II SO/Wa 22/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego [...] w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: przyznać R. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. R. S. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie skargi na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego [...] w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu swojego żądania skarżący podał, że od 2007 r. jest pozbawiony wolności i przebywa w zakładzie karnym. Wskazał, że nie posiada majątku, oszczędności ani źródła dochodów. Podniósł, że ma na utrzymaniu trójkę dzieci, na rzecz których zobowiązany jest do płacenia alimentów w wysokości 900 zł miesięcznie. Wskazał, że zadłużenie z tego tytułu wynosi 170.000 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie jest obecnie zatrudniony. Wnioskodawca nie ma majątku ani oszczędności. Jednocześnie, jak wynika ze złożonego oświadczenia posiada zadłużenie alimentacyjne w wysokości 170.000 zł. W tej sytuacji należy uznać, iż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.