II SO/Wa 2/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu [...] w M. S.A. z siedzibą w M. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 11 września 2015 r. wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1. wymierzyć Przedsiębiorstwu [...] w M. S.A. z siedzibą w M. grzywnę w wysokości 1 000 (tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Przedsiębiorstwa [...] w M. S.A. z siedzibą w M. na rzecz A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 5 stycznia 2016 r. A. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu [...] w M. S.A. z siedzibą w M. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 11 września 2015 r. na bezczynność tej Spółki w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 8 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w dniu 11 września 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Przedsiębiorstwa [...] S.A. w M. z siedzibą w M. na bezczynność organu. Skarga ta wpłynęła do Spółki w dniu 16 września 2015 r. i najpóźniej w dniu 1 października 2015 r. powinna być przekazana do Sądu. Podniósł, że nieprzekazanie skargi narusza jego konstytucyjne prawo do sądu. Pismem z dnia 1 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego karta 21 akt sprawy) Spółka udzieliła odpowiedzi na wniosek. Zdaniem Spółki nie jest ona podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w myśl przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198). Nadto informacje, których udostępnienia domaga się skarżący nie stanowią informacji publicznej i są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Do odpowiedzi na wniosek Spółka dołączyła kserokopię skargi A. K. z dnia 11 września 2015 r. oraz wniosek z dnia 8 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z dnia 24 marca 2016 r. Przedsiębiorstwo [...] S.A. w M. z siedzibą w M. poinformowało, że w ramach rozstrzygniętego przetargu posiada podpisaną umowę na dowóz dzieci do szkół na terenie gminy Z. w ramach komunikacji regularnej, ogólnodostępnej, na podstawie zakupu przez gminę biletów miesięcznych z ulgą ustawową. Z tytułu stosowania ulg ustawowych przy zakupie biletów miesięcznych Spółka otrzymuje dopłaty z budżetu państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). W uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. Rozstrzygając, sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Wniosek A. K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu [...] w M. S.A. z siedzibą w M. za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi z dnia 11 września 2015 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest zasadny. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Spółki w dniu 16 września 2015 r. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. upływał w dniu 1 października 2015 r. Odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny zawierająca kserokopię skargi A. K. na bezczynność organu, wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 8 listopada 2012 r. oraz odpowiedź na wniosek z dnia 1 października 2013 r. przekazana została do Sądu w dniu 1 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego karta 21 akt sprawy). Opóźnienie w tym zakresie wynosi zatem ponad 4 miesiące. Sąd nie podziela poglądu Spółki, że nie ciążył na niej obowiązek przekazania skargi do Sądu. Spółka w M. jest przewoźnikiem autobusowym wykonującym na podstawie umów cywilnoprawnych regularne przewozy na dowóz dzieci do szkół na terenie gminy Z. w ramach komunikacji regularnej, ogólnodostępnej, na podstawie zakupu przez gminę biletów miesięcznych z ulgą ustawową. Świadcząc usługi dowożenia dzieci do szkół ze otrzymuje dopłaty do biletów z tytułu stosowania ulg ustawowych przy zakupie biletów miesięcznych. Spółka w M. świadczy na podstawie umów cywilnoprawnych usługi o charakterze użyteczności publicznej i korzysta przy tym z majątku publicznego. W ocenie Sądu, przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Nieprzekazanie skargi ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Stanowisko Spółki, że nie jest ona zobowiązana do udzielenia informacji publicznej nie może usprawiedliwiać opóźnień w realizacji obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a w zw. z art. 21 u.d.i.p. Błędny pogląd Spółki w tym zakresie nie uzasadniał jednakże nałożenia grzywny w wysokości wyższej niż 1 tysiąc złotych. Wymierzenie grzywny jest w ocenie Sądu adekwatne do uchybienia, jakiego Spółka dopuściła się nie przekazując skargi w ustawowym terminie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 P.p.s.a.