II SO/Wa 33/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-08-29

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona, która jest zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. e PPSA, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu?
Ratio decidendi
Strona zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. e PPSA może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z jego ustanowieniem bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie podlega ocenie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
W. J. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi na decyzję Prezesa KRUS. Wnioskodawczyni podała, że jest osobą schorowaną, a dochód jej rodziny stanowiły świadczenia rentowe i emerytalne w łącznej wysokości 1.932 zł. Wskazała na wysokie koszty utrzymania, w tym leczenie i leki, oraz brak oszczędności. Organ rozpatrujący wniosek ocenił sytuację materialną wnioskodawczyni.
Rozstrzygnięcie
Przyznano W. J. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] postanawia: przyznać W. J. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, w celu wniesienia skargi od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. We wniosku podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem, jest osobą schorowaną, a na dochód rodziny składa się jej świadczenia rentowe - w wysokości 952 zł oraz emerytura jej męża - w kwocie 980 zł. Nadto oświadczyła, że posiada dom o powierzchni 80 m2, mieszkanie o powierzchni 42 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 42 ary z zabudowaniami, ogrodem warzywnym i drzewkami owocowymi, natomiast nie posiada oszczędności. Wskazała, że do stałych kosztów utrzymania należą opłaty za wodę, energię elektryczną, wywóz śmieci, zakup butli z gazem, podatek od nieruchomości - łącznie około 300 zł miesięcznie, zakup opału na zimę - 4.000 zł rocznie, opłaty za telefon - 60 zł miesięcznie, ubezpieczenie domu - 420 zł rocznie, ubezpieczenie na życie dla dwóch osób - 70 zł miesięcznie, opłaty za wywóz szamba - 150 zł co dwa miesiące. Podniosła, że z uwagi na stan zdrowia na wizyty u lekarza i leki wydaje około 500 zł miesięcznie, natomiast na codzienne utrzymanie - jedzenie, środki czystości - 1.250 zł miesięcznie. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i § 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika - radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżąca jest osobą schorowaną i na wizyty lekarskie oraz leki wydaje około 500 zł miesięcznie, a na dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego składają się świadczenia emerytalno-rentowe wnioskodawczyni i jej męża, w łącznej wysokości 1.932 zł. Nadto małżonkowie nie posiadają oszczędności. W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło