II SO/Wa 38/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia asesor WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. F. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji w związku z nieprzekazaniem skargi z dnia 22 stycznia 2007 r. postanawia 1. wymierzyć Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych z tytułu nieprzekazania do Sądu skargi z dnia 22 stycznia 2007 r. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie dostępu do informacji publicznej, 2. zasądzić na rzecz W. F. od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 14 czerwca 2007 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo procesowe W. F. z zapytaniem, czy jego skarga z dnia 22 stycznia 2007 r. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie dostępu do informacji publicznej wpłynęła do Sądu. W odpowiedzi na powyższe zapytanie, Sąd pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. poinformował W. F., iż do Sądu przedmiotowa skarga nie wpłynęła. Wnioskiem z dnia 4 lipca 2007 r. W. F., na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniósł o wymierzenie Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywny za nieprzekazanie przez organ, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 powołanej ustawy, wniesionej za pośrednictwem organu do Sądu skargi z dnia 22 stycznia 2007 r. oraz wniósł o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że organ otrzymał w dniu 26 stycznia 2007 r. jego skargę, bowiem potwierdził jej odbiór na pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki poleconej. Natomiast z informacji Sądu z dnia 15 czerwca 2007 r. wynika, że jego skarga nie została do Sądu przekazana. Do wniosku W. F. dołączył kopie skargi z dnia 22 stycznia 2007 r. i potwierdzenia pocztowego podjęcia skargi w MSWiA w dniu 26 stycznia 2007 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji pismem z dnia 29 sierpnia 2007 r. wniósł odpowiedź na skargę podnosząc, że w dniu 31 stycznia 2007 r. W. F.otrzymał odpowiedź na pytanie przesłane drogą elektroniczną do MSWiA z dnia 19 grudnia 2006 r. (kopię pisma załączono). Organ wskazało ponadto, że: "Wzmiankowana przez Pana F. skarga z dnia 22 stycznia 2007 r. nie dotarła do Wydziału Komunikacji i Promocji Biura Ministra, nie ma po niej śladu w dziennikach korespondencji prowadzonych w Wydziale, stąd też niemożność ustosunkowania się do niej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu Sygn. akt II SO/Wa 38/07 administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, o czym stanowi art. 54 § 2 tej ustawy. Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Rozpoznając zasadność wniosku strony skarżącej należy zauważyć, iż w doktrynie wyrażane jest stanowisko, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, że wniosek skarżącego należy merytorycznie rozpatrzyć, niezależnie od momentu wykonania przez organ ciążącego na nim z mocy art. 54 § 2 ww. ustawy obowiązku. W ocenie Sądu wymierzenie organowi grzywny nie ma jedynie na celu dyscyplinowania organu, ale stanowić ma również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06 (publik. ONSAiWSA 2006/6/156) stwierdził: "Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. bowiem nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego charakteru takiej grzywny nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 P.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Należy ponadto zauważyć, iż cytowany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu Sygn. akt II SO/Wa 38/07 sądu orzekającego. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu". W rozpoznawanej sprawie skarga W. F. wpłynęła do Kancelarii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 26 stycznia 2007 r., co wynika z dołączonej do wniosku o wymierzenie grzywny kopii potwierdzenia odbioru skargi. Nie budzi również wątpliwości, iż do dnia wniesienia powyższego wniosku, tj. 12 czerwca 2007 r., organ nie przekazał Sądowi skargi wraz z aktami sprawy. W zaistniałej sytuacji wniosek strony skarżącej należało uznać za uzasadniony, bowiem bez wątpienia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie wypełnił w terminie ciążącego na nim z mocy art. 54 § 2 powołanej ustawy obowiązku. Wymierzając organowi grzywnę w wysokości 1000 zł Sąd kierował się dyspozycją przepisu art. 154 § 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz uwzględnił okoliczności podnoszone przez organ w odpowiedzi na skargę. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 wyżej wymienionej ustawy.