II SO/Wa 134/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wymierzenie grzywny Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z dnia 3 grudnia 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: -oddalić wniosek- A. Z. pismem z dnia 28 stycznia 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z dnia 3 grudnia 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż ww. skarga została złożona w dniu 3 grudnia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, poprzez platformę e-puap. W odpowiedzi na wniosek, pełnomocnik organu oświadczył (pismem z dnia 27 marca 2015r.), że skarga A. Z. z dnia 3 grudnia 2014r. nie wpłynęła do Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia. Po wezwaniu do ustosunkowania się do treści pisma pełnomocnika organu z dnia 27 marca 2015r., A. Z. przesłał (przy piśmie z dnia 5 maja 2015r.) wydruk skargi z dnia 3 grudnia 2014r. wraz z wydrukiem jej Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia, z którego wynika, że niniejsza skarga została wysłana na adres [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z siedzibą w [...] . Powyższą okoliczność potwierdził wnioskodawca w piśmie z dnia 5 maja 2015r., wskazując jednocześnie, że nic nie stało na przeszkodzie aby przedmiotową skargę przekazać do właściwej komórki organizacyjnej NFZ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi zatem przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zakreślający trzydziestodniowy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie. W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przewidziana w art. 55 § 1 cytowanej ustawy instytucja wymierzenia grzywny ma na celu przede wszystkim wyegzekwowanie od organu wypełnienia przezeń obowiązków procesowych, o jakich mowa w art. 54 § 2 cytowanej ustawy. Obok funkcji dyscyplinującej polegającej na przymuszeniu organu grzywną do przesłania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, występuje dodatkowo także funkcja represyjna grzywny. Ta funkcja znajduje uzasadnienie w potrzebie ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, a którego realizacja napotyka przeszkodę w razie niedopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 cytowanej ustawy (por. uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, publ. ONSA/WSA 2010/1/2). Instytucja wymierzenia grzywny pełni też funkcję prewencyjną, bowiem ukaranie organu służy także zapobieganiu naruszenia prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i inne organy. W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny organowi. Wskazana przez skarżącego we wniosku o wymierzenie grzywny skarga z dnia 3 grudnia 2014 r. według relacji organu nigdy do niego nie wpłynęła. Ponadto z oświadczenia wnioskodawcy oraz z załączonego Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia wynika, iż skarga nie została skierowana (za pośrednictwem platformy e-puap) do Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia. Powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, nie mogą stanowić podstawy do wymierzenia organowi grzywny, byłoby to bowiem niezgodne z zasadami praworządnego państwa. Z kolei skarżący w celu zabezpieczenia swoich interesów i zapewnienia środków dowodowych może, po wyczerpaniu trybu postępowania, skierować skargę do Sądu, składając ją osobiście w siedzibie organu bądź wysyłając za pośrednictwem poczty, co zapewnia wiarygodność wniesienia skargi, w tym także terminu jej wniesienia. W związku z tym, że w sprawie brak jest dowodu wskazującego na prawidłowe skierowanie skargi z dnia 3 grudnia 2014r. do organu, a stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd "może", a nie "musi" orzec o wymierzeniu grzywny, z tego względu należało wniosek oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.