II SO/Wa 27/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. P. o wymierzenie P. S.A. z siedzibą w W. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 19 marca 2012 r., odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy postanawia: wymierzyć P. S.A. z siedzibą w W.grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych. W dniu 11 kwietnia 2012 r. G. P. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie P. S.A. z siedzibą w W. (zwanej dalej P. S.A.) grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 19 marca 2012 r., odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy. Skarga z dnia 19 marca 2012 r. dotyczyła niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 166/11 i została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 863/12. W odpowiedzi na wniosek, będącą również odpowiedzią na skargę z dnia 19 marca 2012 r., P. S.A. wniósł o odrzucenie zarówno wniosku jak i skargi, ewentualnie o zaniechanie wymierzania grzywny z uwagi na wykonanie przez Bank wyroku z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 166/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym, mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 ppsa termin do 15 dni. Termin piętnastodniowy obowiązuje również w przypadku skargi na niewykonanie wyroku, ponieważ jej celem jest sprawdzenie, czy skarżącemu rzeczywiście umożliwiono realizację jego prawa. Wniosek o wymierzenie grzywny rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie niewykonania wyroku Sądu, zobowiązującego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a więc ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy dokonać mając na względzie termin piętnastodniowy. Wyjaśnić nadto należy, że wniosek o wymierzenie grzywny za niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ppsa wszczyna samodzielne postępowanie sądowoadministracyjne, odrębne od postępowania dotyczącego niewykonania wyroku. W myśl art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 ppsa, ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ppsa uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 ppsa, jak i w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że P. S.A. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargę, odpowiedź na skargę i akta sprawy z uchybieniem piętnastodniowego terminu. Skarga na niewykonanie wyroku z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 166/11 wpłynęła bowiem do organu w dniu 22 marca 2012 r., natomiast przekazana została Sądowi dopiero 2 maja 2012 r. wraz z odpowiedzią na rozpatrywany wniosek, pomimo tego, że skarga ta powinna być przekazana Sądowi 6 kwietnia 2012 r. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poza tym, grzywna z art. 55 § 1 ppsa pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest przecież jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego – art. 7 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 382/12, orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał określone w art. 54 § 2 ppsa dokumenty, ale z uchybieniem terminu. Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter dyscyplinujący, co jest zgodne także z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno - podmiotowy, gwarancyjny charakter. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek G. P. za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 2000 zł. Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczność przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, jak i ponad dwukrotnie dłuższe uchybienie terminowi przekazania dokumentów oraz przekazanie ich w wyniku wniesienia rozpoznawanego wniosku. Dodać należy, że jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r., M.P. z 2012 r. poz. 94) wyniosło 2.974,69 zł (art. 154 § 6 ppsa). Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.