II SO/Wa 28/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. P. - H. "S." Sp. z o.o. o wymierzenie Głównemu Inspektorowi Pracy grzywny za nieprzekazanie skargi oraz odpowiedzi na skargę wraz z aktami postępowania administracyjnego postanawia - wymierzyć Głównemu Inspektorowi Pracy grzywnę w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych) - W dniu [...] lipca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek P. P. - H. "S." Sp. z o.o. - reprezentowanego przez radcę prawnego T. K. - o wymierzenie organowi - Głównemu Inspektorowi Pracy - grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) za nieprzekazanie do Sądu skarg na: a. postanowienie Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] stycznia 2007 r. utrzymującego w mocy postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w G. z dnia [...] października 2006 r. o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia inspektora pracy o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia [...] września 2004 r. nr rej. [...], b. postanowienie Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] stycznia 2007 r. utrzymującego w mocy postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w G. z dnia [...] października 2006 r. o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia inspektora pracy o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia nr rej. [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., c. decyzji Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] stycznia 2007 r. utrzymującej w mocy decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w G. z dnia [...] października 2006 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji inspektora pracy nr [...] zawartych w nakazie z dnia [...] marca 2004 r. nr rej. [..] wraz z odpowiedziami na skargi oraz aktami postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Główny Inspektor Pracy wniósł o jego oddalenie, wskazując, iż w dniu [...] stycznia 2007 r. organ wydał decyzję nr rej. [...], na podstawie której stwierdzono wygaśniecie decyzji nr [...] zawartych w nakazie z dnia [...] marca 2004 r. nr rej. [...], natomiast przedmiotowa decyzja, wobec niewniesienia odwołania, stała się ostateczna. Dalej organ wskazał, iż w dniu [...] lutego 2007 r. wydane zostało postanowienie nr rej. [...] umarzające postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec PPH S. Sp. z o.o. i uchylające czynności egzekucyjne dokonane w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Przedmiotowe postanowienie również jest ostateczne. Konkludując organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zostały wydane orzeczenia, które w całości czynią zadość żądaniom skarżącego, zatem zdaniem organu, nie zachodziła potrzeba przekazywania wskazanych powyżej skarg do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przede wszystkim należy podkreślić, że przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni do dnia jej wniesienia jest bezwzględnym obowiązkiem organu. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ww. ustawy "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Natomiast zgodnie z treścią art. 54 § 3 cytowanej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ niezależnie od czasu w jakim to ma miejsce ( bezpośrednio po jej wpłynięciu czy też znacznie później) nie zwalnia jednak organu od jej przekazania sądowi niezależnie od tego, czy decyzja wydana w ramach autokontroli została zaskarżona czy też nie. Organ po wydaniu decyzji w trybie autokontroli zobowiązany jest po prostu do wykonania czynności przewidzianych w art. 54 § 2 cyt. ustawy. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy stwierdzić, że wniosek P. P. - H. "S." Sp. z o.o. o wymierzenie grzywny Głównemu Inspektorowi Pracy za nieprzekazanie sądowi skarg wraz z aktami sprawy oraz odpowiedziami na skargi zasługuje na uwzględnienie. P. P. - H. "S." Sp. z o.o. w lutym 2007 r. skierowało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu - skargi z dnia [...] lutego 2007 r., natomiast Główny Inspektor Pracy miał obowiązek przekazać je do Sądu w terminie 30 dni i żadna decyzja autokontrolna nie zwalniała go z tego obowiązku. Skargi do chwili obecnej nie zostały przekazane do tutejszego Sądu. W tej sytuacji należy stwierdzić, że mimo upływu znacznego okresu czasu, organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku w terminie 30 dni, stąd Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o wymierzenie Głównemu Inspektorowi Pracy grzywny. Wskazać również należy, iż pomimo znacznego upływu terminu od czasu, kiedy to skargi winny być przekazane do Sądu, grzywna na podstawie art. 55 § 1 powołanej powyżej ustawy została orzeczona w niskiej wysokości. U podstaw takiego rozstrzygnięcia legło rozumowanie organu, że w przypadku wydania decyzji w ramach autokontroli nie musi on przekazywać skarg do sądu, jest to co prawda rozumowanie błędne, jednakże musiało wpłynąć na wysokość orzeczonej grzywny. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.