II SO/Wa 155/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-22

Skład orzekający: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi jest zasadny, jeśli pismo skarżącego nie spełnia wymogów formalnych skargi?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi jest bezzasadny, jeśli pismo skarżącego, mimo nazwania go skargą, nie spełnia wymogów formalnych określonych w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności nie wskazuje przedmiotu skargi. W takiej sytuacji organ nie ma obowiązku przekazania pisma do sądu w charakterze skargi, a tym samym nie powstaje podstawa do wymierzenia grzywny.
Stan faktyczny
L. D. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi z dnia 26 marca 2015 r. na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku, wskazując na przekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią do Sądu. Sąd ustalił, że pismo z 26 marca 2015 r. nie spełnia wymogów formalnych skargi, w szczególności nie wskazuje jej przedmiotu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek L. D. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 26 marca 2015 r., odpowiedzi na skargę i akt sprawy postanawia oddalić wniosek. W dniu 8 lipca 2015 r. L. D. złożył wniosek o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 26 marca 2015 r. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 marca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej – wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku wskazując, że skarga wraz z odpowiedzią z dnia 31 marca 2015 r. na skargę oraz aktami sprawy została przekazana do Sądu. Dodać należy, że w dniu 2 lipca 2015 r. wnioskodawca złożył skargę z 26 marca 2015 r. osobiście w biurze podawczym Sądu. Skarga ta została zwrócona wnioskodawcy z informacją, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję lub dopuścił się bezczynności i że skarga powinna odpowiadać wymogom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. (sprawa została wpisana do Dziennika Korespondencji Ogólnej za numerem II KO/Wa 208/15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie jednak do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz.782) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 (a tym samym art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Jednakże w niniejszej sprawie, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy pismo, nazwane przez wnioskodawcę skargą, rzeczywiście stanowi skargę w rozumieniu przepisów P.p.s.a. Z treści pisma z 26 marca 2015 r., skierowanego do określonego z imienia i nazwiska eksperta Zespołu Prasowego Komendy Głównej Policji wynika, że wnioskodawca kwestionuje profesjonalizm zawodowy tego eksperta. Dalej stwierdza, że składa skargę i wnosi o przekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt postępowania administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie Sądu pismo z 26 marca 2015 r. nie zawiera przewidzianych przepisami art. 57 § 1 i art. 46 P.p.s.a. elementów skargi, w szczególności nie wskazuje przedmiotu skargi, nie ma zatem podstaw do zakwalifikowania powyższego pisma jako skargi na bezczynność i przekazania jej w tym charakterze do sądu. Podkreślić należy, że celem instytucji wymierzenia organowi grzywny jest zdyscyplinowanie go do jak najszybszego przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy do Sądu. Skoro pismo z 26 marca 2015 r. nie jest skargą, to wniosek o wymierzenie organowi grzywny należy uznać za bezzasadny. Z uwagi na powyższe podkreślić trzeba, że po stronie organu nie powstał obowiązek przewidziany w treści art. 55 § 1 P.p.s.a., nie ma zatem potrzeby rozważenia kwestii spełnienia tego obowiązku przez organ (w repertoriach Sądu, pomimo zapewnień pełnomocnika organu, nie odnotowano wpływu – za pośrednictwem organu – skargi z 26 marca 2015 r. wraz z odpowiedzią na skargę i akta sprawy, innej niż wpisana do Dziennika Korespondencji Ogólnej za numerem II KO/Wa 208/15). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło