II SO/Wa 26/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Sp. z o. o. z siedzibą w W. o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 21 maja 2019 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć Ministrowi Sprawiedliwości grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od Ministra Sprawiedliwości na rzecz strony skarżącej W. Sp. z o. o. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 7 czerwca 2019 r. W. Sp. z o. o. z siedzibą w W. złożyła, za pośrednictwem Platformy ePUAP, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości z uwagi na niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Spółka wskazała, że w dniu 21 maja 2019 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości, a ustawowy termin na przekazanie skargi upłynął w dniu 6 czerwca 2019 r. Podczas kontaktu telefonicznego z WSA w Warszawie ustalono, że skarga nie wpłynęła do Sądu. Organ w odpowiedzi na wniosek wskazał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Podał, że skarga z dnia 21 maja 2019 r. została wysłana na skrzynkę Skrytka ESP i trafiła do kolejki tej skrzynki. Skarga pozostała w kolejce i nie została zaciągnięta do systemu Elektronicznego Zarządzania Dokumentacją Ministerstwa Sprawiedliwości, ani nie była widoczna w skrzynce ePUAP, ponieważ jak wskazuje wstępna analiza skrzynka była zawieszona. W dniu 12 czerwca 2019 r. w związku z podobnym problemem związanym z inną przesyłką administrator EZD zgłosił problem do administratora ePUAP z Centralnego Ośrodka Informatyki. Administrator nie zareagował na zgłoszony problem do dnia sporządzania odpowiedzi na wniosek. Następnie w dniu 17 czerwca 2019 r. ustalono, że SkrytkaESP w ogóle przestała przyjmować wiadomości z powodu przepełnienia kolejki. Administrator EZD ponownie zgłosił problem do administratora ePUAP z Centralnego Ośrodka Informatyki. W odpowiedzi z dnia 17 czerwca 2019 r. administrator ePUAP z Centralnego Ośrodka Informatyki przesłał instrukcję zawierającą opis samodzielnego rozwiązania problemu. Niezwłocznie po otrzymaniu instrukcji, administrator EZD odblokował zawieszoną skrytkę, wiadomości ze skrytki ponownie przesyłały się już automatycznie do systemu EZD. W konsekwencji odbiór przesyłki W. Sp. z o.o. z 21 maja 2019 r. przez Kancelarię Ministerstwa i nadanie jej właściwego biegu był możliwy dopiero w dniu 18 czerwca 2019 r. Zaistniała sytuacja spowodowała, że organ nie posiadał wiedzy o skierowaniu skargi przez W. Sp. z o. o. z siedzibą w W. Tym samym nie mógł naruszyć dyspozycji art. 21 ustawy o dostępnie do informacji publicznej w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ww. ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie skarga W. Sp. z o. o. z siedzibą w W. wpłynęła do Ministerstwa Sprawiedliwości w dniu 21 maja 2019 r. Organ obowiązany był nadesłać skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do dnia 5 czerwca 2019 r. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 24 czerwca 2019 r. (dowód: data nadania w placówce pocztowej w aktach sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 457/19), a zatem 19 dni po upływie ustawowego terminu. W świetle powyższego oraz z uwagi na to, że w sprawie nie zaszły żadne szczególne okoliczności, które uniemożliwiły przekazanie skargi w ustawowym terminie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaszła podstawa do wymierzenia grzywny. Jednocześnie Sąd wziął pod uwagę, że opóźnione działanie organu nie miało na celu faktycznego pozbawienia strony prawa do Sądu, a było wynikiem problemów technicznych. Jednakże przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Wskazać należy, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2018 r. (M.P. z 2019 r., poz. 1547) wyniosło 4.585,03 zł (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Z przyczyn wskazanych wyżej, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 200 złotych pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2. Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 P.p.s.a.