II SO/Wa 2/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi W. postanawia wymierzyć Prezydentowi. W. grzywnę w wysokości 6.000 zł (sześć tysięcy złotych). W dniu 7 stycznia 2008 r. M. M. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, opatrzone datą 4 stycznia 2008 r., pismo, stanowiące wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tj. nieudzielenie w terminie odpowiedzi na skargę i nieprzekazanie jej Sądowi wraz ze skargą i aktami sprawy w sprawie ze skargi M. M. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 175/06. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 czerwca 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 175/06 zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia jego wniosku z dnia 3 sierpnia 2006 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni, a wyrok ten nie został w zakreślonym przez Sąd terminie wykonany. Dalej podniósł, że choć w dniu 27 września 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie ww. wyroku, to do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny nie otrzymał odpowiedzi na powyższą skargę. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Prezydent W. wniósł o jego oddalenie, jednocześnie wskazując na bezzasadność skargi M. M. z dnia 27 września 2007 r. na niewykonanie wyroku, wydanego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 175/06. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe, wskazał, iż wyrok z dnia 22 czerwca 2007 r. wraz z aktami sprawy został w dniu 20 września 2007 r. przesłany do Zarządu Dróg Miejskich, celem jego wykonania, o czym skarżący został powiadomiony w dniu 21 września 2007 r. Natomiast w dniu 5 października 2007 r. Zarząd Dróg Miejskich wysłał do skarżącego pismo wraz z opinią prawną i informacją dotyczącą wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku. Tym samym, w ocenie Prezydenta W., skoro wyrok, będący przedmiotem wniosku o wymierzenie kary grzywny, został wykonany trzy miesiące przed wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny, to - jako całkowicie nieuzasadniony - winien ulec oddaleniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przewidziany w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 tej ustawy, ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono w treści art. 54 § 2 ww. ustawy, z tą jednak uwagą, że w przypadku skargi na niewykonanie wyroku obowiązek przekazania obejmuje w istocie skargę, odpowiedź na skargę, a zamiast akt administracyjnych, dokument lub dokumenty dotyczące wykonania wyroku. Z akt niniejszej sprawy oraz z akt sprawy ze skargi M. M. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 322/08 (poprzednio II KO/Wa 368/07) wynika, że organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oryginał skargi z dnia 27 września 2007 r., odpowiedź na skargę i kopie dokumentów dotyczących wykonania wyroku dopiero w ramach udzielonej odpowiedzi na wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny. I tak, kopie dokumentów dotyczących wykonania wyroku z dnia 22 czerwca 2007 r. Prezydent złożył w dniu 7 lutego 2008 r. jako załączniki do odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny (v. k.12-15 akt II SO/Wa 2/08), a oryginał skargi M. M. z dnia 27 września 2007 r. wraz z oryginałami dokumentów, obejmujących realizację wyroku Prezydent złożył w Sądzie w dniu 25 lutego 2008 r. (k.18 -21 akt sprawy o sygn. II SA/Wa 322/08 oraz k. 20 akt II SO/Wa 2/08) i to dopiero w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 18 lutego 2008 r. (k. 17 akt II SO/Wa 2/08). Należy dodatkowo podkreślić, że dopiero wykonanie wezwania Sądu z dnia 18 lutego 2008 r. umożliwiło zarejestrowanie sprawy ze skargi na niewykonanie wyroku i nadanie jej biegu (v. zarządzenie z dnia 4 marca 2008 r. na k. 19 akt II SO/Wa 2/08 oraz zarządzenie z dnia 7 marca 2008 r. rejestrujące sprawę w repertorium II SA/Wa 322/08 na k. 1 akt o tej sygnaturze). Zestawiając zatem datę 25 lutego 2008 r. z datą wpływu skargi do organu, która to data przypadła na dzień 8 października 2007 r. (potwierdzenie odbioru z pieczęcią Kancelarii Urzędu W. na k. 9 akt sprawy II SA/Wa 322/08), stwierdzić należy, że organ nałożony na niego obowiązek wykonał z przekroczeniem terminu trzydziestu dni, a opóźnienie wyniosło 114 dni, bowiem ostatni dzień terminu przypadał na 7 listopada 2007 r. Co więcej, pismem z dnia 18 lutego 2008 r. Sąd wezwał Prezydenta W. do nadesłania oryginału skargi M. M. z dnia 27 września 2007 r. Oznacza to, że przedmiotem wezwania był tego rodzaju dokument, który jest konieczny do rozpoznania sprawy (art. 133 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ustawy sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o której mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jakkolwiek w niniejszej sprawie organ, wobec którego sformułowano zarzut niewykonania wyroku, ostatecznie przekazał określone w art. 54 § 2 ustawy dokumenty, to przekazanie to nastąpiło z prawie czteromiesięcznym przekroczeniem zakreślonego w nim terminu. W konsekwencji wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma przede wszystkim charakter represyjny. Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z niezbędnymi dokumentami, została przekazana do Sądu z tak znacznym opóźnieniem, a złożone do Sądu akta wymagały dodatkowego uzupełnienia, odstąpienie od wymierzenia grzywny niweczyłoby przypisywany tej instytucji charakter. Tym bardziej, że organ w ogóle nie wyjaśnił przyczyn powstałego uchybienia terminowi w przekazaniu wymaganych ustawowo dokumentów. Jednocześnie Sąd nie podziela stanowiska organu, zgodnie z którym o bezzasadności wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny decyduje fakt wcześniejszego wykonania wyroku, ponieważ sprawa wykonania wyroku w przypadku skargi na jego niewykonanie jest kwestią wtórną wobec istniejącego obowiązku nadesłania w tej sprawie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 ustawy i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek M. M. za uzasadniony. Sąd wziął pod uwagę, iż organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy i wymierzył grzywnę w wysokości 6.000 zł. Jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2007 r. M.P. Nr 13, poz. 139) wyniosła 2.691,03 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie długotrwałą zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, trwającą niemal cztery miesiące. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.