II SO/Wa 34/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. A. o wymierzenie grzywny Radzie Nadzorczej [...] za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Radzie Nadzorczej [...] grzywnę w wysokości [...] z tytułu nieprzekazania do Sądu skargi, 2. zasądzić na rzecz W. A. od Rady Nadzorczej [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 21 sierpnia 2008 r. W. A. wystąpił o wymierzenie grzywny Radzie Nadzorczej [...] za nieprzekazanie skargi z dnia 14 lipca 2008 r. na decyzję z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Odpis niniejszego wniosku Sąd przekazał Radzie Nadzorczej [...] w dniu 1 października 2008 r. celem ustosunkowania się do jego treści w terminie 14 dni. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ podniósł, iż w związku z wezwaniem Sądu, W. A. została udzielona odpowiedź, że Rada Nadzorcza [...] nie jest organem właściwym do rozpoznania skargi z dnia 14 lipca 2008 r., a zatem złożona skarga pozostanie w aktach bez nadania jej dalszego biegu. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż Rada Nadzorcza [...] jest organem spółki [...], a postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia W. A. informacji publicznej prowadziła Rada Nadzorcza spółki [...]. Dodatkowo zaskarżony organ podniósł, iż na wystąpienia W. A. odpowiedzi udzielał przewodniczący Rady Nadzorczej [...], informując, iż żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, a w sprawie nie została wydana decyzja administracyjna, gdyż nie było podstaw do jej wydania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwaną "ppsa", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Przy czym mając na uwadze charakter prawa do dostępu do informacji publicznej, ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił termin przewidziany w art. 54 § 2 ppsa do 15 dni. Natomiast jak stanowi art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Według komunikatu Prezesa GUS z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2007 r. (M.P. z 2008 r. Nr 13, poz. 139) wynagrodzenie to wynosiło 2.691,03 zł. Z przytoczonego powyżej art. 55 § 1 ppsa, wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa. Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej - z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Mając powyższe na uwadze, po rozpatrzeniu okoliczności sprawy, Sąd uznał, że wniosek W. A. zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie organ nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa, tj. nie przekazał skargi do sądu wraz z odpowiedzią na skargę mimo bezwzględnego obowiązku wynikającego z treści tego przepisu. W. A. prawidłowo bowiem wniósł skargę "za pośrednictwem Rady Nadzorczej [...]" i obowiązkiem organu było przekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż ocena w zakresie czy skarga została wniesiona do organu właściwego należy do kognicji sądu administracyjnego, co przesądza o braku możliwości samodzielnego decydowania przez organ w tym zakresie (tj. pozostawienia skargi bez nadania jej dalszego biegu). Innymi słowy niedopuszczalne jest, aby to organ decydował, czy w danej sprawie jest właściwy czy też nie jest właściwy do udzielenia odpowiedzi na skargę skierowaną do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi organ ma obowiązek przekazać ją sądowi wraz z odpowiedzią na skargę (oraz aktami). W żaden sposób nie może zastępować sądu administracyjnego w formalnej ocenie zastosowania trybu wniesienia skargi. Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy, nie została w ogóle przekazana do Sądu, wymierzenie grzywny stało się konieczne. Sąd wymierzając grzywnę w wysokości [...] zł, tj. w wysokości jednokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, Sąd wziął pod uwagę, tak charakter sprawy objętej skargą, jak i okres zwłoki organu w jej przekazaniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 210 § 2 w związku z art. 64 § 3 wyżej wymienionej ustawy.