia 2011 r. wypowiedział skarżącemu stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej. W piśmie procesowym z dnia 21 marca 2011 r. skarżący oświadczył, iż w związku z wypowiedzeniem mu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przychyla się do wniosku organu i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z kolei stosownie do postanowień art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że uwzględnienie przez organ skargi na bezczynność, po jej wniesieniu do Sądu, powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowadministracyjnego, co z kolei obliguje Sąd do jego umorzenia. Skoro bowiem Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, to wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja ta została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania, bowiem w momencie orzekania organ już w bezczynności nie pozostaje. Taka właśnie sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Należy bowiem wskazać, że organ, któremu skarżący zarzucał bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 września 2010 r., po otrzymaniu skargi w dniu 12 stycznia 2011 r. wydał w dniu [...] stycznia 2011 r. decyzję nr [...] o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W tym przypadku Sąd nie ma już możliwości uwzględnienia przedmiotowej skargi na bezczynność i zobowiązania organu do wydania decyzji, skoro została już ona wydana. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.