II SO/Wa 20/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku C. J. w przedmiocie wymierzenia grzywny Dyrektorowi Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 13 lutego 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1. umorzyć postepowanie; 2. zwrócić wnioskodawcy – C. J. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od wniosku. Pismem z dnia 10 marca 2014 r. C. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Dyrektorowi Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 13 lutego 2014 r. na bezczynność Dyrektora Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 176/14) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektor Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, uznał wniosek za bezzasadny. Organ wyjaśnił, że C. J. w dniu 13 lutego 2014 r. złożył do Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ww. skargę, a organ w dniu 14 lutego 2014 r. przekazał do WSA w Warszawie odpowiedź na ww. skargę wraz z aktami sprawy. Na skutek błędu organu do Sądu nie przekazano oryginału skargi lecz jej kserokopię. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do nadesłania oryginału skargi, organ w dniu 06 marca 2014 r. przekazał oryginał ww. skargi do Sądu. Pismem z dnia 21 marca 2014 r. C. J. cofnął wniosek o wymierzenie organowi grzywny w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 64 § 3 ppsa, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, że skarżący cofając skargę rezygnuje z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawny (art. 161 § 2 ppsa). W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie wniosku za skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 oraz art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. O zwrocie wpisu od wniosku Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 wskazanej wyżej ustawy.