II SO/Wa 21/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] za nieprzekazanie skargi z dnia 6 lutego 2018 r. na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 10 lipca 2017 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć organowi grzywnę w wysokości 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), 2. zasądzić od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. A.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 6 lutego 2018 r. na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 10 lipca 2017 r. Przedmiotowa skarga została przesłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do organu w dniu 13 lutego 2018 r. przy piśmie Sądu z dnia 9 lutego 2018 r. II DK/Wa 19/18. A.G. podkreślił, że rozpoznanie wskazanej skargi nie jest możliwe bowiem organ nie zwrócił do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami postępowania. W odpowiedzi na powyższe Prezydent Miasta [...] przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] nadmienił, że na wniosek o udostepnienie informacji publicznej, udzielono odpowiedzi pismem z dnia 11 września 2017 r. O przedłużeniu terminu rozpatrzenia wniosku organ poinformował wnioskodawcę pismem z dnia 17 lipca 2017 r., które zostało odebrane w dniu 1 sierpnia 2017 r. Zdaniem organu za bezzasadne należy uznać twierdzenia jakoby Prezydent Miasta [...] pozostawał w bezczynności w kwestii udzielenia odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 10 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), organ przekazuje skargę sądowi administracyjnemu wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1) w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Wskazana grzywna ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny, a jej zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy. Wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie. Wymierzenie grzywny pełni również funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Z dołączonych do akt niniejszej sprawy odpisu dziennika korespondencji II DK/Wa 19/18 wynika, że organ otrzymał skargę z dnia 6 lutego 2018 r. w dniu 13 lutego 2018 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma II DK/Wa 19/18). Organ do dnia wydania niniejszego postanowienia nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotowej skargi. W opisanych okolicznościach termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 udip upłynął w dniu 27 lutego 2018 r. (wtorek). Opóźnienie organu do dnia wydania niniejszego postanowienia wynosi ponad 6 miesięcy. Nadmienić należy, że przy piśmie organu z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] będącym odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny, organ przesłał segregator zawierający akta sprawy, jednak brak w nich przedmiotowej skargi z dnia 6 lutego 2018 r. oraz odpowiedzi udzielonej na tą skargę. Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu. Błędne jest zatem twierdzenie organu, że wniosek o wymierzenie grzywny jest bezprzedmiotowy z uwagi na bezzasadność skargi z dnia 6 lutego 2018 r. Zasadność skargi jest przedmiotem oceny sądu, do którego skarga jest kierowana. Przepisy prawa nie przyznają organowi uprawnień do badania dopuszczalności skargi, czy też jej zasadności. Organ swoje stanowisko w tym zakresie może wskazać w udzielonej odpowiedzi na skargę, przekazanej wraz ze skargą i aktami sprawy w przewidzianym do tego prawem terminie. Adresatem skargi A. G. z dnia 6 lutego 2018 r. był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, natomiast z jej treści wynikało, że dotyczy ona postępowania w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Wobec powyższego nie powinno budzić wątpliwości organu, że przedmiotową skargę należało przekazać wraz z aktami sprawy w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania zgodnie z art. 21 pkt 1 udip. Tym bardziej, że przedmiotowa skarga została przesłana do organu przez Sąd wraz z pouczeniem o obowiązku organu wynikającym z treści art. 54 § 1 ppsa w związku z art. 21 pkt 1 udip. Sąd uznał wniosek o wymierzenie grzywny za uzasadniony i nałożył na organ grzywnę w wysokości 2000 zł. W ocenie Sądu wymierzona grzywna będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku. Grzywna ta jest współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 ppsa. Na wysokość grzywny miał również wpływ fakt, że podmiotem zobowiązanym jest Prezydent Miasta [...], który posiada do swojej dyspozycji biura prawne. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ miał możliwości wykazania się należytą starannością i terminowego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 54 § 1 ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 udip). Działanie organu było wynikiem lekceważenia strony postępowania (A. G.) jak i ww. norm prawnych o których Sąd pouczył przy piśmie z dnia 9 lutego 2018 r. II DK/Wa 19/18. Wysokość grzywny ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy. Wymierzenie grzywny ma również charakter restrykcyjny, ale także prewencyjny. Nie jest bowiem pożądane, aby zaniedbania jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości. Wymierzając grzywnę we wskazanej wyżej wysokości Sąd wziął pod uwagę charakter sprawy, skalę w dalszym ciągu biegnącego opóźnienia organu, a także fakt, iż organ ma do swojej dyspozycji liczne biura prawne świadczące obsługę prawną. Na wymiar grzywny wpływ miała także okoliczność, iż organ nie podał żadnych obiektywnych przyczyn, które spowodowały tak znaczne uchybienie terminu wskazanego w art. 21 pkt 1 udip. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.