II SAB/Wa 99/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z [....] stycznia 2016 r. o wydanie zaświadczenia oddala skargę Pan K. J. (dalej: skarżący), emerytowany funkcjonariusz Policji, w dniu [...] stycznia 2024 r. złożył "skargę sądowo administracyjną ze stosunku służbowego" skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Skarżący podnosi: "W zakresie mojego wniosku o wydanie zaświadczenia z dnia treści z dnia [...] stycznia 2016 roku, organ podjął czynność materialno techniczną z dnia [...] stycznia 2017 roku znak [...], przekazując wniosek Komendantowi Powiatowemu Policji w [...] i uznając taką czynność sprzeczną z przepisami prawa i utrwaloną w tym przedmiocie wykładnią prawa sądów administracyjnych, za załatwienie mojego wniosku dla tej instancji, gdy bezspornie judykatura stoi na stanowisku, iż czynność przekazania wniosku o wydanie zaświadczenia jest niedopuszczalną i bez podstawy prawa, zatem bezskuteczną w zakresie, w jakim miała by prowadzić do załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia na podstawie i w oparciu o wiążące w sprawach zaświadczeniowych norm ustawy kodeks postępowania administracyjnego, ze szczególnym wskazaniem w tym przedmiocie, iż art. 65 § 1 K.p.a. ma i może mieć zastosowanie wyłącznie w sprawach jurysdykcyjnych, załatwianych decyzjami." Stwierdził, że "...Działając z podstawy art. 149 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, wnoszę o przyznanie od skarżonego organu sumy pieniężnej, w zakresie uznania sądowego, ....przyznanie sumy pieniężnej może nastąpić niezależnie od wymierzenia organowi grzywny. Oznacza to, że w stosunku do organu administracji mogą zostać zastosowane oba te środki | dyscyplinujące o charakterze prewencyjno-represyjnym, ponieważ przyznanie sumy pieniężnej pełni jeszcze jedną funkcję, a mianowicie funkcję kompensacyjną. Jest ono, zatem swoistym zadośćuczynieniem za krzywdę, jaką strona poniosła z powodu wadliwie działającej administracji publicznej. Jego zdaniem "...skarżony organ niewłaściwie uznając się za niewłaściwy i podejmując wadliwą, a wręcz prawem niedopuszczalną czynność materialno techniczną przekazania wniosku o wydanie zaświadczenia komendantowi Policji, popadł w przeszło siedmioletni stan bezczynności w jego załatwieniu... . Wobec czego stwierdza, że należy przyznać "...na jego rzecz sumę pieniężną, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a.. Przyznanie takiej sumy ma charakter prewencyjny oraz ma służyć zwalczaniu bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, oraz zapobiegający takim naruszeniom prawa na przyszłość. W odpowiedzi na skargę Organ wnosił o jej oddalenie i wskazał, że nie mógł podjąć działania bowiem wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. nie został złożony do Organu wskazuje, że Skarżący w pismach powołuje wniosek, który nie został złożony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania faktycznie wniosku z [...] stycznia 2016 r. o wydanie zaświadczenia. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. z dnia 2 grudnia 2022 r., Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - zwaną dalej P.p.s.a."). Skarżący, emerytowany funkcjonariusz Policji, w dniu [...] stycznia 2024 r. złożył "skargę sądowo administracyjną ze stosunku służbowego" skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Przedmiotem skargi jest bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2016 r. o wydanie zaświadczenia. W obu pismach zaznacza, że przedmiotowy wniosek został przesłany do Komendanta Powiatowego Policji w [...] za pismem o sygn. [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. Należy stwierdzić, że powoływany wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. nie wpłynął do MSWiA i nie był przedmiotem postępowania przed organem. MSWiA w odpowiedzi na wniesione w dniu [...] stycznia br. ponaglenie, pismem z dnia [...] lutego 2024 r. wezwało skarżącego do sprecyzowania żądań zawartych w przedmiotowym piśmie, na które skarżący nie odpowiedział. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że organ nie pozostaje w bezczynności Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., oddalił skargę