II SO/Wa 150/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Okręgowego [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 755/15 postanawia: 1) wymierzyć Prezesowi Sądu Okręgowego [...] grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych; 2) zasądzić od Prezesa Sądu Okręgowego [...] na rzecz wnioskodawcy Z. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Z. S. pismem z dnia 26 marca 2015 r. złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, ponowionego w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. Powyższa skarga wpłynęła do organu w dniu 30 marca 2015 r. (data na prezentacie organu, k-3 akt sprawy II SAB/Wa 755/15), a została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 21 maja 2015 r. wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną (k-16 akt niniejszej sprawy). Z. S. pismem z dnia 4 maja 2015 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Okręgowego [...] za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jego skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. Pismem Sądu z dnia 8 maja 2015 r. Prezes Sądu Okręgowego [...] został wezwany do złożenia odpowiedzi na powyższy wniosek. W odpowiedzi na wniosek podniesiono, że skarga została zakwalifikowana jako kolejne pismo w sprawie, na które udzielono stronie odpowiedzi pismem z dnia 14 kwietnia 2015 r., a skarga przez taką kwalifikację nie została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Katalog podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej zawiera art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.). Przepis ten w punkcie 1. stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. W świetle art. 173 Konstytucji RP oraz art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 133 ze zm.), organem sądu okręgowego jest prezes tego sądu. Prezes Sądu Okręgowego [...] jest zatem organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i z mocy tego przepisu jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o ile znajduje się ona w jego posiadaniu. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Należy stwierdzić, że przewidziany w art. 54 § 2 cytowanej ustawy obowiązek, przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. Z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 755/15 wynika, że skarga Z. S. na bezczynność Prezesa Okręgowego Sądu [...] w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] września 2014 r. ponowionego w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r., wpłynęła do Sądu Okręgowego [...] w dniu 30 marca 2015 r., natomiast organ ten skargę przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 21 maja 2015 r. wraz z odpowiedzią na wniosek strony o wymierzenie organowi grzywny (data stempla pocztowego na kopercie, k-16 akt niniejszej sprawy). Zestawiając datę przekazania skargi do tut. Sądu – 21 maja 2015 r., z datą wpływu skargi do organu w dniu 30 marca 2015 r., stwierdzić należy, że Prezes Sądu Okręgowego [...] nie wykonał w terminie piętnastu dni ustawowego obowiązku. Biorąc pod uwagę, że ostatni dzień terminu na przesłanie do Sądu wymaganych dokumentów przypadał na dzień 14 kwietnia 2015 r., organ uchybił terminowi o 36 dni. W związku z powyższym uznano, że brak przekazania skargi w wymaganym ustawowym terminie stanowił naruszenie art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Sądu, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 cytowanej ustawy, ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie przekazanie wymaganych dokumentów nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu o 36 dni, po upływie piętnastodniowego terminu. W ocenie Sądu, wskazywane przez organ w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi w terminie, pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Jednocześnie, podkreślenia wymaga, iż skarga jest rozpatrywana w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania, w zakresie terminu przekazania sądowi skargi w tym przedmiocie, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymierza się do wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2015 r. (M. P. z 2015 r., poz. 221), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3.308,33 zł, zatem górna granica grzywny, wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosi 33.083,30 zł. Sąd wymierzył więc grzywnę w jej dolnym ustawowym zakresie. Przy określaniu wysokości grzywny Sąd z jednej strony miał na względzie znaczną zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy, w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak również szczególny przedmiot sprawy, jakim jest dostęp do informacji publicznej, z drugiej zaś wziął pod uwagę fakt, że organ nie pozostał bezczynny, a we własnym zakresie rozpoznał skargę i udzielił na nią odpowiedzi. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. art. 200, art. 205 § 1 w związku art. 64 § 3 powołanej ustawy.