II SO/Wa 29/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o wymierzenie grzywny Przewodniczącemu Samorządu Doktorantów Uniwersytetu [...] za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w sprawie o sygn. II SAB/Wa 98/10 ze skargi M. D. na bezczynność Przewodniczącego Samorządu Doktorantów Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: -oddalić wniosek- M. D. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2010 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Przewodniczącemu Samorządu Doktorantów Uniwersytetu [...] za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych w sprawie o sygn. II SAB/Wa 98/10, ze skargi M. D. na bezczynność Przewodniczącego Samorządu Doktorantów [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu 23 marca 2010 r. złożył wyżej wskazaną skargę do Sądu, za pośrednictwem Przewodniczącego Samorządu Doktorantów [...], a zatem organ winien ją przekazać do Sądu najpóźniej w dniu 7 kwietnia 2010 r., podczas gdy do dnia złożenia przedmiotowego wniosku, Przewodniczący Samorządu Doktorantów [...] nie przekazał do sądu skargi z dnia 23 marca 2010 r., odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy. Pismem z dnia [...] maja 2010 r. Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o oddalenie wyżej wskazanego wniosku o wymierzenie grzywny podkreślając, że skarga wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r., została przekazana do Sądu w dniu 15 kwietnia 2010 r., a zatem przed jego wniesieniem. Pismem procesowym z dnia 16 czerwca 2010 r., stanowiącym odpowiedź Przewodniczącego Samorządu Doktorantów [...] na wniosek o wymierzenie grzywny i jednocześnie pismo procesowe w sprawie o sygn. II SAB/Wa 98/10, Przewodniczący wskazał, że nie jest organem administracji i nie ma zdolności sądowej, w związku z czym nie może być stroną postępowania sądowego. Podkreślił jednocześnie, że Samorząd Doktorantów jest jednostką w ramach Uniwersytetu [...] - korporacyjnej osoby prawnej, do której reprezentownia w stosunkach zewnętrznych powołany jest Rektor. Jednocześnie oświadczył, że Samorząd Doktorantów [...] nie posiada własnego majątku, rachunku bankowego, ani kasy, zatem ukaranie go grzywną będzie niecelowe. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o sygn. II SAB/Wa 98/10 zobowiązał Przewodniczącego Samorządu Doktorantów [...] do rozpoznania wniosku M. D. z dnia [...] lutego 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze. zm.) zwanej dalej P.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalność lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a). Stosownie do postanowień art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Jednocześnie jednak art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Nie ma przy tym znaczenia, czy wypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło, czy też nie, do czasu nałożenia grzywny. Sformułowanie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (vide: postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt I 850/08, LEX nr 528357). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy przede wszystkim podkreślić, że w świetle wyżej przytoczonych przepisów ostatnim dniem na przekazanie skargi wniesionej przez M. D. w dniu 23 marca 2010 r. był 7 kwietnia 2010 r. Bezsporne jest, iż do tego dnia skarga nie została przez organ przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi. Z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 98/10 wynika, że skarga wraz z pismem Rektora [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. zatytułowanym "odpowiedź na skargę" oraz załączonymi do niego dokumentami, stanowiącymi akta administracyjne sprawy, została przekazana do Sądu w dniu 15 kwietnia 2010 r., a zatem 8 dni po upływie terminu na dokonanie tej czynności. Jednocześnie, ponieważ stroną niniejszego postępowania, co również skarżący podniósł w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2010 r., nie był Rektor [...] a Przewodniczący Samorządu Doktorantów [...], to za odpowiedź na skargę w sprawie o sygn. II SAB/Wa 98/10 uznać należało pismo Przewodniczącego złożone do Sądu dnia 16 czerwca 2010 r., a zatem po ponad 2 miesiącach od upływu terminu na dokonanie tej czynności. Dodatkowo, na wezwanie Sądu, Rektor [...] pismami procesowymi z dnia [...] lipca 2010 r. oraz [...] lipca 2010 r. uzupełnił akta administracyjne sprawy. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie, pomimo zaistnienia materialnoprawnej przesłanki do wymierzenia grzywny, nie jest zasadne zastosowanie wyżej wskazanego środka dyscyplinująco-represyjnego. Sąd wziął bowiem pod uwagę okoliczności, z powodu których skarga M. D. z dnia 23 marca 2010 r. nie została przekazana do Sądu w terminie, a mianowicie wątpliwości co do organu uprawnionego do reprezentowania przed sądem administracyjnym Samorządu Doktorantów [...], a także fakt, że skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi przed otrzymaniem rozpoznawanego wniosku o wymierzenie grzywny. Należy zaznaczyć, że chociaż w dniu 15 kwietnia 2010 r. skargę przekazał organ niewłaściwy, a Przewodniczący Samorządu Doktorantów [...] odpowiedzi udzielił dopiero w czerwcu 2010 r., to jednak w ocenie Sądu, w tej konkretnej sprawie nie można się dopatrywać celowego opóźniania przez organ postępowania. Reasumując, skoro ustawodawca nie nałożył na Sąd obowiązku każdorazowego wymierzenia grzywny w przypadku wystąpienia przesłanek z art. 55 § 1 P.p.s.a. i kwestię tą pozostawił do uznania Sądu, to ze wskazanych wyżej względów Sąd postanowił grzywny nie wymierzać. Jednocześnie, należy wskazać organowi, że ma on bezwzględny obowiązek przekazywania do Sądu skarg, w terminach prawem przepisanych. Dodatkowo należy podkreślić, że skarżący nie może ponosić skutków złej organizacji obiegu dokumentów w ramach Uniwersytetu [...], czy nieprawidłowego zakwalifikowania danego pisma przez pracownika organu, czy wreszcie wątpliwości określonych jednostek Uniwersytetu, co do ich reprezentacji czy zdolności sądowej. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w sentencji.