II SO/Wa 2/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o wymierzenie grzywny Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 12 grudnia 2016 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć organowi grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie tysiąc złotych), 2. zasądzić od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. K. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie w maksymalnej wysokości grzywny Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 12 grudnia 2016 r. na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Przedmiotowa skarga została wniesiona do organu w dniu 14 grudnia 2016 r. Na dowód powyższego do wniosku strona załączyła kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru skargi przez organ. K. W. podkreśliła, że mimo upływu 15 dniowego terminu organ nie przekazał do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Brak działania organu uniemożliwia rozpoznanie sprawy przez Sąd. W odpowiedzi na powyższe Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów zaznaczyła, że skarga z dnia 12 grudnia 2016 r. została przesłana do WSA w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 13 stycznia 2017 r. Jednocześnie organ podkreślił, że skarga z dnia 12 grudnia 2016 r. powinna zostać odrzucona bowiem informacje o jakie zwróciła się skarżąca nie mają charakteru informacji publicznej. Informacje te dotyczą przebiegu postępowania administracyjnego, której skarżąca jest stroną. Status strony w postępowaniu administracyjnym wyłącza w stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem organu wniosek strony o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy jest bezprzedmiotowy. Ponadto organ stwierdził, że na etapie dekretacji do sprawy został niewłaściwie zastosowany art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, zamiast przepisu art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednak w sytuacji braku podstaw do procedowania w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz udzielenia stronie odpowiedzi, wniosek o wymierzenie grzywny winien podlegać oddaleniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), organ przekazuje skargę sądowi administracyjnemu wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1) w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Wskazana grzywna ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny, a jej zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy. Wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie. Wymierzenie grzywny pełni również funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. W ocenie Sądu wniosek K. W. o wymierzenie Centralnej Komisji Do Spraw Stopni i Tytułów grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. W dniu 14 grudnia 2016 r. organ otrzymała skargę K. W. z dnia 12 grudnia 2016 r. W dniu 3 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotową skargę w dniu 13 stycznia 2017 r., która następnie została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Wa 16/17. W opisanych okolicznościach termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 udip upłynął w dniu 29 grudnia 2016 r. (czwartek). Opóźnienie organu wyniosło zatem 15 dni. Fakt przekazania przez organ skargi nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym, toteż postępowanie nie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, nie zmienia bowiem faktu uchybienia terminowi ustanowionemu w art. 54 § 2 ustawy. Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu. Błędne jest zatem twierdzenie organu, że wniosek o wymierzenie grzywny jest bezprzedmiotowy z uwagi na bezzasadność skargi z dnia 12 grudnia 2016 r. Zasadność skargi jest przedmiotem oceny sądu, do którego skarga jest kierowana. Adresatem skargi K. W. z dnia 12 grudnia 2016 r. był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, natomiast z jej treści wynikało, że dotyczy ona postępowania w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Wobec powyższego nie powinno budzić wątpliwości organu, że przedmiotową skargę należało przekazać wraz z aktami sprawy w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania zgodnie z art. 21 pkt 1 udip. Biorąc pod uwagę okoliczność, że organ ostatecznie przekazał do Sądu skargę, wymierzenie grzywny ma przede wszystkim charakter restrykcyjny, ale także prewencyjny. Nie jest bowiem pożądane, aby zaniedbania jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek o wymierzenie grzywny za uzasadniony i nałożył na organ grzywnę w wysokości 1000 zł. Wymierzając grzywnę we wskazanej wyżej wysokości Sąd wziął pod uwagę charakter sprawy, skalę opóźnienia organu, a także fakt, iż organ reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika. Istotne jest również to, że organ przekazał do Sądu przedmiotową skargi przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Ponadto na wymiar grzywny wpływ miał również fakt, iż organ, który zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki - pełni funkcje centralnego organu administracji rządowej nie podał żadnych obiektywnych przyczyn, które spowodowały uchybienie terminu wskazanego w art. 21 pkt 1 udip. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.