II SO/Wa 23/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. z dnia 4 czerwca 2014 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie z wniosku A. S. o wymierzenie Prezesowi Rady Ministrów grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 17 lutego 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (sygn. akt II SAB/Wa 169/14) postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla A. S. adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie W treści formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy A. S. oświadczył, że w samodzielnie prowadzonym gospodarstwie domowym osiąga dochód miesięczny w wysokości 1.680 zł brutto. Jako źródło dochodu skarżący wskazał umowę o pracę, której kopię (umowa z dnia [...] lutego 2014 r.) załączył do wniosku. Z umowy tej wynika, iż skarżący wykonuje pracę jako pracownik administracyjno-biurowy na pełny etat i otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 1.400 zł . Ponadto z umowy tej wynika, iż skarżący wykonuje również roboty publiczne w oparciu o inną umowę, oznaczoną nr [...]. Skarżący złożył również do akt pismo (k.17), w którym dokonał szacunkowego zestawienia miesięcznych kosztów w ten sposób, że całość wydatków oszacował na kwotę 6.926 zł, natomiast środki, którymi aktualnie dysponuje, na kwotę 1.293, 90 zł. Do wniosku skarżący nie dołączył jednak jakichkolwiek dokumentów wskazujących na rzeczywistą wysokość miesięcznych wydatków. Nie przedstawił również wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, a w oświadczeniu złożonym na formularzu wszystkie rubryki dotyczące majątku wypełnił stwierdzeniem "nie posiadam". Z tego powodu, w piśmie z dnia 23 lipca 2014 r., skarżący został wezwany do przedstawienia, w terminie 14 dni, dokumentów źródłowych poświadczających jego możliwości płatnicze, tj.: dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym za okres ostatnich trzech miesięcy, a także wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, także z tego okresu. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył do akt dodatkowe oświadczenie, wyciąg z rachunku bankowego z dnia 7 sierpnia 2014 r. za okres od 9 maja 2014 r. do 7 sierpnia 2014 r., a także kopię decyzji Starosty L. z dnia [...] sierpnia 2014 r. orzekającej o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...] sierpnia 2014 r. i o odmowie przyznania mu zasiłku dla bezrobotnych. W dodatkowym oświadczeniu skarżący ograniczył się ponadto do zakwestionowania zasadności wezwania o dokumenty źródłowe. Postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, uzasadniając odmowę odstąpieniem przez skarżącego od wykonania w całości wezwania z dnia 23 lipca 2014 r. i brakiem wykazania czy rzeczywiście nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. W terminie prawem przewidzianym A. S. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie natomiast do treści art. 260 zd. 1 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzić należy, że w chwili obecnej wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Wprawdzie w chwili składania wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący był zatrudniony na podstawie umowy o pracę, jednakże umowa ta była umową na czas określony od dnia 3 marca 2014 r. do dnia 31 lipca 2014 r. Natomiast od dnia [...] sierpnia 2014 r. skarżący jest uznany za osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, co oznacza, że nie osiąga żadnych dochodów. Z uwagi na powyższe, pomimo nieprzedłożenia wszystkich żądanych w wezwaniu z dnia 23 lipca 2014 r. dokumentów oraz biorąc pod uwagę aktualne koszty utrzymania, należy uznać, że strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1 i art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.