II SO/Wa 37/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Z. o wymierzenie Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] postanawia: wymierzyć Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej grzywnę w wysokości 5000 zł (pięć tysięcy złotych). Wnioskiem z dnia 14 czerwca 2011 r. A. Z. r. wystąpił o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej za nieprzekazanie skargi z dnia 19 listopada 2010 r. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora Aresztu Śledczego w B. w sprawie dodatku służbowego. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ, wnosząc o oddalenie wniosku lub umorzenie postępowania, wyjaśnił, że skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 6 lipca 2011 r. Opóźnienie w wykonaniu ustawowego obowiązku wynika z omyłkowego włączenia skargi do akt podręcznych dotyczących innej sprawy skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wyjaśnić należy, że z treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wyłączną materialnoprawną przesłanką wydania orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie. Z drugiej jednak strony ustawodawca nie nakłada na sąd obowiązku nałożenia na organ grzywny w przypadku realizacji dyspozycji art. 55 § 1 ppsa, a jedynie dopuszcza taką możliwość. W związku z tym Sąd, przed wydaniem orzeczenia, bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy np. powody niedotrzymania terminu określonego w art. 54 § 2 ppsa, czy też czas jaki upłynął pomiędzy otrzymaniem skargi przez organ a przekazaniem jej wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 ppsa nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny, a jej celem jest również zmobilizowanie organu do terminowego przekazania skargi do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenie wystarcza więc niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z zestawienia daty wpływu do organu skargi z dnia19 listopada 2010 r. (8 grudnia 2010 r.), z datą przekazania jej przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej do Sądu (6 lipca 2011 r.) wynika, iż skarga została przesłana przez organ z uchybieniem trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 54 § 2 ppsa (ostatni dzień na przekazanie skargi to 7 stycznia 2011 r.), co uzasadnia wymierzenie mu grzywny. Odnosząc się do wysokości grzywny należy podkreślić fakt, że skarga została przekazana do Sądu ze znacznym opóźnieniem, wynoszącym pięć miesięcy. Jednocześnie jednak Sąd wziął pod uwagę wyjaśnienia organu, że nieprzekazanie skargi nastąpiło w wyniku omyłkowego włączenia skargi do akt podręcznych. Dodatkowo też sama odpowiedź na skargę i niezbędne akta administracyjne zostały przekazane do Sądu wraz ze skargą, choć po otrzymaniu odpisu wniosku o wymierzenie grzywny. Stosownie do postanowień art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W 2010 roku wynosiło ono 3224,98 zł - komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2010 r. (M.P. Nr 11, poz. 120). Powyższe oznacza, iż górna granica grzywny wynosi 32249,80 zł. Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz wyjaśnienia udzielone przez organ, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 5000 zł (słownie: pięciu tysięcy złotych) jest kwotą adekwatną do okresu opóźnienia w wykonaniu przez Dyrektora Generalnego Służby więziennej obowiązku przekazania skargi do Sądu, a także do stopnia jego zawinienia. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 55 § 1 ppsa w zw. z art. 54 § 2 ppsa oraz art. 154 § 6 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.