II SAB/Wa 97/05

PostanowienieWSA w Warszawie2005-08-16

Skład orzekający: Ewa Kwiecińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność spółdzielni mieszkaniowej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalna w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawy o dostępie do informacji publicznej?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień kończących postępowanie lub rozstrzygających sprawę co do istoty, albo innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Spółdzielnie mieszkaniowe nie są podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem nie mogą być przedmiotem skargi na bezczynność w tym zakresie.
Stan faktyczny
L. P. wniósł skargę na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, powołując się na przepisy Konstytucji RP i ustawy o dostępie do informacji publicznej. Spółdzielnia nie rozpatrzyła wniosku z dnia 9 września 2004 r. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej [...] z siedzibą w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 9 września 2004 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę- W dniu 28 września 2004 r. L. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. W skardze tej L. P. powołał się na art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483) oraz na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i miedzy tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności może pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej wymaganego przez przepisy prawa aktu. W uchwale siedmiu sędziów z dnia 11 kwietnia 2005 r. (sygn. akt I OPS 1/05), Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że przepis art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), wymieniający wśród podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, nie ma zastosowania do spółdzielni mieszkaniowych. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podzielił to stanowisko i uznał, że do wniosku L. P. z dnia 9 września 2004 r. nie może mieć zastosowania art. 21 powołanej wyżej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy zatem stwierdzić, że Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] nie była zobowiązana do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uznać skargę za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło