II SO/Wa 12/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi z dnia [...] stycznia 2025 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. W piśmie z dnia [...] marca 2025 r. K. J., zw. dalej "wnioskodawcą", wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wykorzystaniem platformy usług elektronicznych ePUAP, zawarł wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji, zw. dalej "organem" lub "KGP") za nieprzekazanie jego skargi z dnia [...] stycznia 2025 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia, na podstawie art. 156 § 1 k.p.a., nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] utrzymujące mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...]. W uzasadnieniu ww. wniosku wnioskodawca podał, że tutejszy Sąd wezwał go do podpisania skargi, którą wniósł [...] stycznia 2025 r. za pośrednictwem ePUAP na skrzynkę podawczą organu, stosując się do wymogów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.") m.in. przez opatrzenie jej podpisem zaufanym. Do wniosku o wymierzenie grzywny wnioskodawca załączył odpis tej skargi. Tymczasem KGP nie dopełnił obowiązku prawidłowego przekazania skargi, co - zdaniem wnioskodawcy - uzasadnia żądanie wymierzenia organowi grzywny. W odpowiedzi na wniosek organ (reprezentowany przez radcę prawnego A. P.) wniósł o oddalenie wniosku oraz wskazał, że odpowiedź na skargę w sposób wystarczający uzewnętrznia stanowisko KGP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Według § 3 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1003), skargę oraz odpowiedź na skargę organ przekazuje w formie lub postaci, w jakiej zostały sporządzone. Nadto § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia przewiduje, iż skargę lub odpowiedź na skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej sądu. Powołane wyżej regulacje przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi administracyjnemu na wymierzenie organowi grzywny: stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 270/25, skarga wnioskodawcy z [...] stycznia 2025 r. została wniesiona drogą ePUAP, za pośrednictwem KGP, w ww. dacie (tj. [...] stycznia 2025 r.). Zatem zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi upływał organowi 21 lutego 2025 r. KGP przesłał tę skargę do Sądu 18 lutego 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP. W ślad za nadesłaną skargą, następnego dnia, czyli 19 lutego 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego przekazał odpowiedź na skargę wraz z kompletnymi aktami sprawy (vide k. 15-24 akt sądowych sprawy o sygn. II SA/Wa 270/25). Wobec stwierdzenia, że przedmiotowa skarga została opatrzona nieprawidłowym podpisem elektronicznym wnioskodawcy (vide k. 7 akt sądowych sprawy o sygn. II SA/Wa 270/25), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem Sądu z dnia 7 marca 2025 r., wezwano wnioskodawcę do usunięcia jej braków formalnych poprzez własnoręczne podpisanie i przesłanie do Sądu w formie pocztowej przesyłki poleconej lub nadesłanie za pośrednictwem ePUAP skargi opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia. Niniejszy wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ dochował ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., przesyłając tutejszemu Sądowi w dniu 18 lutego 2025 r. skargę, a w dniu 19 lutego 2025 r. - odpowiedź na nią wraz z kompletnymi aktami sprawy. Polemika wnioskodawcy z treścią odpowiedzi na skargę, jak też samo kwestionowanie przez niego prawidłowości sposobu (formy) przekazania jego skargi przez KGP nie stanowią podstaw do wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. W postępowaniu prowadzonym na podstawie ww. przepisu sąd administracyjny bada jedynie, czy podmiot, do którego została skierowana skarga wykonał obowiązki przewidziane w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wprawdzie nie spełnia wymogu przekazania skargi złożonej elektronicznie wydrukowanie jej przez organ i przekazanie w takiej formie do Sądu, jak również jej wydrukowanie, zeskanowanie i przekazanie do Sądu przez platformę ePUAP, gdyż ww. formy uniemożliwiają weryfikację złożonego pod skargą podpisu, jednakże na gruncie sprawy o sygn. akt II SA/Wa 270/25 tutejszy Sąd powziął wątpliwość co do opatrzenia skargi wnioskodawcy prawidłowym podpisem, dlatego wezwał go do podpisania skargi. Ani wnioskodawca ani KGP nie usunęli tej wątpliwości, zaś wnioskodawca terminowo oraz prawidłowo wykonał wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, co pozwoliło nadać ww. sprawie bieg. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.