II SO/Wa 12/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wymierzenie grzywny partii politycznej "[...] " za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć partii politycznej "[...] " grzywnę w wysokości 1.000,00 (jeden tysiąc) zł. 2. zasądzić od partii politycznej "[...] " na rzecz [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] marca 2019 r. P. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej jako P.p.s.a., Partii Politycznej "[...] " grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność z dnia [...] lutego 2019 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w wysokości 1/30 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia (152,83 zł) za każdy dzień zwłoki. Wnioskodawca wskazał, że pismem z dnia [...] lutego 2019 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została doręczona organowi w dnu [...] lutego 2019 r. Do tej pory organ nie przekazał sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Partia polityczna "(...)"w odpowiedzi na wniosek wniosła o jego oddalenie z uwagi na niezasadność złożonego wniosku o dostęp do informacji publicznej oraz niedopuszczalność skargi na bezczynność. Organ podniósł, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczył informacji przetworzonej, dla której udzielenia konieczne jest wykazanie jej szczególnej istotności dla interesu publicznego, czego wnioskodawca nie wykazał. Wobec powyższego w ocenie organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie jest zasadny, co w konsekwencji powoduje niedopuszczalność skargi na bezczynność oraz niezasadność niniejszego wniosku o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.), w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie piętnastu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 P.p.s.a.). W świetle powyższych przepisów, wymierzenie organowi grzywny jest uzasadnione z uwagi na sam fakt nieprzekazania sądowi skargi w ustawowym terminie, bez względu na przyczynę takiego stanu rzeczy. Należy przy tym podkreślić, że przytoczone regulacje trzeba rozumieć w taki sposób, iż obowiązek przekazania sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy dany podmiot uznaje, że skarga jest niedopuszczalna, czy też uzna, że nie jest organem administracji, albo nie jest dysponentem żądanych informacji. Już tylko samo żądanie strony nadania skardze określonego biegu obliguje podmiot, do którego skarga ta została skierowana, do uczynienia zadość temu żądaniu. Sąd bowiem dopiero w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga będąca pismem kierowanym do sądu, mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (zob. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 lutego 2019 r. sygn. akt. II SO/Op 20/18). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że organ otrzymał skargę w dniu [...] lutego 2019 r. i był obowiązany do nadesłania skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do dnia [...] marca 2019 r. Stanowisko organu, jakoby dokonana przez organ ocena dopuszczalności skargi zwalniała z obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Do oceny dopuszczalności skargi i orzekania w tym przedmiocie uprawniony jest wyłącznie Sąd. Wyłączną materialnoprawną przesłanką do wymierzenia organowi grzywny, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., jest niewypełnienie przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Ustalając wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę okres zwłoki w przekazaniu skargi uznając jednocześnie, że zaniechanie to nie zmierzało do wyłączenia realizacji prawa skarżącego do sądu, ale wynikało z nieprawidłowej interpretacji przepisów prawa. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2018 r. (M.P. z 2019 r., poz. 154) wyniosło [...] zł (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Z przyczyn wskazanych wyżej, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 1.000,00 złotych pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 P.p.s.a.