II SO/Wa 189/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-14

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której jedynym dochodem jest emerytura w wysokości około 1.200 zł netto miesięcznie, a stałe koszty utrzymania wynoszą około 1.000 zł, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna, której dochód jest niewystarczający do pokrycia kosztów utrzymania po odliczeniu stałych wydatków, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd przyznał prawo pomocy, uznając, że skarżący wykazał niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
G. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie o wymierzenie grzywny. Wskazał, że utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 1.020 zł netto, dodatku pielęgnacyjnego (153 zł) i mieszkaniowego (23,71 zł), a jego miesięczne koszty utrzymania (opłaty, leczenie) wynoszą ok. 1.000 zł. Jest osobą chorą, niepełnosprawną, korzysta z pomocy MOPS.
Rozstrzygnięcie
Przyznano G. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z wniosku G. S. o wymierzenie grzywny [...] S.A. w [...] za nieprzekazanie do sądu w ustawowym terminie skargi z dnia [...] sierpnia 2015 r. postanawia: przyznać G. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. G. S., po otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od wniosku o wymierzenie grzywny [...] S.A. w [...], zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. We wniosku podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą chorą o znacznym stopniu niepełnosprawności, korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej. Oświadczył, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.020,98 zł netto oraz otrzymuje dodatek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł i dodatek mieszkaniowy - 23,71 zł. Wskazał, że do stałych kosztów jego gospodarstwa domowego należą: opłaty za mieszkanie, za gaz (butla), energię elektryczną, opał, a w szczególności leczenie - łącznie 1.000 zł. Podał, że jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 51,80 m2 oraz posiada grunt rolny (pastwiska, nieużytki) o wielkości 0,2603 ha, z którego nie uzyskuje dochodu. Do wniosku dołączył m.in. kserokopię decyzji ZUS o waloryzacji otrzymywanej emerytury, zeznanie podatkowe za 2014 r., kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] czerwca 2012 r., kserokopię zaświadczenia Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych dokumentów, skarżący jest osobą chorą, niepełnosprawną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma oszczędności, a jego jedyny dochód stanowi emerytura, która wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi około 1.200 zł netto. Natomiast stałe koszty utrzymania, w tym opłaty za mieszkanie, media, opał, koszty leczenia, wynoszą około 1.000 zł. Na codzienne utrzymanie pozostaje więc stronie około 200 zł miesięcznie. Korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej. W związku z powyższym należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło