II SO/Wa 26/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, adwokata w celu wniesienia skargi na Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ubezpieczeń społecznych postanawia: przyznać W. B. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą schorowaną, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dorosłą córką R. B. Podała, że otrzymuje połowę emerytury w kwocie 755 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny, natomiast córka jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i otrzymuje jedynie zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Oświadczyła też, że oprócz mieszkania o powierzchni 37,85 m2 nie posiada wraz z córką żadnych nieruchomości, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni do stałych miesięcznych wydatków zaliczyła koszty związane z utrzymaniem mieszkania, łącznie 383,41 zł, opłaty za telefon – 50 zł, za antenę – 28,26 zł oraz zakup leków i dojazdy – 150 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna W. B. i jej córki jest bardzo trudna – łączny dochód gospodarstwa domowego wynosi 1.061 zł. Na koszty związane z utrzymaniem mieszkania rodzina wydaje 383,41, a na leki około 100 zł. Oznacza to, że średnio na osobę w rodzinie wypada po około 578 zł miesięcznie. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Jednocześnie - w związku z tym, że W. B., wnosząc o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, wskazała, że jej wniosek obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata – przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego (wskazanego we wniosku jako pierwszego). Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.