II SO/Wa 24/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] w [...] o wymierzenie grzywny Kołu Łowieckiemu nr [...] przy [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: 1. wymierzyć Kołu Łowieckiemu nr [...] przy [...] grzywnę w wysokości 1.000 (słownie: jeden tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Koła Łowieckiego nr [...] przy [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] w [...] kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 15 kwietnia 2025 r. Stowarzyszenie [...] w [...] (dalej: "wnioskodawca", "Stowarzyszenie"), działając przez ustanowionego pełnomocnika, zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Kołu Łowieckiemu nr [...] przy [...] (dalej: "organ", "Koło Łowieckie nr [...]") grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] marca 2025 r. wraz odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy. Wnioskodawca wniósł o: - wymierzenie grzywny w wysokości co najmniej 1.000 zł lub wyższej, - zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, - rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, - rozpoznanie sprawy poza kolejnością. Wskazał, że w dniu 18 lutego 2025 r. skierował do organu listem poleconym wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek ten został doręczony organowi w dniu 20 lutego 2025 r. W odpowiedzi organ skierował do wnioskodawcy e-mail, w którym poinformował, że nie udostępni żądanej informacji, bowiem wykraczałoby to poza jego ustawowe obowiązki. Wnioskodawca w dniu [...] marca 2025 r. skierował, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Koła Łowieckiego nr [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została doręczona organowi w dniu 10 marca 2025 r. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ, pismem z dnia 21 maja 2025 r., wniósł o oddalenie skargi oraz umorzenie postępowania w sprawie. Wyjaśnił, że udzielił odpowiedzi na wniosek drogą mailową, wskazując, że został on rozpoznany negatywnie, a po otrzymaniu skargi na bezczynność wydał decyzję odmowną z dnia [...] maja 2025 r. Podniósł, że tym samym odpadły przyczyny przymuszenia Koła do wydania decyzji w sprawie. Zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 29 maja 2025 r. organ został poinformowany, że wniosek Stowarzyszenia o wymierzenie grzywny nie został złożony w celu przymuszenia organu do rozpoznania skargi wnioskodawcy z dnia [...] marca 2025 r. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ale w celu przymuszenia do przekazania tej skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy (tj. wnioskiem Stowarzyszenia z dnia [...] lutego 2025 r., odpowiedzią na wniosek z dnia [...] lutego 2025 r., decyzją z dnia [...] maja 2025 r. wraz z dowodem jej otrzymania przez Stowarzyszenie), stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm. – dalej: "p.p.s.a."). Organ w piśmie z dnia 16 lipca 2025 r., w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Poinformował również, że komplet dokumentów został przesłany do Sądu, odpadła więc przyczyna skargi na bezczynność organu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 19 sierpnia 2025 r., przy piśmie z dnia 22 sierpnia 2025 r. organ nadesłał wypis z rejestru Kół Łowieckich od właściwego Zarządu Okręgowego, wskazujący osoby reprezentujące Koło Łowieckie oraz sposób reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: "u.d.i.p."), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Jak stanowi zaś art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Obowiązek przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy organ ten uznaje, że skarga jest zasadna, czy też nie. Już samo żądanie strony nadania skardze określonego biegu obliguje do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero Sąd, w toku postępowania zainicjowanego skargą, dokonuje oceny skargi zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym, w oparciu o skargę i akta administracyjne, a organ nie może go w tym zastępować, nawet pozostając w uzasadnionym przekonaniu o niedopuszczalności skargi (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 października 2017 r., sygn. akt IV SO/Po 3/17 i wymienione tam orzecznictwo, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej jako CBOSA). Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Natomiast w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2024 r. (M. P. z 2025 r. poz. 148), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2024 r. wyniosło 7.140,52 zł, zatem górna granica grzywny, wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., wynosi 71.405,20 zł. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Powinien przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 p.p.s.a., jak i w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Jak już wskazano, w przypadku spraw dotyczących informacji publicznej podmiot, do którego wpłynęła skarga skierowana do Sądu administracyjnego, obowiązany jest przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Oznacza to, że Koło Łowieckie nr zobowiązane było w niniejszej sprawie do przekazania do Sądu skargi z dnia [...] marca 2025 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie 15 dni od jej otrzymania. Z akt niniejszej sprawy wynika, że wnioskodawca nadał skargę na bezczynność Koła Łowieckiego nr [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, w dniu [...] marca 2025 r. Skarga została doręczona organowi w dniu 10 marca 2025 r. Zgodnie zatem ze wskazanymi wyżej przepisami, skargę należało przekazać do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy najpóźniej w dniu 25 marca 2025 r., tj. z upływem 15 - dniowego terminu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 u.d.i.p., który stanowi w tym przypadku lex specialis w stosunku do art. 54 § 2 p.p.s.a. Termin ten nie został zachowany, bowiem przedmiotowa skarga do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie organowi grzywny, wbrew twierdzeniu organu zawartym w piśmie z dnia 16 lipca 2025 r., nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zatem organ uchybił ustawowemu terminowi o 223 dni. Należy stwierdzić, że nadesłanie decyzji wraz z dowodem jej doręczenia nie stanowi wykonania obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zatem - w ocenie Sądu - wniosek Stowarzyszenia o wymierzenie grzywny Kołu Łowieckiemu za nieprzekazanie skargi z dnia [...] marca 2025 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zasługuje na uwzględnienie. W sprawie wystąpiły bowiem przesłanki formalne (nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, złożenie wniosku o wymierzenie grzywny) i okoliczności uzasadniające wymierzenie organowi grzywny. Sąd stwierdził zatem, że wniosek o wymierzenie grzywny jest uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1.000 zł. W ocenie Sądu, wysokość grzywny jest adekwatna do stopnia uchybienia obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. i pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Wymierzając grzywnę Sąd wziął pod uwagę komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2024 r., charakter sprawy, fakt, że skarga oraz wymagane dokumenty nie zostały do Sądu przekazane przez organ, okres uchybienia terminowi, wynoszący 223 dni, a także charakter prawny podmiotu, do którego złożono wniosek o udostępnienie informacji publicznej, niebędącego organem władzy publicznej. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że taka wysokość wymierzonej grzywny będzie spełniać wszystkie wymienione powyżej funkcje, przy uwzględnieniu okoliczności, w jakich nastąpiło uchybienie obowiązkom zapisanym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w punkcie 2 sentencji, na podstawie art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3, na które składa się wpis sądowy od wniosku w wysokości 100 zł oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika w stawce minimalnej. Sąd poucza również, że na podstawie art. 55 § 2 p.p.s.a. jeżeli organ nie przekaże sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, Sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości.