II SO/Wa 35/25
PostanowienieWSA w Warszawie2025-11-25
Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku nieprzekazania przez organ skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej do sądu administracyjnego w ustawowym terminie, sąd powinien wymierzyć organowi grzywnę?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien wymierzyć organowi grzywnę na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., jeśli organ nie przekazał skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej do sądu w ustawowym terminie 15 dni. Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny i prewencyjny, a jej wysokość powinna być adekwatna do stwierdzonego naruszenia, uwzględniając przyczyny opóźnienia i czas jego trwania.Stan faktyczny
Wnioskodawca M. U. złożył wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Organ przyznał, że przekazanie skargi nastąpiło z naruszeniem terminu, tłumacząc to pomyłką w obliczeniu terminu. Skarga wpłynęła do organu 8 maja 2025 r., a została przekazana do sądu 6 czerwca 2025 r.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 100 zł i zasądził od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. U. o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z [...] maja 2025 r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1) wymierzyć Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych); 2) zasądzić od Prezydenta Miasta [...] na rzecz wnioskodawcy – M. U., kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
M U. (dalej jako: wnioskodawca), wnioskiem z dnia 1 czerwca
2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] (dalej jako: organ) grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 8 maja 2025 r. (wraz z aktami sprawy) na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z 20 czerwca 2025 r. organ udzielił odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny wskazując, że przekazanie skargi M. U. z 8 maja 2025 r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z merytorycznym stanowiskiem nastąpiło z naruszeniem terminu określonego
w art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: u.d.i.p.). Ponadto organ wyjaśnił, że uchybienie terminu było wynikiem pomyłki w obliczeniu terminu z uwagi na błędne zastosowanie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a). Jednocześnie organ wskazał, że powstałe naruszenie było zdarzeniem incydentalnym i nie miało charakteru rażącego złamania prawa.
Jak wynika z akt sprawy, skarga M. U. z 8 maja 2025 r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 8 maja 2025 r., natomiast skarga wraz odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi, została przez organ przekazana do Sądu w dniu 6 czerwca 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Zgodnie z Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz. U. poz. 1003) skargę oraz odpowiedź na skargę organ przekazuje w formie lub postaci, w jakiej zostały sporządzone (§ 3 ust. 1), skargę lub odpowiedź na skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej sądu (§ 3 ust. 2).
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. przewiduje grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Według komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2025 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2024 r., przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2024 r. wyniosło 8181,72 zł (Monitor Polski z 2025 r., poz. 125).
Przepis art. 64 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Mając na uwadze, że przedmiotem niniejszej sprawy jest nieprzekazanie skargi z zakresu dostępu do informacji publicznej, należało wziąć pod uwagę treść art. 21 pkt 1 u.d.i.p. będącego przepisem szczególnym w odniesieniu do p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter
dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku
w terminie przewidzianym w ww. przepisie (patrz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OSK 1024/06).
W uchwale z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, NSA wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, tak przez ukarany organ, jak i przez inne organy.
Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.; czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (patrz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).
Z akt sprawy wynika, że skarga M. U. z 8 maja 2025 r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 8 maja 2025 r., natomiast skarga wraz odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi, została przez organ przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 6 czerwca 2025 r., a więc po upływie ustawowego terminu.
W tych okolicznościach konieczne stało się wymierzenie organowi grzywny
za nieprzekazanie skargi w terminie. Sąd uznał, że grzywna w kwocie 100 zł będzie adekwatna do stwierdzonego naruszenia prawa przez organ. Orzekając o jej wysokości Sąd wziął pod uwagę okres opóźnienia w przekazaniu skargi oraz wskazane przez organ okoliczności powodujące opóźnienie w przekazaniu oryginału skargi.
Jednocześnie Sąd zauważa, że z całości akt nie wynika, aby działanie organu polegające na nieprzekazaniu skargi w terminie było celowe. Wymierzona kwota
100 zł zawiera się w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., gdyż wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim wynosi 8181,72 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2025 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia
w gospodarce narodowej w 2024 r., M.P z 2025 r., poz. 125) i zdaniem Sądu spełni zadanie dyscyplinująco-restrykcyjne.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, na które składa się wpis w kwocie 100 zł orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., art. 205 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło