II SAB/Wa 96/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 9 sierpnia 2012 r. o udostępnienie danych osobowych postanawia -odrzucić skargę- I. D. (dalej jako "skarżąca") wnioskiem z 9 sierpnia 2012 r. zwróciła się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o udostępnienie jej przez [...] Sp. z o. o. danych osobowych osoby, która założyła, bez wiedzy i zgody skarżącej, profil na stronie internetowej, pod adresem [...], należącej do [...] Sp. z o. o. Następnie pismem z 29 stycznia 2013 r. skarżąca złożyła za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 9 sierpnia 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przysługujących skarżącej środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stwierdzić należy, że jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku zaś skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, w stosunku do którego brak w postępowaniu administracyjnym organu administracji publicznej wyższego stopnia. W tej sytuacji skarżąca, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowana była wystąpić, w myśl art. 37 K.p.a., do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych nadesłanych do skargi oraz z treści samej skargi i odpowiedzi na skargę nie wynika, aby skarżąca z takim wezwaniem wystąpiła. Powyższe oznacza, że skarżąca nie spełniła warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, to uznać należy, że skarga jest niedopuszczalna. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę odrzucił.