II SO/Wa 188/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie skargi G. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października nr [...] w przedmiocie cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni palnej bojowej w czasie wykonywania zadań służbowych w Straży Ochrony Kolei postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. G. T., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni palnej bojowej w czasie wykonywania zadań służbowych w Straży Ochrony Kolei. Podał, że mieszka u rodziców, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Wskazał, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości netto - 1.800 zł, jego wynagrodzenie jest obciążone zajęciami komorniczymi, spłaca koszty postępowania rozwodowego. W celu ustalenia rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony, wnioskodawca został wezwany do nadesłania - w terminie 7 dni - dokumentów i oświadczeń, wskazujących na jego sytuację finansową. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 16 lutego 2016 r. Strona do dnia rozpoznania wniosku nie złożyła wymaganych dokumentów. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 255 tej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa. Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji i dokumentów przedstawionych przez stronę, bowiem to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania, iż jej sytuacja materialna uniemożliwia lub utrudnia w istotny sposób dostęp do sądu. Wnioskodawca powinien być zatem zainteresowany przedłożeniem wszelkich dokumentów, które poświadczają jego sytuację materialną i możliwości płatnicze. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości. Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawca do dnia rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie złożył dokumentów, wymaganych do oceny jego sytuacji finansowej, w tym takich, z których wynika wysokość dochodów, potrąceń komorniczych oraz stałe, konieczne koszty utrzymania. W związku z powyższym, wobec braku wystarczających danych do ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej strony należało uznać, że wnioskodawca nie wykazał w niniejszej sprawie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 255, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.