II SO/Wa 34/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o sprostowanie sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06 września 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 34/10 w sprawie z wniosku Z. P. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Obrony Narodowej za nieprzekazanie w ustawowym terminie akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 74/10 postanawia - odmówić sprostowania sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06 września 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 34/10 Postanowieniem z dnia 06 września 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 34/10 Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie wymierzył Ministrowi Obrony Narodowej grzywnę w wysokości 3000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) za nieprzekazanie w ustawowym terminie akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 74/10. Pismem z dnia 18 października 2010 r. Z. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o sprostowanie sentencji przedmiotowego postanowienia, przez wskazanie "na czyją konkretnie rzecz Wojewódzki Sąd Administracyjny Wydział II w Warszawie wymierzył Ministrowi Obrony Narodowej grzywnę w wysokości 3000 zł". Do przedmiotowego pisma wymieniony dołączył, z ostrożności procesowej, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia i rozpoznania wniosku o sprostowanie sentencji wymienionego postanowienia WSA w Warszawie z dnia 06 września 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 34/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej: ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2 zd. 1 powołanego wyżej artykułu). Stosownie do treści art. 166 powołanej ustawy, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 159 cyt. ustawy). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ogranicza prawa do sprostowania orzeczenia, żadnym terminem, co oznacza, że można go dokonać w każdym czasie. Instytucja sprostowania odnosi się wyłącznie do oryginału orzeczenia, nie ma natomiast zastosowania do odpisów doręcznych stronom. Istotą sprostowania jest wyeliminowanie błędów, o których mowa w art. 156 § 1 ppsa, a które zawiera orzeczenie – jego sentencja, czy też uzasadnienie, przy czym nie może ono prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. W trybie art. 156 § 1 ppsa sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym wszystkie wymienione nieprawidłowości muszą być bezsporne i oczywiste. Jako niedokładności uznać można nieścisłości np. w oznaczeniu stron, dokładnym wymienieniu innych podmiotów występujących w postępowaniu, czy nieprawidłowe podanie imienia strony. Z kolei za błędy pisarskie może być uznane widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, czy też jego niezamierzone opuszczenie. Błędem rachunkowym będzie z kolei niewłaściwe przeprowadzenie działań arytmetycznych. Przez oczywiste omyłki należy rozumieć wszystkie inne sytuacje poza wymienionymi powyżej, które swoim charakterem są do nich zbliżone. W ocenie Sądu wniosek Z. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, postanowieniem z dnia 06 września 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 34/10 wymierzył Ministrowi Obrony Narodowej grzywnę w wysokości 3000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) za nieprzekazanie w ustawowym terminie akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 74/10. W sentencji przedmiotowego orzeczenia wymieniono organ, któremu wymierzono grzywnę, określono jej wysokość oraz wskazano za niedopełnienie jakiego obowiązku Sąd grzywnę wymierzył. Brak wskazania w sentencji powołanego postanowienia "na czyją konkretnie rzecz Wojewódzki Sąd Administracyjny Wydział II w Warszawie wymierzył Ministrowi Obrony Narodowej grzywnę" nie stanowi nieprawidłowości, błędu pisarskiego, czy też rachunkowego, nie jest również inną oczywistą omyłką. Na marginesie Sąd wyjaśnia, iż wymierzoną grzywnę organ obowiązany jest uiścić w kasie WSA w Warszawie bądź na rachunek bankowy Sądu po uprawomocnieniu się postanowienia o wymierzeniu grzywny. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 156 § 1 oraz § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.