II SO/Wa 146/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. S. z dnia 19 maja 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2016 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II SO/Wa 146/15 w przedmiocie pisma A. S. z dnia 17 lutego 2015 r. postanawia: odrzucić zażalenie A.S. wnioskiem z dnia 18 grudnia 2015 r. wystąpił o wyłączenie sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Powyższy pismo zostało zakwalifikowane jako wniosek o wyłączenie ww. Sądów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. działając na podstawie art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) odrzucił powołany wyżej wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 maja 2016 r. Pismem z dnia 19 maja 2016 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu wniósł zażalenie od powyższego postanowienia, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy przez: - niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 20 § 4 ppsa w sytuacji gdy brak jest podstaw do uznania, że wniosek skarżącego jest wnioskiem o wyłączenie Sądu, - błąd w ustaleniach faktycznych sprawy i uznanie, że wniosek o wyłączenie Sędziów złożony został w dniu 18 grudnia 2015 r. oraz całkowite pominięcie faktu złożenia przez skarżącego uzupełnienia wniosku o wyłączenie Sędziów w postaci imiennej listy sędziów których wniosek dotyczył. W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdził, że Sąd błędnie ustalił stan faktyczny poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów dotowany jest na dzień 18 grudnia 2015 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że pierwsze sformułowanie wniosku o wyłączenie sędziów skarżącego zawarł już we wniosku z dnia 17 lutego 2015 r. Następnie wniosek ten podtrzymany był w kolejnych licznych pismach składanych w niniejszej sprawie. Ostatecznie w wyniku pisemnej korespondencji miedzy skarżącym a Wydziałem II WSA w Warszawie i Wydziałem Informacji Sądowej tego Sądu skarżący przy piśmie procesowym z dnia 3 lipca 2015 r. przedstawił listę Sędziów których objął ww. wnioskiem. Następnie z ostrożności procesowej ponownie przesłał przedmiotową listę przy piśmie procesowym z dnia 10 marca 2016 r. Skarżący podkreślił, że w niniejszej sprawie nie złożył wniosku o wyłączenie sądu tylko o wyłączenie sędziów których wskazał z imienia i nazwiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.), dodanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658), wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 2 ustawy nowelizującej z dnia 9 kwietnia 2015 r. dodany tą ustawą art. 20 § 4, stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej. Z kolei stosownie do art. 194 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) uchylony; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Z treści art. 194 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zatem, że na postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sądu zażalenie nie przysługuje. Możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie nie została przewidziana także innym przepisem ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11.03.2016 r. sygn. akt I SA/Wa 3343/14). Z tych względów zażalenie na postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 194 § 1, art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.