II SO/Wa 102/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. z siedzibą w W. o wymierzenie Wójtowi Gminy C. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w sprawie ze skargi S. z siedzibą w W. na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia 1. wymierzyć Wójtowi Gminy C. grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych, 2. zasądzić na rzecz S. z siedzibą w W. od Wójta Gminy C. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z 19 grudnia 2013 r. S. z siedzibą w W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Wójtowi Gminy C. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, za nieprzekazanie Sądowi w terminie skargi datowanej na dzień 5 czerwca 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Uzasadniając przedmiotowe żądanie stowarzyszenie podniosło, że w dniu 11 czerwca 2013 r. złożyło za pośrednictwem Wójta Gminy C. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Do dnia złożenia niniejszego wniosku skarga ta nie została przekazana do Sądu. Przesyłka zawierająca skargę została nadana w Urzędzie Pocztowym 11 czerwca 2013 r., a doręczona organowi 14 czerwca 2013 r. (dowody – kserokopia skargi (k. 4), wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej (k. 17), pismo Poczty Polskiej S.A. Urzędu Pocztowego [...] (k. 30), pismo Poczty Polskiej S.A. Urzędu Pocztowego [...] (k. 29). Wniosek o wymierzenie grzywny doręczony został Wójtowi Gminy C. przy piśmie Sądu z dnia 31 grudnia 2013 r. Sąd jednocześnie wezwał organ do nadesłania odpowiedzi na wniosek. Wobec braku odpowiedzi organu Sąd pismem z dnia 10 lutego 2014 r. ponowił powyższe wezwanie. W terminie wyznaczonym przez Sąd Wójt Gminy C. nie ustosunkował się do wniosku skarżącego, nie wypełnił również obowiązku wskazanego w treści art. 54 § 2 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ppsa). Wskazania wymaga, że w sprawie niniejszej, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Przedmiotem skargi była bowiem bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W ocenie Sądu pomimo, iż Wójt Gminy C. nie ustosunkował się do wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny, jego rozpoznanie było możliwe, albowiem stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Skarga S. z siedzibą w W. wpłynęła do organu 14 czerwca 2013 r. Zatem do dnia doręczenia Wójtowi Gminy C. odpisu wniosku o ukaranie grzywną (7 stycznia 2014 r. - zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie 11 akt sądowych) upłynęło ponad sześć miesięcy, a do dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku kolejne dwa i pół miesiąca. W tym czasie organ nie nadesłał do Sądu skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter represyjny, co jest zgodne także z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno – podmiotowy, gwarancyjny charakter. Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy, nie trafiły do Sądu, odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji. Tym bardziej, że organ pomimo dwukrotnych wezwań Sądu, w żaden sposób nie usprawiedliwił swojego zaniechania w tym zakresie. Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 ustawy i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek S. z siedzibą w W. za uzasadniony. Wymierzając grzywnę w wysokości 3000 zł Sąd wziął pod uwagę wskazane powyżej okoliczności oraz okres przekroczenia ustawowego terminu. Przy czym, wymierzenie grzywny nie zwalnia organu z obowiązku wymienionego w art. 54 § 2 ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 wyżej wymienionej ustawy.